Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M., A. M., P. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić skarżącym kwotę [...]([...]) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r., Z. M., A. M., P. M., wnieśli skargę na decyzję Wojewody z [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego wraz z wewnętrzną instalacją gazową projektowanego w miejscowości [...] na dz. ew. [...].

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi.

Pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. (k.48) skarżący oświadczyli, że cofają skargę z uwagi na zmianę stanowiska w sprawie oraz wnieśli o zwrot wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje:

Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.

W rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż skarżący w sposób skuteczny cofnęli skargę. Przeprowadzona analiza cofnięcia skargi pozwoliła stwierdzić, że cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa, jak również, z uwagi na przedmiot postępowania, nie prowadzi do utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.

Mając, zatem na uwadze powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowić jak w pkt 1 postanowienia.

O zwrocie uiszczonego przez skarżących wpisu orzeczono jak w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a