Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję R. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do Szkoły Doktorskiej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzją Rektora A. w P. z dnia [...] października 2020 r. nr [...]; 2. zasądza od Rektora A. w P. na rzecz skarżącego P. S. kwotę [...]zł ( [...] złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Rektor Akademii M. w P. (dalej również jako: "Rektor") decyzją nr [...] z dnia 07 grudnia 2020 r. utrzymał w mocy swoją własną decyzję z dnia [...] października 2020 r., nr [...] o odmowie przyjęcia P. S. (dalej również jako: "kandydat" albo "skarżący") na studia doktorskie.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że decyzją z dnia [...] października 2020 r., nr [...], Rektor odmówił przyjęcia P. S. na studia doktorskie z uwagi na uzyskanie przez kandydata negatywnego wyniku postępowania rekrutacyjnego. Wyrażoną w uzasadnieniu decyzji przyczyną rozstrzygnięcia był brak uzyskania pozytywnego wyniku konkursu w rozumieniu § 9 ust. 3 Regulaminu Rekrutacji do Szkoły Doktorskiej Akademii M. w P. (dalej również jako: "Regulamin"), co oznacza brak uzyskania łącznie co najmniej [...] pkt, przy czym nie mniej niż [...] pkt z każdego z etapów konkursu.

P. S. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując na wadliwość zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając wniesione odwołanie Rektor przyznał, że zaskarżona decyzja w swoim uzasadnieniu nie wyjaśniała szczegółowo wszystkich okoliczności przyznania Kandydatowi konkretnej liczby punktów, co wynika w szczególności z charakteru decyzji o odmowie przyjęcia do szkoły doktorskiej, która choć stanowi decyzję administracyjną to opiera się na przeprowadzonym przez autonomiczną szkołę wyższą postępowaniu konkursowym, w ramach którego dokonuje się oceny określonych osiągnięć, dokonań i prezentacji kandydatów. Ocena powyższa, choć nie jest dowolna, wymyka się jednak obiektywnej weryfikacji, gdyż nie jest możliwe stworzenie w pełni weryfikowalnych i obiektywnych kryteriów oceny osiągnięć czy właściwości kandydatów, w szczególności w zakresie sztuki muzycznej. Tymczasem jak wskazano już w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji ocena merytoryczna komisji rekrutacyjnej, podobnie jak ocena merytoryczna na wszelkich etapach edukacji w szkole wyższej, nie może być przyczyną odwołania. Sąd administracyjny prowadzi bowiem kontrolę legalności, a zatem zgodności z prawem decyzji organów a nie dokonuje oceny merytorycznej materii stanowiącej przedmiot decyzji. Sąd administracyjny nie może zatem zastąpić właściwego organu w ocenie prezentacji konkursowych kandydatów. Ocena taka podejmowana jest w postępowaniu rekrutacyjnym przez ciało kolegialne składające się ze specjalistów wdanej dziedzinie (a zatem biegłych) i ich ocena kandydata jest decydująca. Odmienne zdanie kandydata (czy podmiotu trzeciego) o własnej osobie czy dokonaniach nie stanowi kryterium postępowania rekrutacyjnego.

Dodatkowo wskazano, że rekrutacja do Szkoły Doktorskiej Akademii stanowi postępowanie mające na celu zakwalifikowanie do kształcenia kandydatów o bardzo szerokim spektrum wykształcenia muzycznego. Dyscyplina sztuki muzyczne obejmuje zarówno różnorodne kierunki i specjalności teoretyczne, jak i bardzo zróżnicowane kierunki i specjalności wykonawcze. Co więcej, wszystkie one są przedmiotem dziedziny sztuki wymykającej się matematycznym algorytmom i powszechnie jednoznacznym ocenom. Powyższe powoduje, że nie sposób stworzyć i zaproponować wyraźnych kryteriów, które pozwoliłyby na zobiektywizowaną ocenę różnorodnych dokonań i umiejętności kandydatów. Ustawowa autonomia uczelni rozciąga się nie tylko na samodzielność w kształtowaniu zasad rekrutacji, ale na samodzielną ocenę przez powołane w tym celu spośród pracowników uczelni osoby posiadające wiedzę specjalną dla oceny kandydata.

Rektor zwrócił uwagę, że załączona opinia Komisji rekrutacyjnej ujawnia dodatkowe okoliczności dotyczące przyczyn przyznania określonej liczby punktów Kandydatowi i stanowi tym samym uzupełnienie podstawy faktycznej zaskarżonej decyzji. Rektor w całości uwzględnił treść opinii i czynił ją podstawą i integralną częścią uzasadnienia przedmiotowej decyzji.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu P. S. podnosząc zarzuty naruszenia: - art. 78 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej jako: "K.p.a."), poprzez naruszenie prawa do dwuinstancyjnego postępowania i pozbawienie prawa do poznania i odniesienia się do przyczyn decyzji w postępowaniu odwoławczym; - art. 200 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 478 ze zm., dalej jako: "ustawa") poprzez przeprowadzenie postępowania rekrutacyjnego na dodatkowych zasadach nieujętych w Regulaminie Rekrutacji do Szkoły Doktorskiej z dnia [...] kwietnia 2020 r., a zasady, o których mowa, zostały określone przez inny podmiot niż przewidziany w ustawie; - art. 200 pkt 3 ustawy poprzez nieopublikowanie wyżej wspomnianych zasad na 5 miesięcy przed rozpoczęciem rekrutacji, co mogło mieć wpływ na wyniki postępowania, w tym wynik skarżącego; - § 8 Regulaminu poprzez przeprowadzenie konkursu według dodatkowych kryteriów oceny oraz zasad postępowania nieujętych w regulaminie uchwalonym przez Senat; - § 5 pkt 7 Regulaminu poprzez zaniechanie uchwalania przez Komisję rekrutacyjną ocen kandydatów zwykłą większością głosów; - art. 7 i art. 8 K.p.a. poprzez zaniechanie przez organ dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz załatwienia jej w sposób uwzględniający interes społeczny i słuszny interes obywateli, w tym interes Skarżącego, tj. poprzez prowadzenie postępowania w sposób uchybiający zaufaniu obywateli do organów Państwa; - art. 9 K.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego poinformowania skarżącego o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego; - art. 10 K.p.a. poprzez pozbawienie prawa do czynnego udziału w postępowaniu i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów na etapie odwołania; - art. 11 K.p.a. poprzez wydawanie niewyczerpujących i nierzetelnych uzasadnień faktycznych do decyzji nie odpowiadających w pełni zasadzie przekonywania; - art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. poprzez prowadzenie przez Rektora postępowania odwoławczego dotyczącego decyzji Komisji Rekrutacyjnej, w której brała udział jako członkini Komisji; - art. 77 § 1 K.p.a. poprzez nierzetelną ocenę zebranego materiału dowodowego; - art. 107 § 1 pkt 6 oraz § 3 i § 4 K.p.a. poprzez brak wskazania w zaskarżonej decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej w zakresie oceny spełnienia przez skarżącego tzw. kryteriów konkursowych oraz liczby przyznanych mu przez organ z tego tytułu punktów oraz poprzez odstąpienie od tak sformułowanego uzasadnienia w sprawie dotyczącej spornych interesów kandydatów do Szkoły Doktorskiej w obu decyzjach; - art. 156 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a. poprzez ustalanie przez komisję rekrutacyjną zasad rekrutacji, do czego nie była uprawniona oraz poprzez brak podania podstawy prawnej do wydanej opinii.

Wniesiono o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji w przedmiocie odmowy przyjęcia do Szkoły Doktorskiej Akademii M. w P., wobec wystąpienia podstaw nieważności decyzji administracyjnej określonych w art. 156 §1 pkt 1 i 2 K.p.a., względnie uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji; stwierdzenie nieważności protokołu zbiorczego Komisji Rekrutacyjnej jako decyzji organu, wobec wystąpienia podstaw nieważności decyzji administracyjnej określonej w art. 156 §1 pkt 2 K.p.a.; zasądzenie od organu Akademii Muzycznej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rektora wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że sąd rozpoznał przedmiotową sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 02 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.).

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej również jako: P.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest prawidłowość decyzji Rektora Akademii M. w P., który utrzymał w mocy swoją własną decyzję z dnia [...] października 2020 r., nr [...] o odmowie przyjęcia skarżącego na studia doktorskie.

Sąd zauważa, że główne zasady dotyczące kształcenia doktorantów zostały określone w przepisach oddziału 2 (art. 198-216) ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. I tak, zgodnie z art. 200 ust. 2 ustawy, rekrutacja do szkoły doktorskiej odbywa się w drodze konkursu na zasadach określonych przez senat albo radę naukową. Według art. 200 ust. 3 ustawy, zasady, o których mowa w ust. 2 oraz program kształcenia, o którym mowa w art. 201 ust. 3, podmiot prowadzący szkołę doktorską udostępnia nie później niż 5 miesięcy przed rozpoczęciem rekrutacji. W myśl art. 200 ust. 5 ustawy, odmowa przyjęcia do szkoły doktorskiej następuje w drodze decyzji administracyjnej. Od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.

Przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce weszły w życie z dniem 1 października 2018 r., z wyjątkiem m.in. przepisów art. 198-216, które weszły w życie z dniem 1 października 2019 r. - zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1669). Istotny przepis intertemporalny zawarty został w art. 291 ww. ustawy wprowadzającej, według którego, zasady rekrutacji do szkoły doktorskiej, o których mowa w art. 200 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, oraz program kształcenia w szkole doktorskiej, o którym mowa w art. 201 ust. 3 tej ustawy, podaje się po raz pierwszy do wiadomości publicznej do dnia 31 maja 2019 r.

W dniu [...] kwietnia 2020 r. Senat Akademii M. w P. podjął Regulamin R. . Co warte podkreślenia w aktach sprawy brak jest informacji, czy spełniony został wymóg określony w ustawie wprowadzającej Prawo o szkolnictwie wyższym dotyczący podania do wiadomości publicznej zasad rekrutacji. Okoliczność powyższa, podobnie jak okoliczności opisane poniżej, przesądza częściowo o wadliwości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Sąd zauważa, że ustalenie zasad rekrutacji do szkoły doktorskiej, leży w gestii senatu albo rady naukowej (art. 200 ust. 2 ustawy). Ustawodawca zastrzegł jedynie, że ma ona przybierać formę konkursu, co czyni uprawnionym przyjęcie założenia, że miejsca w szkole doktorskiej są ograniczone. Ustalone przez senat albo radę naukową zasady konkursu określane są w zakresie nieunormowanym w komentowanej ustawie. Powyższa zasada mieści się w ramach autonomii szkół wyższych gwarantowanej przez Konstytucję RP w art. 70 ust. 5, który stanowi, że szkołom wyższym zapewnia się autonomię na zasadach określonych w ustawie, czego wyrazem jest również samodzielności przy kształtowaniu procesu rekrutacyjnego. Zasada autonomii szkół wyższych nie może być jednak rozumiana jako dowolność postępowania organów uczelni w obszarach jej działań, a pogląd, że decyzja organu uczelni w kontekście wyrażonej w art. 70 ust. 5 Konstytucji RP zasady autonomii szkół wyższych nie musi spełniać tak surowych kryteriów, jak decyzja organów administracji publicznej, nie oznacza, że może być ona wydana z obrazą przepisów prawa.

Mając powyższe na względzie wskazać należy, że zakres sądowej kontroli sprawowanej w ramach kontroli decyzji dotyczących odmowy przyjęcia do Szkoły Doktorskiej jest bardzo ograniczony i dotyczy jedynie zrealizowania zasad rekrutacji ustalonych przez ustawodawcę w ustawie oraz ustalonych w Regulaminie Rekrutacji do Szkoły Doktorskiej. Sąd podziela stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę, że ze swojej natury postępowanie konkursowe na studia doktorskie zwłaszcza w zakresie nauk muzycznych, jest postępowaniem szczególnym, a sądowa kontrola wydanego rozstrzygnięcia nie może odnosić się do merytorycznych kryteriów oceny kandydata.

Sąd podkreśla, że kwestie związane z przeprowadzeniem konkursu ustalono w Regulaminie, gdzie wskazano na obowiązek opublikowania na stronie internetowej Akademii M. w P. listy niezbędnych dokumentów, które należało przedłożyć wraz z wnioskiem konkursowym do Szkoły Doktorskiej (zgodnie z § 7 ust. 1 Regulaminu). Równocześnie zgodnie z § 8 ust. 3 konkurs dzieli się na trzy etapy (egzaminy): 1) merytoryczną ocenę wniosku i dokumentacji, 2) prezentację artystyczną, której zasad dla poszczególnych specjalności danego programu kształcenia zakreślą załącznik nr 1, 3) rozmowę kwalifikacyjną, obejmującą: a) przedstawienie przez Kandydata założeń indywidualnego planu badawczego (propozycji badawczych); b) wygłoszenie referatu dot. zagadnienia wybranego przez Komisję rekrutacyjną, spośród trzech zaproponowanych przez Kandydata zagadnień wskazanych w treści wniosku, - na podstawie której Komisja rekrutacyjna oceni wiedzę Kandydata z zakresu nauk humanistycznych i dyscypliny sztuki muzycznej, w zakresie wybranego przez Kandydata programu kształcenia, przy czym stosownie do treści § 8 ust. 5 zakres konkursu może obejmować dodatkowe elementy egzaminu w ramach trzeciego etapu (rozmowy kwalifikacyjnej) określone przez Dyrektora i wskazane Kandydatowi wraz z zawiadomieniem o dopuszczeniem do konkursu, co jest uzależnione od posiadanego przez Kandydata dyplomu ukończenia studiów. W § 9 doprecyzowano tryb dokonywania oceny wskazując w ust. 1, że Komisja przeprowadzająca dany egzamin w ramach konkursu przyznaje Kandydatowi od 0 do 25 punktów w ramach każdego przeprowadzanego etapu konkursu, a zgodnie z ust. 2 wynikiem Kandydata w postępowaniu rekrutacyjnym jest suma punktów uzyskanych w poszczególnych etapach konkursu, przy czym dla uzyskania pozytywnego wyniku konkursu konieczne jest uzyskanie łącznie co najmniej 63 punktów, przy czym nie mniej niż 21 punktów z każdego etapu konkursu (§ 9 ust. 3 Regulaminu). Równocześnie stosownie do treści § 10 ust. 1 Komisja rekrutacyjna lub komisje egzaminacyjne przeprowadzające poszczególne etapy konkursu sporządzają protokoły zbiorcze obejmujące wyniki uzyskane przez wszystkich Kandydatów, wobec których przeprowadzany jest przez daną komisję określony etap konkursu, przy czym stosuje § 10 ust. 2 po zakończeniu prowadzonych etapów konkursu komisja egzaminacyjna niezwłocznie przekazuje Komisji rekrutacyjnej wszystkie sporządzone przez siebie protokoły zbiorcze, natomiast na podstawie protokołów zbiorczych Komisja rekrutacyjna sporządza protokoły indywidualne (§ 10 ust. 3 Regulaminu), a dla każdego Kandydata sporządzą się odrębny indywidualny protokół z przebiegu postępowania rekrutacyjnego, który zawiera informacje dotyczące punktów Kandydata uzyskanych z poszczególnych, etapów konkursu, wynik rekrutacji oraz informację o zakwalifikowaniu bądź niezakwalifikowaniu do przyjęcia do szkoły doktorskiej (§ 10 ust. 4 Regulaminu).

Jak wskazuje analiza akt sprawy nie wynika, aby wymogi powyższe zostały w przedmiotowej sprawie spełnione, co oznacza, że niemożliwym stało się zweryfikowanie prawidłowości konkursu. W swojej istocie przesłana do Sądu dokumentacja oraz treść decyzji nie pozwala wskazać, czy spełnione zostały przesłanki określone w ustawie oraz Regulaminie dotyczące zasad przeprowadzenia postępowania konkursowego.

I tak, w aktach sprawy brak jest informacji o tym, czy na stronie internetowej Akademii M. j w P. opublikowano listy niezbędnych dokumentów, które należało przedłożyć wraz z wnioskiem konkursowym do Szkoły Doktorskiej oraz brakuje w nich protokołów indywidualnych z przebiegu egzaminu. W aktach sprawy znajdują się jedynie protokoły zbiorcze w formie tabeli z przyznaną poszczególnym kandydatom punktacją. Konsekwentnie niemożliwe jest odtworzenie przebiegu egzaminu oraz odniesienie się do zarzutów skarżącego dotyczących naruszenia § 8 Regulaminu poprzez przeprowadzenie konkursu według dodatkowych kryteriów oceny oraz zasad postępowania nieujętych w regulaminie uchwalonym przez Senat. Skarżący w związku z powyższym podnosi, że wpływ na jego ocenę miał brak przedstawienia przez niego dorobku naukowego, który nie był wymagany. W aktach sprawy znajduje się co prawda opinia Komisji Rekrutacyjnej (dokument, który nie był przewidziany zarówno przepisami ustawy, jak i Regulaminu) datowana na dzień [...] grudnia 2020 r. (a więc datowana już po zakończeniu postępowania konkursowego), gdzie w sposób bardzo ogólnikowy odniesiono się do kandydatury skarżącego. Zwraca przy tym uwagę fakt, że zgodnie z powyższym dokumentem na ocenę przyznaną w I etapie miały wpływ m.in. naukowe/badawcze osiągnięcia kandydata, chociaż obowiązek przedłożenie tego typu dokumentacji nie został wskazany w załączniku nr 2 do Regulaminu, gdzie zamieszczono wzór wniosku o przyjęcie do Szkoły Doktorskiej. Co więcej, z uwagi na powołany już uprzednio brak, jakim jest brak informacji o tym czy spełniony został wymóg określony w ustawie wprowadzającej Prawo o szkolnictwie wyższym oraz w § 7 ust. 1 Regulaminu dotyczący podania do wiadomości publicznej zasad rekrutacji, niemożliwym stało się zweryfikowanie tej okoliczności, a więc odniesienie się do zarzutów skarżącego. Już tylko na marginesie Sąd wskazuje, że trudno też uznać, aby kryterium nazwane "Staranność kandydata na podstawie przejrzystości złożonej dokumentacji" stanowiło kryterium mieszczące się w ramach autonomii szkół wyższych, gdyż w istocie jest to kryterium dowolności, nie podlegające żadnej obiektywnej ocenie.

Kwestią budzącą wątpliwości jest również kwestia punktacji, którą ustalono jako wyciągnięcie średniej punktowej przy odrzuceniu [...] skrajnych ocen. Takie działanie jest dopuszczalne, jednak musiałoby zostać wprost określone w Regulaminie. Tymczasem w § 9 ust. 1 Regulaminu wskazano, że Komisja przeprowadzająca dany egzamin w ramach konkursu przyznaje Kandydatowi od 0 do 25 punktów w ramach każdego przeprowadzanego etapu konkursu, a zgodnie z ust. 2 wynikiem Kandydata w postępowaniu rekrutacyjnym jest suma punktów uzyskanych w poszczególnych etapach konkursu, przy czym dla uzyskania pozytywnego wyniku konkursu konieczne jest uzyskanie łącznie co najmniej 63 punktów, przy czym nie mniej niż 21 punktów z każdego etapu konkursu (§ 9 ust. 3 Regulaminu). A więc Regulamin nie przewidywał możliwości odrzucania skrajnych ocen, co może również stanowi działanie nieprawidłowe, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie sposób bowiem ocenić, czy w sytuacji, która miała miejsce w niniejszej sprawie odrzucenie tych ocen nie zmieniało w uzyskanej przez skarżącego punktacji.

Natomiast za bezzasadne uznać należało zarzuty dotyczące udziału Rektora w Komisji rekrutacyjnej oraz odmowy dostępu do akt sprawy. Sąd zauważa, że postępowanie rekrutacyjne nie jest ogólnym postępowaniem administracyjnym, a zastrzeżenie formy decyzji administracyjnej dla odmowy przyjęcie na Studia Doktorskie nie powoduje takiego następstwa. Oznacza to, że w tego typu postępowaniach nie mają zastosowania ani art. 24 ani art. 73 K.p.a. Sąd podkreśla, że wskazanie, w art. 200 ust. 5, że odmowa przyjęcia do szkoły doktorskiej następuje w drodze decyzji administracyjnej, wskazuje jedynie na wymogi formalne, jakie powyższy akt musi spełniać, jak również wskazuje na możliwość jego zaskarżenia na drodze administracyjnej lub sądowoadministracyjnej. Natomiast przepis powyższy nie powoduje skutku, jaki jest uznanie, aby całe postępowanie konkursowe było objęte rygorem przepisów K.p.a.

Stwierdzony powyżej brak staranności w prowadzonym postępowaniu konkursowym, obligował Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Rektora z dnia [...] października 2020 r. Z akt sprawy nie można wywieść, czy: na stronie internetowej Akademii M. w P. opublikowano listy niezbędnych dokumentów, które należało przedłożyć wraz z wnioskiem konkursowym do Szkoły Doktorskiej (zgodnie z § 7 ust. 1 Regulaminu rekrutacji) wraz z dowodem, że faktycznie lista taka została upubliczniona na stronie internetowej uczelni przed rozpoczęciem konkursu, dowodu przekazania skarżącemu informacji o poszczególnych etapach konkursu (zgodnie z § 7 ust. 4 Regulaminu rekrutacji), odrębnego protokołu indywidualnego Komisji rekrutacyjnej dotyczącego skarżącego z przebiegu postępowania rekrutacyjnego w ramach konkursu do Szkoły Doktorskiej (zgodnie z § 10 ust. 3 i 4 Regulaminu). Brak powyższych dokumentów w aktach sprawy oraz lakoniczność wydanych decyzji powodują, że Sąd nie ma możliwość dokonania oceny prawidłowości przeprowadzenia postępowania konkursowego. Sąd nie może bowiem bazować na opinii sporządzonej już po zakończeniu postępowania konkursowego oraz na lakonicznej decyzji Rektora, która odsyła dodatkowo do powyższej opinii. Wyjaśnienia wymagało również, czy określenie innego sposobu głosowania niż przewidziany w regulaminie mógł wpływać na wynik sprawy. Dlatego też Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c w zw. z art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji.

Na marginesie Sąd zaznacza, że uchylenie decyzji nie jest równoznaczne z uznaniem racji skarżącego, a więc z przyjęcie, że faktycznie powinien on zostać słuchaczem Szkoły Doktorskiej. Uchylenie decyzji jest bowiem podyktowane niestarannością przedłożonej przez organ dokumentacji konkursowej oraz brakami w uzasadnieniu wydanych decyzjach administracyjnych, które spowodowały niemożność weryfikacji całego postępowania.