Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 kwietnia 2026 r. sygn. akt II SA/Sz 206/26 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K.S. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 19 grudnia 2025 r. nr AP-2.7840.225.2025.JD w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. zwrócić K.S. ze środków Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 8 kwietnia 2026 r., sygn. akt II SA/Sz 206/26 odrzucił skargę K.S. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z 19 grudnia 2025 r. nr AP-2.7840.225.2025.JD w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych.

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie oryginału pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 24 marca 2026 r., na adres poczty elektronicznej e-PUAP. W tym samym dniu pełnomocnik skarżącego nadesłał drogą elektroniczną pismo ogólne z informacją o przedłożeniu, m.in. wymaganego pełnomocnictwa, jednakże przedmiotowe pismo ogólne nie zawierało wskazanego załącznika.

Wobec powyższego w ocenie Sądu skarga z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej "p.p.s.a.").

K.S. wniósł zażalenie na powołane postanowienie Sądu. Wyjaśnił, że stosowne pełnomocnictwo zostało dołączone do pisma ogólnego z 24 marca 2026 r. informującego o uzupełnieniu braków formalnych skargi i złożone za pośrednictwem systemu ePUAP. Podkreślił, że pismo ogólne zawiera pozycję "Załączniki", a także wymienia pliki dołączone do tego pisma, tj.: "1. PoA_.pdf" oraz "2. PoA Opłata skarbowa.pdf". Podkreślił, że nie ma technicznych możliwości, aby nadawca pisma był w stanie wygenerować pozycję "Załączniki" bez dołączenia do nich określonych plików. Podsumowując zaznaczył, że skoro pismo ogólne zawiera pozycję "Załączniki" oraz wymienia pliki dołączone do tego pisma, to ewentualne wątpliwości związane z możliwością ich otwarcia powinny być interpretowane na korzyść skarżącego tak aby nie doszło do pozbawienia go prawa do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy.

Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Na podstawie art. 46 § 2a p.p.s.a., pisma wnoszone do sądu w formie elektronicznej powinny być podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W myśl natomiast art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady te dotyczą także załączników do pism wnoszonych do sądu w formie elektronicznej.

Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stosownie do jego treści, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z 4 marca 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania oryginału pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w mieniu skarżącego przed sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 24 marca 2026 r., na adres poczty elektronicznej e-PUAP. W tym samym dniu pełnomocnik skarżącego nadesłał drogą elektroniczną pismo ogólne z informacją o przedłożeniu, m.in. wymaganego pełnomocnictwa, jednakże przedmiotowe pismo ogólne – w ocenie Sądu – nie zawierało wskazanego załącznika.

Okoliczności te stały się podstawą do wydania zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, odrzucenie skargi było przedwczesne.

Sąd pierwszej instancji uznał bowiem, że nadesłanie przez pełnomocnika skarżącego pismo ogólne z 24 marca 2026 r., w istocie nie zawiera załączników. Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił tej oceny. Zdaniem Sądu kasacyjnego, w tej konkretnej sprawie, zarówno z akt sprawy w postaci odebranej i wydrukowanej przez Sąd pierwszej instancji korespondencji elektronicznej (k. 44) jak i z załączników złożonych wraz z zażaleniem (szczególnie w formie zdjęcia wiadomości ze skrzynki ePUAP pełnomocnika skarżącej k. 77 i 78) wynika, że pełnomocnik załączył do swojego pisma z 24 marca 2026 r. (korespondencji elektronicznej) załącznik w postaci pliku oznaczonego jako "1. PoA_.pdf" oraz "2. PoA Opłata skarbowa.pdf".

Jak zauważył wnoszący zażalenie, gdyby ten załącznik nie został umieszczony w systemie, to nie pojawiałby się na liście załączników, bo system nie mógłby go "widzieć".

W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji winien był o zaistniałej sytuacji poinformować pełnomocnika skarżącego, żądając ponownego nadesłania pełnomocnictwa, ponieważ problemy techniczne z zawartością pliku nie świadczą o niewykonaniu wezwania Sądu. W kontekście powyższego uznać należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy odrzucenie skargi z powodu braku formalnego było przedwczesne i zbyt rygorystyczne.

Z tej przyczyny zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu.

Należy dodatkowo zauważyć, że pełnomocnik skarżącego wraz z zażaleniem nadesłał stosowne pełnomocnictwo (k. 71).

Jednocześnie – wobec treści zażalenia – wskazać należy, że brzmienie art. 46 § 3 p.p.s.a. nie nasuwa wątpliwości, że złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie zwalnia z obowiązku złożenia go w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Należy bowiem odróżnić sprawę administracyjną, czyli prowadzoną przez organy administracji publicznej, od sprawy sądowoadministracyjnej, w której sąd administracyjny dokonuje kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego. W związku z tym bezprzedmiotowa jest argumentacja strony, że pełnomocnictwo to znajdowało się w aktach sprawy przekazanych przez organ. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. wymaga przedłożenia takiego pełnomocnictwa do akt postępowania sądowego.

Uwzględniając zatem w szczególności wagę prawa do sądu należało na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylić zaskarżone postanowienie jako zawierające przedwczesne rozstrzygnięcie co do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, co do zasady nie jest uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie (zob. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07).

Niemniej jednak, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od zażalenia na postanowienie, jeżeli zażalenie zostało względnione. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. zwrócił skarżącemu z urzędu cały uiszczony wpis od zażalenia, o czym orzeczono jak w pkt 2 postanowienia.