Zarządzeniem Sędziego z 14 sierpnia 2017 r., wydanym na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), skarżąca została zobowiązana do sprecyzowania jej pisma z "10 lipca 2017 r." w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zarządzenie doręczono skarżącej w dniu 1 września 2017 r. We wskazanym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych pisma. Natomiast po upływie terminu, w dniu 20 września 2017 r. (data prezentaty), skarżąca wskazała, że pismo stanowi skargę na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. W tej sytuacji Sąd stwierdził, że co prawda brak formalny pisma został uzupełniony, jednakże nastąpiło to już po upływie wyznaczonego terminu, co należy uznać za nieskuteczne. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., pozostawił pismo bez rozpoznania.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła o jego uchylenie i udzielenie jej wszelkiej pomocy, która powinna być jej przyznana z uwagi na zły stan zdrowia i bezdomność.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a).
W niniejszej sprawie wobec budzących wątpliwość intencji skarżącej w wystosowaniu pisma złożonego w Sądzie I instancji w dniu 9 sierpnia 2017 r., zarządzeniem z 14 sierpnia 2017 r. Sąd wezwał skarżącą do udzielenia informacji, jaki jest charakter procesowy złożonego pisma. Jednocześnie Sąd pouczył skarżącą o treści art. 47 § 1 p.p.s.a. Wezwanie doręczono jej 1 września 2017 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie udzieliła żadnej odpowiedzi. Złożona zaś w dniu 20 września 2017 r. odpowiedź, wobec uchybienia terminu, nie mogła ustrzec skarżącą przed negatywnymi skutkami procesowymi przewidzianymi w art. 49 § 2 p.p.s.a. Wobec tego zasadnie Sąd I instancji pozostawił bez rozpatrzenia pismo opatrzone datą 10 lipca 2017 r.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
