I GZ 18/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-02-04	
Data wpływu	2026-01-09	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Tomasz Smoleń /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6550	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Sygn. powiązane	VIII SA/Wa 519/25	
Skarżony organ	Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 37 § 1, art. 46 § 3, art. 58 § 1 pkt 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. Sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 519/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Syndyka [...] na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia 14 maja 2025 r., nr 3/2025 w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólników spółki za zaległości z tytułu nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie.	
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 października 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 519/25, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę Syndyka [...] (skarżący) na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie (organ, Dyrektor ARiMR) z dnia 14 maja 2025 r., nr 3/2025 w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólników spółki za zaległości z tytułu nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podniósł, że skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł przez platformę ePUAP skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję organu. Z uwagi, że załączone do skargi pełnomocnictwo było nieprawidłowe, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 września 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w dniu 17 września 2025 r. (zgodnie z urzędowym poświadczeniem doręczenia – k. 30 akt sądowych), pod adresem ePUAP pełnomocnika wskazanym w skardze. Termin otwarty do usunięcia braku formalnego skargi upłynął zatem 24 września 2025 r.

Sąd I instancji stwierdził, że powyższy brak nie został uzupełniony, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła G. Sp. z o.o. w B. (wnosząca zażalenie, spółka), zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego uchylenie oraz "przyznanie zwolnienia zgodnie z wnioskiem strony i dalsze procedowanie skargi". Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie konstytucyjnego prawa do sądu oraz naruszenie art. 47 Karty Praw Podstawowych UE.

W uzasadnieniu podniesiono m.in., że "Prawo do Sądu nie może być iluzoryczne, podmioty nie mogące ponosić kosztów opłat sądowych ze względu na brak środków na ich poniesienie (....) "Instytucja zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych jest nie tylko wyjątkiem od zasady ponoszenia przez strony procesu kosztów sądowych ale przed wszystkim jest realizacją konstytucyjnego prawa do Sądu. To forma zapewnienia gwarantowanej konstytucyjnie możliwości udziału w procesie a nie swoista forma dotowania strony przez Państwo, stanowiąca odstępstwo od zasady odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego (...)".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

Z kolei w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Na tle art. 46 § 3 p.p.s.a. nie budzi zatem wątpliwości, że załączenie dokumentu pełnomocnictwa do pisma procesowego, w sytuacji określonej w tym przepisie, stanowi warunek formalny tego pisma. W konsekwencji niedołączenie pełnomocnictwa lub dołączenie wadliwego pełnomocnictwa, w sytuacji kiedy pismo strony wnosi pełnomocnik, stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie, w wyznaczonym terminie rodzi określone skutki prawne.

W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że Sąd I instancji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VIII z dnia 9 września 2025 r. (k. 26 akt sądowych) zasadnie wezwał skarżącego, reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika o nadesłania pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącego w przedmiotowej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pomimo, że powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone na adres ePUAP pełnomocnika skarżącego w dniu 17 września 2025 r. (vide: Urzędowe Poświadczeniem Doręczenia – k. 30 akt sądowych), brak formalny skargi nie został uzupełniony. Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął w dniu 24 września 2025 r.

Wobec powyższego Sąd I instancji zobligowany dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zasadnie skargę odrzucił.

Należy wyjaśnić, że powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie braków formalnych w postaci nadesłania pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącego w przedmiotowej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Argumentacja przedstawiona w zażaleniu skupia się jedynie na braku możliwości poniesienia przez skarżącego kosztów opłat sądowych (uiszczenia wpisu), o który na tym etapie w tej sprawie skarżący nie był wzywany.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.