drukuj    zapisz    Powrót do listy

6119 Inne o symbolu podstawowym 611, Podatek dochodowy od osób prawnych, Minister Finansów, Oddalono skargę, I SA/Po 426/09 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2009-10-27, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Po 426/09 - Wyrok WSA w Poznaniu

Data orzeczenia
2009-10-27 orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2009-04-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Katarzyna Nikodem /przewodniczący sprawozdawca/
Katarzyna Wolna-Kubicka
Małgorzata Bejgerowska
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Sygn. powiązane
II FSK 369/10 - Wyrok NSA z 2011-07-12
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269 art.1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 3, art. 145, art. 146 par.1, art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 54 poz 654 art. 7 ust.1 i ust. 3 pkt 1 i 3, art. 12 ust. 4 pkt 4, art. 15 ust. 1, art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący WSA Katarzyna Nikodem(spr.) WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędziowie WSA Małgorzata Bejgerowska Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2009r. sprawy ze skargi V. Spółka Akcyjna na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę /-/ M.Bejgerowska /-/ K.Nikodem /-/ K.Wolna-Kubicka

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia [...] V. spółka akcyjna wystąpiła do upoważnionego przez Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. We wniosku przedstawiła następujący stan faktyczny:

W związku z emisją akcji na rynek N. spółka poniosła szereg wydatków na: podatek od czynności cywilnoprawnych związany z podwyższeniem kapitału, usługi doradcze i prawne, opłaty notarialne, opłaty za przyjęcie akcji do depozytu, opłaty za wprowadzenie instrumentów finansowych do obrotu w systemie alternatywnym, opłatę za wpis do ewidencji papierów wartościowych. Część tych wydatków zawierała podatek od towarów i usług. Po wejściu na rynek N. spółka ponosiła wydatki na: usługi doradcze w zakresie funkcjonowania na rynku publicznym, opłaty roczne za uczestnictwo emitenta na rzecz Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. oraz wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji animatora emitenta na GPW. Spółka zamierza przeznaczyć środki pozyskane w drodze emisji akcji na : zwiększenie środków obrotowych i przejęcie podmiotów gospodarczych z branży pokrewnej lub komplementarnej w stosunku do oferty spółki. Na tle przedstawionego stanu faktycznego zadano pytania:

1. czy wydatki związane z emisją akcji i wejściem na publiczny rynek obrotu

papierami wartościowymi można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów

w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

2. czy podatek od towarów i usług zawarty w fakturach dokumentujących

wydatki związane z emisją akcji i wejściem na rynek obrotu papierami

wartościowymi można uznać za podatek naliczony i odliczyć od podatku

należnego,

3. czy wydatki związane z usługami doradczymi w zakresie funkcjonowania na

rynku publicznym, opłaty roczne za uczestnictwo emitenta na rzecz Krajowego

Depozytu Papierów Wartościowych S.A. oraz wynagrodzenie z tytułu pełnienia

funkcji animatora emitenta na GPW w związku z funkcjonowaniem Spółki na

publicznym rynku obrotu papierami wartościowymi można zaliczyć do kosztów

uzyskania przychodów w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, 4. czy podatek od towarów i usług zawarty w fakturach dokumentujących ww. wydatki można uznać za podatek naliczony i odliczyć od podatku należnego.

Zdaniem wnioskodawcy wydatki związane z podwyższeniem kapitału zakładowego stanowią koszty ogólne działalności danego podmiotu i mogą być uznane za koszty podatkowe. Przychodami, z którymi wiążą się poniesione w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego wydatki nie są kwoty przekazane na ten kapitał, lecz przychody uzyskane z działalności gospodarczej finansowanej tym kapitałem. Dlatego też w ocenie wnioskodawcy nie ma zastosowania przepis art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. z 2000 r. nr 54, poz. 654, ze zm.- dalej: u.p.d.p.). Kapitał zgromadzony w związku z emisją akcji i wejściem na rynek N. oraz funkcjonowaniem na tymże rynku ma bowiem służyć rozwojowi spółki.

W wydanej interpretacji indywidualnej nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej upoważniony przez Ministra Finansów uznał stanowisko wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego za nieprawidłowe. Organ podatkowy wskazał, że zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 u.p.d.p. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Zgodnie z art. 431 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. kodeks spółek handlowych podwyższenie kapitału zakładowego akcyjnych wymaga zmiany statutu i następuje w drodze emisji nowych akcji lub podwyższenia wartości nominalnej dotychczasowych akcji. Przy czym emisja nowych akcji sama w sobie nie prowadzi do podwyższenia kapitału zakładowego, niezbędne jest objęcie akcji nowej emisji. Z tego wynika, zdaniem organu, że przychód uzyskany przez spółkę z emisji akcji jest bezpośrednio przeznaczony na powiększenie kapitału zakładowego. Przepis art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.p. stanowi, że do przychodów nie zalicza się m. in. przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego. Skoro więc przychód otrzymany na powiększenie kapitału zakładowego nie stanowi przychodu dla celów podatkowych, to koszty jego uzyskania, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 u.p.d.p. przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku. Związane z tymi przychodami koszty nie mogą, stosownie do pkt 3 tegoż przepisu, pomniejszać przychodów uzyskiwanych z innych źródeł.

Nie zgadzając się z wydaną interpretacją, spółka pismem z dnia [...] wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa i zmiany stanowiska.

Dyrektor Izby Skarbowej działający z upoważnienia Ministra Finansów nie znalazł podstaw do zmiany wydanej interpretacji.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie kosztów według norm przepisanych. Spółka podnosi, że warunkiem zakwalifikowania pewnych wydatków do kosztów jest ich celowe ponoszenie przez podatnika dla osiągnięcia przychodów. Ustawodawca nieprzypadkowo posłużył się pojęciem "przychodów", a nie przychodu. Użyta liczba mnoga wskazuje, że aby jakiś wydatek zakwalifikować do kosztów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie trzeba wykazać zależności między nim a powstaniem lub powiększeniem konkretnego, poddającego się kwalifikacji przychodu. Powołując się na orzecznictwo administracyjne skarżąca wskazuje, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, zmierzające do stworzenia, zabezpieczenia i zachowania źródła przychodów, tak aby przynosiło ono przychody także w przyszłości. Strona wskazuje, że przyczyny podwyższenia mogą być różne, począwszy od unowocześnienia spółki, pokrycia strat, następstwa umów między wspólnikami, zwiększenia jej zdolności kredytowej, utworzenia nowych miejsc pracy, uwiarygodnienia przed kontrahentami, itp. Dlatego też przychodami, z którymi wiążą się poniesione w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego wydatki, nie są kwoty przekazane na ten kapitał, lecz przychody uzyskiwane z działalności gospodarczej finansowanej tym kapitałem. Dlatego w ocenie skarżącej nieuzasadnione jest odniesienia się przez organ podatkowy w tym zakresie do dyspozycji art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3, w związku z art. 12 ust. 4 u.p.d.p.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Rozpoznając wniesioną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), a także art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej:p.p.s.a.) bada, czy zaskarżony akt administracyjny odpowiada prawu, a w szczególności czy przy jej wydawaniu doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów postępowania, dającego podstawę do jego wznowienia, względnie mającego istotny wpływ na wynik tego postępowania (art. 145 powyższej ustawy).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że spółka poniosła szereg wydatków związanych z emisją akcji i wejściem na rynek N. Działania te zmierzały do podwyższenia kapitału zakładowego spółki. Stan faktyczny jest bezsporny. Przedmiotem sporu jest natomiast wykładnia prawa i odpowiedź na pytanie, czy w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych możliwe jest zakwalifikowanie do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na podwyższenie kapitału zakładowego spółki. Zdaniem organu podatkowego, mając na uwadze art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 oraz art. 12 ust. 4 pkt 4 wydatków tych nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej. W ocenie Sądu wydana interpretacja nie narusza prawa. Koszt uzyskania przychodów zdefiniowany jest w art. 15 ust. 1 u.p.d.p., stanowiąc, że za koszty uzyskania przychodów z poszczególnych źródeł są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. W judykaturze oraz piśmiennictwie przyjmuje się zgodnie, że aby wydatek uznać za koszt uzyskania przychodu musi spełniać określone warunki, po pierwsze: musi być faktycznie poniesiony i musi istnieć między poniesionych wydatkiem a przychodem związek tego rodzaju, że poniesiony wydatek musi być nakierowany na uzyskanie przychodu (z wyjątkiem wydatków taksatywnie wymienionych w art. 16 ust. 1 u.p.d.p.) - por. A. Gomułowicz Koszty uzyskania przychodów - zasady ogólne wyd, Difin , s. 13-14. Związek wydatku musi być bezpośredni i niewątpliwy i w każdym przypadku wydatek poniesiony winien być przyporządkowany określonemu przychodowi.

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód, bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty (art. 7 ust. 1 u.p.d.p.), jednakże przy ustalania dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się m.in. przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku. W takim przypadku, zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 u.p.d.p. nie uwzględnia się również kosztów uzyskania ww. przychodów. Z powołanych przepisów wynika wyraźnie, że podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych ustala się z wyłączeniem przychodów zwolnionych od podatku dochodowego oraz niepodlegających temu opodatkowaniu oraz wydatków poniesionych w celu uzyskania tych przychodów. W myśl art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.p. do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego albo organizacyjnego ubezpieczyciela - a w towarzystwach powierniczych wartości aktywów tych funduszy. Skoro przychody otrzymane na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego są neutralne dla podatku dochodowego, to zgodnie z powołanym wyżej art. 7 ust. 3 pkt 3 u.p.d.p. również kosztów uzyskania przychodów związanych z tym źródłem nie uwzględnia się przy obliczaniu dochodu. Nie ma w tym przypadku znaczenia, na co wskazuje strona, że dokonane zmiany kapitałowe mają na celu rozwój spółki w celu zwiększenia jej przychodów. Nie ma sporu co do tego, że skarżąca poniosła określone wydatki w związku z emisją akcji oraz wejściem na rynek N. Wydatki te są związane bezpośrednio z podwyższeniem kapitału zakładowego. Skoro przychód otrzymany na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego nie zalicza się do przychodów, to równocześnie nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na ten cel. (por. np. wyrok NSA z 21 lipca 2009 r. sygn. akt I FSK 897/08, wyrok NSA z 25 czerwca 2009 r. sygn. akt II FSK 217/08.

W związku z powyższym na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

/-/ M.Bejgerowska /-/ K.Nikodem /-/K.Wolna-Kubicka



Powered by SoftProdukt