drukuj    zapisz    Powrót do listy

6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s, Prawo pomocy, Inspektor Nadzoru Budowlanego, zwolniono od opłaty kancelaryjnej, II SA/Kr 1084/14 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2015-01-08, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Kr 1084/14 - Postanowienie WSA w Krakowie

Data orzeczenia
2015-01-08  
Data wpływu
2014-07-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Monika Rudzka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
zwolniono od opłaty kancelaryjnej
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270 art. 245 par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. F. o zwolnienie od kosztów sądowych obejmujących opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w sprawie ze skargi S. B. i M. B. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 26 maja 2014 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania p o s t a n a w i a zwolnić W. F. od opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem

Uzasadnienie

W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego żądania, uczestniczka postępowania W. F. złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy obejmującego zwolnienie od tej opłaty, argumentując, iż nie stać jej na taki wydatek.

W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, uczestniczce postępowania został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W dniu 29 grudnia 2014 roku do tut. sądu wpłynął wypełniony formularz. Z zawartego w nim oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że W. F. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód z tytułu renty wynosi 1.024,84 zł. Wnioskodawczyni nie dysponuje żadnym majątkiem, nie posiada zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy strona podniosła, iż jest chora i ponosi duże wydatki na lekarstwa oraz dojazdy na rehabilitację. Posiada ona zobowiązania sądowe w wysokości 3.894,54 zł.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje.

Na wstępie orzekający pragnie wyjaśnić kwestię granic żądania uczestniczki postępowania. W rubryce 4 urzędowego formularza W. F. zakreśliła bowiem, iż wnosi o "zwolnienie od kosztów sądowych", jednakże z dodanej w tej rubryce odręcznej adnotacji oraz z treści pisma strony z dnia 1 grudnia 2014 roku jednoznacznie wynika, że domaga się ona zwolnienia od opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w wysokości 100 zł.

Zgodnie z tezą postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2004 roku sygn. akt III SA/Wa 632/04 w przypadku, gdy w formularzu urzędowym o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, o którym mowa w art. 252 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, użyto ogólnego pojęcia "zwolnienie od kosztów sądowych", dopuszczalne jest jego uszczegółowienie przez stronę w piśmie składanym łącznie z tym formularzem, poprzez wskazanie o jaki rodzaj /typ/ kosztów chodzi wnioskującemu. Skoro strona wnioskuje jedynie o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego, to należy to żądanie uszanować i rozważać wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie (art. 245 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Podobna sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Wnioskodawczyni uszczegółowiła bowiem zakres swojego żądania poprzez określenie z jakiego rodzaju kosztów sądowych domaga się zwolnienia (opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł). W takim też zakresie został rozpoznany jej wniosek.

Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego.

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się strona, obejmuje m. in. zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części.

W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej uczestniczki postępowania i jej zdolności płatniczych należało uznać, iż wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł we własnym zakresie. Jedynym źródłem utrzymania W. F. jest renta w wysokości 1.024,84 zł. Strona nie dysponuje dochodami z innych źródeł, nie posiada też oszczędności, ani cennych przedmiotów, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Ma zobowiązania sądowe w wysokości niemal czterokrotnie przekraczającej wysokość pobieranego w miesiącu świadczenia. Uzyskiwane dochody z renty w całości przeznaczane są na bieżące utrzymanie oraz leczenie i rehabilitację wnioskodawczyni.

W przedstawionej sytuacji majątkowej poniesienie przez W. F. opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł mogłoby wiązać się z uszczerbkiem w koniecznym własnym utrzymaniu, a więc grozić zachwianiem sytuacji materialnej i bytowej w taki sposób, iż nie byłaby ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt