Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. Z., Z. Z. i A. Z. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia 1) zwolnić I. Z. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla I. Z. adwokata.

W toku postępowania, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, I. Z. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata.

Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF oraz w piśmie z dnia 2 maja 2014 r. wynika, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Co prawda w tym samym domu zamieszkuje jej córka i wnuk, jednak prowadzą oni oddzielne gospodarstwo domowe, a ich źródłem utrzymania jest renta chorobowa. Skarżąca jest właścicielką domu o pow. 40 m2 oraz 30 arów ziemi. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 949,94 zł netto. Oświadczyła, że część tej kwoty musi przeznaczać na lekarstwa, z uwagi na bardzo duże zwyrodnienie kręgosłupa oraz z uwagi na fakt, że po wypadku komunikacyjnym jedną nogę ma krótszą (z tego względu co jakiś czas musi kupować specjalne obuwie). Oświadczyła także, że często nie ma już środków pieniężnych na wyżywienie, zmuszona jest brać pożyczki.

Oceniając złożony przez wnioskodawczynię wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, należało uznać, że zasługuje on na uwzględnienie, bowiem wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jej jedyne źródło utrzymania stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 949,94 zł. Należy mieć na uwadze, że skarżąca oprócz stałych wydatków związanych z utrzymaniem domu, musi ponosić wydatki związane z problemami zdrowotnymi (zwyrodnienie kręgosłupa, krótsza jedna noga). Skarżąca nie posiada także żadnych oszczędności, czy przedmiotów wartościowych. W tej sytuacji, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego, uznano, że poniesienie przez wnioskodawczynię kosztów sądowych, mogłoby narazić ją na uszczerbek utrzymania koniecznego. Ponadto należy uznać, że wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy nieudzielanie wnioskodawczyni prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem jej prawa do sądu.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.