Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L.C., T.C., K.J., M.J., K.Z., I.Z. oraz L.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SA/Bk 465/24 o odrzuceniu skargi K.J., M.J., K.Z., I.Z. oraz L.G. w sprawie ze skargi L.C., T.C., K.J., M.J., K.Z., I.Z. oraz L. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 13 maja 2024 r., nr 408.54/G-3/VI/24 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SA/Bk 465/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (dalej: "Sąd I. instancji", "WSA w Warszawie"), po rozpoznaniu skargi L.C., T.C., K.J., M.J., K.Z., I.Z. oraz L.G., odrzucił skargę K.J., M.J., K.Z., I.Z. oraz L.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z 13 maja 2024 r., nr 408.54/G-3/VI/24 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Z uzasadnienia postanowienia Sądu I. instancji wynika, że mimo tego, że do publicznego obwieszczenia przez organ odwoławczy o wydaniu zaskarżonego postanowienia doszło dopiero dnia 26 sierpnia 2024 r., z uwagi na uprzednie korespondencyjne doręczenie tego postanowienia bezpośrednio skarżącym: K.J., M.J., K.Z., I.Z. oraz L.G., uznać należy, że 30-dniowy ustawowy termin na wniesienie skargi od ww. postanowienia należy liczyć od dnia 15 maja 2024 r. dla K. i M.J. zaś od dnia 16 maja 2024 r. dla K. i I.Z. oraz L.G. W konsekwencji termin ten upłynął odpowiednio dnia 14 i 15 czerwca 2024 r. W związku z tym, skargę wniesioną do sądu administracyjnego przez ww. skarżących dopiero dnia 28 czerwca 2024 r. uznać należy za wniesioną po terminie.

Pismem oznaczonym datą 27 września 2024 r. skarżący, reprezentowani przez radcę prawnego, wywiedli zażalenie na ww. postanowienie WSA w Białymstoku wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia wskazano m.in., że WSA nie wziął pod uwagę, że w dniu 25 kwietnia 2024 r. pełnomocnik skarżących złożył bezpośrednio do Urzędu Gminy G. pismo informujące, iż przedkłada w imieniu K. i M.J., K. i I.Z. oraz L.G. pełnomocnictwa wraz z opłatą skarbową wnosząc o przesyłanie korespondencji w sprawie na adres kancelarii.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 - dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Wykładnia art. 40 § 2 k.p.a. wskazująca, iż doręczenie decyzji stronie z pominięciem pełnomocnika jest bezskuteczne, ma na celu ochronę strony przed negatywnymi, arbitralnymi działaniami organów administracji publicznej tak, aby nie pozbawić strony prawa do sądu. Strona ustanawiając pełnomocnika chce się ustrzec przed skutkami nieznajomości prawa, a więc jeżeli organ pomija pełnomocnika w toku czynności postępowania administracyjnego, to w ten sposób niweczy skutki wspomnianej staranności strony w dążeniu do ochrony jej praw i interesów oraz zapewniania sobie ochrony, jaką powinna uzyskać w państwie prawa (por. postanowienie NSA z 11.06.2019 r., II GZ 97/19, LEX nr 2680219).

Innymi słowy, nie można uznać, iż decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony, i że w dacie doręczenia rozpoczął bieg do wniesienia skargi na tę decyzję, jeżeli przy jej doręczaniu naruszono art. 40 § 2 k.p.a. Termin na wniesienie skargi do sądu pierwszej instancji winien być liczony od dnia otrzymania zaskarżonej decyzji przez pełnomocnika (por. postanowienie NSA z 21.11.2013 r., I OSK 2688/13, LEX nr 1429058).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie występują istotne wątpliwości, co do prawidłowości doręczenia postanowienia K.J., M.J., K.Z., I.Z. oraz L.G. Z akt administracyjnych sprawy wynika bowiem, że zaskarżone postanowienie zostało im doręczone bezpośrednio.

Do zażalenia dołączono zaś opatrzone prezentatą Urzędu Gminy G. pismo z 25 kwietnia 2024 r., w którym pełnomocnik skarżących wskazuje, że składa pełnomocnictwa udzielone przez K.J., M.J., K.Z., I.Z. oraz L.G. oraz wnosi o dokonywanie doręczeń na adres kancelarii. W aktach administracyjnych nadesłanych przez organ brak jest zarówno ww. pisma przewodniego, jak i powołanych w nim pełnomocnictw. W tym stanie rzeczy w sprawie nie ustalono istotnej okoliczności, tj. prawidłowości doręczenia postanowienia ww. skarżącym.

Ponownie rozpoznając sprawę terminowości wniesienia skargi K.J., M.J., K.Z., I.Z. oraz L.G. Sąd I instancji ustali, czy ww. skarżącym prawidłowo doręczono zaskarżone postanowienie.

Z tych względów i na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. oraz w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.