II SA/Wa 1373/21 - Wyrok

Data orzeczenia	2021-11-10	
Data wpływu	2021-04-12	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Agnieszka Góra-Błaszczykowska
Andrzej Góraj /przewodniczący/
Ewa Kwiecińska /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych	
Hasła tematyczne	Ochrona danych osobowych	
Skarżony organ	Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2019 nr 0 poz 2325; art. 151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 nr 0 poz 735; art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 1 pkt 1 i 3; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 listopada 2021 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę	
Uzasadnienie
Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych wydał w dniu [...] lutego 2021 r. decyzję nr [...], którą odmówił uwzględnienia wniosku J. C. dotyczącej udostępnienia jego danych osobowych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] innym podmiotom.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lutego 2021 r. organ nadmienił, iż do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga J. C., na udostępnienie jego danych osobowych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], Polskiemu Związkowi Łowieckiemu, co zapoczątkowało dalsze ujawnianie jego danych osobowych (wrażliwych) innym organom i osobom fizycznym. 

Skarżący podniósł, iż wnosi o usunięcie uchybień związanych z umożliwianiem udostępniania i przekazywania danych osobowych dotyczących jego osoby oraz danych naruszających wizerunek firmy [...] Sp. z o.o. z siedzibą w J., oraz usunięcie tych danych ze zbiorów będących w posiadaniu organów Policji i organów Polskiego Związku Łowieckiego na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r., o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 922 ze zm.).

W toku postępowania zainicjowanego skargą, Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych uzyskał wyjaśnienia odnośnie okoliczności sprawy, zapoznał się z materiałem dowodowym i dokonał ustaleń.

Organ stwierdził, że dane osobowe skarżącego są przetwarzane przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], między innymi w związku z koniecznością realizacji obowiązku prawnego ciążącego na administratorze, wynikającego z art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1839 ze zm.), ponieważ strona jest członkiem Polskiego Związku Łowieckiego. Jako myśliwy posiada broń palną i figuruje w Krajowym Systemie Informacyjnym Policji (dalej KSIP) aplikacja "Broń i ruch drogowy" oraz w związku z art. 15 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2018r., poz. 1669) w związku z wykroczeniami w ruchu drogowym.

Jak wynika z wyjaśnień Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], Naczelnik Wydziału Postępowań Administracyjnych Komendy Wojewódzkiej w [...], realizując obowiązek wynikający z treści art. 18 ust. 1 pkt 2-4 ustawy o broni i amunicji, dążył do potwierdzenia lub zanegowania faktów zawartych w anonimowym piśmie, a dotyczących skarżącego, które wpłynęło do Komendy Wojewódzkiej Policji w [...], celem ewentualnego wdrożenia procedury cofnięcia mu pozwolenia na broń palną. Wystąpił więc do Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w [...] o sporządzenie opinii o skarżącym z uwzględnieniem opinii o nim koła macierzystego, tj. Wojskowego Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" w [...], przesyłając również kopię otrzymanego anonimowego pisma. Jednocześnie wystąpił do Komendanta Komisariatu Policji w J. o sporządzenie opinii o skarżącym. Zdaniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] opinie takie były niezbędne do podjęcia decyzji w zakresie wszczęcia ewentualnego postępowania administracyjnego, zmierzającego do cofnięcia pozwolenia na broń w przypadku potwierdzenia faktów przytoczonych w anonimowym piśmie. Komendant podkreślał istotną rolę, jaką odgrywa w tej sprawie opinia o zachowaniu skarżącego związana z uprawianiem łowiectwa, tj. ewentualne zarzuty o kłusownictwo czy też nadużywanie alkoholu, które to okoliczności podlegają ocenie organów Polskiego Związku Łowieckiego. Właściwym, w ocenie Komendanta, było również wskazanie Polskiemu Związkowi Łowieckiemu okoliczności, które wymagają weryfikacji informacji zawartych w anonimowym piśmie.

Z wyjaśnień przedstawionych przez Przewodniczącego Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w [...] wynika, że po otrzymaniu [...] stycznia 2018 r. pisma z Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] Wydział Postępowań Administracyjnych wystąpił z prośbą o sporządzenie opinii o skarżącym. Pismo wraz z załączonym anonimowym dokumentem przekazano "do rąk własnych Prezesa Wojskowego Koła Łowieckiego nr [...] "[...]". Organ ten po zasięgnięciu informacji podczas posiedzenia Zarządu Wojskowego Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" miał wydać opinię dotyczącą strony.

W dniu [...] marca 2019 r. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych wydał decyzję nr [...], którą odmówił uwzględnienia wniosku skarżącego.

Strona złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Wyrokiem z dnia 26 lutego 2020 r. sygn. akt. II SA/Wa 1161/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję i nakazał organowi ponowne rozpoznanie sprawy. Sąd ten stwierdził, iż decyzja organu z dnia [...] marca 2019 r. została wydana z naruszeniem prawa. Podkreślił, iż z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, jaki przepis szczególny innej ustawy w rozumieniu art. 27 ust. 2 pkt 2 u.o.d.o. stanowił podstawę przetwarzania danych osobowych (wrażliwych) skarżącego przez Przewodniczącego ZO PZŁ oraz Prezesa WKŁ. Nie zostało też podane, z jakich powodów Prezes UODO uznał, że zachodzi przesłanka z art. 23 ust. 1 pkt 2 u.o.d.o. legalizująca przetwarzanie danych osobowych skarżącego przez ww. podmioty. Zdaniem Sądu organ całkowicie pominął treść wyjaśnień WKŁ Nr [...] "[...]" w [...] zawartych w piśmie z dnia [...] września 2018 r. Z niego to bowiem wynika, że treść anonimu została przesłana za pośrednictwem poczty elektronicznej członkom Zarządu WKŁ, księgowej oraz Przewodniczącemu Komisji Rewizyjnej. WSA w Warszawie ponadto stwierdził, że PUODO nie odniósł się w żaden sposób do wyjaśnień WKŁ dotyczących adresów e-mail, które "zostały przekazane Członkom Zarządu Wojskowego Koła Łowieckiego w [...] przez członków Koła dobrowolnie w związku z zakupieniem przez Koło Systemu Elektronicznego EPI 24 wspomagającego prace Zarządu Koła. Adresy te przekazywane były osobiście przez myśliwych do Zarządu Koła. Sekretarz i pozostali Członkowie Zarządu Koła nie weryfikowali nazw poczty elektronicznej pod kątem imienia czy nazwiska, przyjmując jako pewnik, że każdy członek podał swój adres poczty elektronicznej".

Z uwagi na powyższe Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych dokonał ponownej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w toku niniejszego postępowania, a także uzupełnił w niezbędnym zakresie materiał dowodowy w sprawie.

Zdaniem PUODO mając na uwadze ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, kwestią wymagającą wyjaśnienia było ustalenie, czy Komendant Wojewódzki Policji w [...] miał podstawy do udostępnienia wszystkich danych skarżącego, zawartych w anonimowym piśmie, czy tylko danych niezbędnych do wydania opinii o nim, tj. imienia, nazwiska, adresu skarżącego - tj. danych identyfikujących oraz ustalenia podstaw prawnych przetwarzania danych osobowych skarżącego przez Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego w [...] oraz przez Zarząd Wojskowego Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" w [...].

W związku z powyższym [...] czerwca 2020 r. organ zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w [...] i Zarządu Wojskowego Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" w [...] o ponowne przedstawienie wyjaśnień w ww. kwestiach.

Komendant Wojewódzki Policji w [...] w piśmie z dnia [...] lipca 2020 r. ponownie wskazał, iż Wydział Postępowań Administracyjnych Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] prowadził czynności wyjaśniające mające na celu stwierdzenie, czy istnieją przesłanki do cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń, wynikające z art. 18 ustawy o broni i amunicji.

Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego wskazał, iż anonimowe pismo zawierające dane osobowe skarżącego, załączone do korespondencji otrzymanej z Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] zostało przekazane do rąk własnych Prezesowi WKŁ w [...] oraz nie było w inny sposób przetwarzane, zaś Zarząd Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" nie zwrócił już tego anonimowego dokumentu. Na dzień wydania przedmiotowej decyzji organ ten nie przetwarza danych osobowych skarżącego, które były zawarte w treści tego pisma. ZO PZŁ wyjaśnił, że dane osobowe skarżącego, jako członka Polskiego Związku Łowieckiego znajdują się w systemie elektronicznym "Łowiectwo w Polsce", do którego nie mają dostępu osoby postronne, gdyż wejście do systemu jest kodowane i może do niego wejść tylko upoważniony pracownik.

Z wyjaśnień Prezesa WKŁ w [...] z dnia [...] lipca 2020 r. wynika, że dane osobowe skarżącego nie są obecnie przetwarzane przez WKŁ w [...] w zakresie zawartym w anonimowym piśmie przekazanym przez Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego w [...], w związku z żądaniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] wydania opinii na jego temat. Po sporządzeniu opinii o skarżącym anonimowe pismo zostało zutylizowane poprzez zniszczenie go w niszczarce, a dane tam zawarte nie zostały wprowadzone do żadnego rejestru. Korespondencja wysłana e-mailowo również została usunięta, po wydaniu opinii. WKŁ w [...] obecnie przetwarza jedynie dane osobowe skarżącego w związku z posiadanym przez niego statusem członkostwa w Kole Łowieckim, dobrowolnie przez niego podane, pozyskane za jego zgodą zgodnie zobowiązującymi przepisami o ochronie danych osobowych i zapisami statutu Polskiego Związku Łowieckiego, znajdującymi podstawę prawną w ustawie Prawo łowieckie.

Z wyjaśnień Prezesa WKŁ w [...] z dnia [...] listopada 2020 r. wynika, że dane osobowe skarżącego zawarte w anonimowym piśmie, które otrzymał on w Zarządzie Okręgowym Polskiego Związku Łowieckiego w [...] z dopiskiem "PILNE" przesłał na adresy poczty elektronicznej, zgodnie z deklaracjami członkowskimi, członkom Zarządu Koła, Przewodniczącemu Komisji Rewizyjnej, Księgowej Koła, tj. M. K. ([...]), L. S. ([...]), P. P. ([...];[...]), L. J. ([...]) oraz D. M. ([...]). Prezes WKŁ w [...] zwrócił się do ww. osób z prośbą o przedstawienie wszelkich informacji dotyczących skarżącego celem weryfikacji informacji zawartych w anonimowym piśmie i wydania bezstronnej opinii o nim.

Ww. korespondencja, nie była udostępniana osobom postronnym. Organ nadmienił, że z przesłanych przez Prezesa WKŁ w [...] oświadczeń ww. osób wynika, że nie przetwarzają one na chwilę obecną danych osobowych skarżącego, ponieważ dokonały ich usunięcia ze swoich zasobów.

Zatem zarówno Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego w [...] oraz Zarząd Wojskowego Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" w [...] usunęły ze swoich zasobów anonimowe pismo, zawierające dane osobowe skarżącego, otrzymane od Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...].

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lutego 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych stwierdził, że decydując o sposobie i zakresie przetwarzanych danych osobowych, każdy administrator przed rozpoczęciem przetwarzania danych osobowych winien podjąć działania, mające na celu ustalenie podstawy prawnej oraz zasadności przetwarzania jakichkolwiek danych osobowych.

Przepisem uprawniającym administratora do przetwarzania danych osób fizycznych jest w niniejszej sprawie art. 23 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, który wskazuje przesłanki dopuszczalności przetwarzania danych osobowych. Zgodnie z art. 23 ust. 1 u.o.d.o. przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy: osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę, chyba że chodzi o usunięcie dotyczących jej danych (pkt 1), jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa (pkt 2), jest to konieczne do realizacji umowy, gdy osoba, której dane dotyczą, jest jej stroną lub gdy jest to niezbędne do podjęcia działań przed zawarciem umowy na żądanie osoby, której dane dotyczą (pkt 3), jest niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego (pkt 4), jest to niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych przez administratorów danych albo odbiorców danych, a przetwarzanie nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą (pkt 5).

Na podstawie art. 27 u.o.d.o. zabrania się przetwarzania danych ujawniających pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub filozoficzne, przynależność wyznaniową, partyjną lub związkową, jak również danych o stanie zdrowia, kodzie genetycznym, nałogach lub życiu seksualnym oraz danych dotyczących skazań, orzeczeń o ukaraniu i mandatów karnych, a także innych orzeczeń wydanych w postępowaniu sądowym lub administracyjnym. Przetwarzanie tych danych jest jednak dopuszczalne, jeżeli przepis szczególny innej ustawy zezwala na przetwarzanie takich danych bez zgody osoby, której dane dotyczą, i stwarza pełne gwarancje ich ochrony (art. 27 ust 2 pkt 2 u.o.d.o.).

Aktem prawnym zawierającym szczegółowe regulacje dotyczące procesu przetwarzania danych osobowych przez Policję jest między innymi ustawa o Policji. Ocena legalności przetwarzania danych osobowych skarżącego przez Policję, w tym Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], musi być dokonywana w powiązaniu z przepisami tej ustawy.

Na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o Policji w celu realizacji zadań ustawowych Policja jest uprawniona do przetwarzania informacji, w tym danych osobowych, z zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 19. Natomiast na mocy art. 20 ust. 1c ustawy o Policji, Policja jest uprawniona do przetwarzania informacji, w tym danych osobowych, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ustawowych lub wykonywania uprawnień związanych z prowadzeniem postępowań administracyjnych, realizacją czynności administracyjno-porządkowych oraz innych czynności, do przeprowadzania których funkcjonariusze Policji są uprawnieni na podstawie ustaw, w celach innych niż określone w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, w tym ma prawo przetwarzać dane osobowe, o których mowa w art. 9 i art. 10 rozporządzenia 2016/679, z wyłączeniem danych dotyczących kodu genetycznego.

Na podstawie art. 14 ust. 1, zgodnie z którego brzmieniem, w granicach swych zadań Policja wykonuje czynności: operacyjno-rozpoznawcze, dochodzeniowo-śledcze i administracyjno- porządkowe w celu: rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania przestępstw, przestępstw skarbowych i wykroczeń, oraz na podstawie art. 15 ust. 1 pkt. 6 ustawy o Policji, zgodnie z którym Policjanci wykonując czynności, o których mowa w art. 14, mają prawo żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej i samorządu terytorialnego oraz przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i przedsiębiorcy są obowiązani, w zakresie swojego działania, do udzielenia tej pomocy, w zakresie obowiązujących przepisów prawa.

Ponadto na podstawie art. 27 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o broni i amunicji Komendant Główny Policji z zastrzeżeniem ust. 3, prowadzi rejestr zawierający dane osobowe osób posiadających pozwolenie na broń. Na mocy art. 27 ust. 2a ww. ustawy dane osobowe, o których mowa w ust. 2 pkt 1, obejmują: imię i nazwisko, imię ojca i imię matki, miejsce i datę urodzenia, adres miejsca stałego pobytu, numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL).

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych zauważył, że postępowanie prowadzone przez organ Policji w zakresie procedury ewentualnego cofnięcia pozwolenia na broń palną prowadzone jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.) i również w tym akcie prawnym znajduje się przesłanka legitymująca przetwarzanie danych osobowych skarżącego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...].

PUODO uznał, że Komendant Wojewódki Policji w [...] posiadał legitymację do przetwarzania danych osobowych skarżącego w związku z wydanym skarżącemu pozwoleniem na broń palną oraz w związku z prowadzonymi postępowaniami dotyczącymi kolizji i wykroczeń drogowych na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 2 oraz art. 27 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 u.o.d.o. w związku z art. 14 ust. 1, art. 15 i art. 20 o ustawy o Policji oraz art. 27 ust. 2 ustawy o broni i amunicji. Obecnie podstawą prawną przetwarzania danych osobowych skarżącego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] jest art. 6 ust. 1 lit c rozporządzenia 2016/679 w związku z art. 14 ust. 1, art. 15 i art. 20 o ustawy o Policji oraz art. 27 ust. 2 ustawy o broni i amunicji. Żądanie dotyczące usunięcia danych ze zbiorów Policji nie zasługuje, zdaniem organu, na uwzględnienie.

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych stanął na stanowisku, że w ramach realizowanych zadań oraz wskazanych powyżej przepisów prawa Komendant miał prawo, zwracając się do Polskiego Związku Łowieckiego o wydanie opinii o skarżącym, wskazania danych identyfikujących osobę, na temat której ma zostać wydana opinia. Oceniając ponownie materiał dowodowy zebrany w sprawie, Prezes wskazał, iż niecelowym było jednak udostępnienie przez Policję całego anonimu zawierającego tak zwane "informacje wrażliwe", bez względu na to, czy informacje te były prawdziwe czy też nie.

Odnośnie zarzutu dotyczącego podstawy przetwarzania danych osobowych przez Prezesa Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w [...] oraz Prezesa Wojskowego Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" w [...], w tym ich udostępnienia osobom trzecim organ wskazał, że podstawą prawną do przetwarzania przez organy Polskiego Związku Łowieckiego danych osobowych osób zrzeszonych w Kole Łowieckim jest w szczególności powołana powyżej ustawa o broni i amunicji, Statut Polskiego Związku Łowieckiego oraz ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz. U. z 2020 r. poz. 1683).

Polski Związek Łowiecki oraz koła łowieckie działają na podstawie ustawy oraz statutu uchwalonego przez Krajowy Zjazd Delegatów Polskiego Związku Łowieckiego i zatwierdzonego przez ministra właściwego do spraw środowiska (ust. 3). Na mocy art. 33 Prawa łowieckiego koła łowieckie zrzeszają osoby fizyczne i są podstawowym ogniwem organizacyjnym w Polskim Związku Łowieckim w realizacji celów i zadań łowiectwa. Ponadto zgodnie z § 36 pkt 2 oraz 37 pkt 1 i 2 Statutu Polskiego Związku Łowieckiego, członkiem Koła może być osoba, która złożyła własnoręcznie podpisaną deklarację oraz uiściła wpisowe.

Na podstawie art. 27 ust. 5 ustawy o broni i amunicji Polski Związek Łowiecki i zarządy stowarzyszeń strzeleckich są obowiązane do corocznego składania właściwym organom Policji aktualnych wykazów członków uprawiających łowiectwo lub strzelectwo z użyciem własnej broni oraz do powiadamiania tych organów o wykluczeniu wymienionych członków tych organizacji w terminie 30 dni od dnia wykluczenia. Zgodnie z art. 27 ust. ust. 6 ww. ustawy wykaz, o którym mowa w ust. 5, obejmuje imię i nazwisko, numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) oraz adres miejsca stałego pobytu.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżący jest członkiem Polskiego Związku Łowieckiego, a więc Polski Związek Łowiecki pozyskał dane osobowe bezpośrednio od skarżącego, zgodnie z § 36 pkt 2 oraz 37 pkt 1 i 2 Statutu Polskiego Związku Łowieckiego. Tym samym podstawą prawną do przetwarzania danych osobowych osób zrzeszonych w Polskim Związku Łowieckim, w tym w kołach łowieckich, jest art. 23 ust. 1 pkt 2 i 5 u.o.d.o. w związku z art. 27 ust. 5 ustawy o broni i amunicji oraz art. 32 ust. 1 Prawa łowieckiego.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy, zdaniem organu, wskazuje, że pismo przewodnie do anonimu Przewodniczącego ZO PZŁ było adresowane do Zarządu WKŁ, a nie wyłącznie do Prezesa WKŁ. Ponadto, z wyjaśnień WKŁ Nr [...] "[...]" w [...] zawartych w piśmie z [...] września 2018 r. wynika, że treść anonimu została przesłana za pośrednictwem poczty elektronicznej członkom Zarządu WKŁ, księgowej (przy czym, jak podnosi skarżący, D. M., jest księgową firmy [...]) oraz Przewodniczącemu Komisji Rewizyjnej.

Każdy z administratorów zobowiązany jest ocenić zgodność przetwarzania danych osobowych z prawem, przed udostępnieniem bądź jakimkolwiek innym rodzajem przetwarzania danych osobowych.

Zdaniem Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych brak jest podstawy prawnej legitymującej udostępnienie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] pełnej treści anonimu mogącej zawierać dane "wrażliwe" skarżącego do ZO PZŁ, a następnie przekazanie jej pełnej treści przez Przewodniczącego ZO PZŁ do Prezesa WKŁ poprzez zaadresowanie pisma przewodniego do Zarządu WKŁ, a nie do Prezesa WKŁ oraz przekazanie pełnej treści notatki członkom Zarządu WKŁ, księgowej oraz Przewodniczącemu Komisji Rewizyjnej.

Przepis szczególny zezwalający na przetwarzanie danych wrażliwych osoby bez jej zgody, o którym mowa w ww. art. 27 ust. 2 pkt 2 u.o.d.o. - musi jednoznacznie, literalnie wskazywać dopuszczalność przetwarzania takich danych, aby można je było przetwarzać, a przy tym powinien zawierać rzeczywiste gwarancje prawne ich ochrony. Standard z tym związany powinien być analizowany z uwzględnieniem art. 51 ust. 2 Konstytucji RP. Analizując ponownie zebrany w sprawie materiał dowodowy, Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych stwierdził, iż niecelowym było przekazanie anonimowego pisma, zawierającego informacje tak zwane "wrażliwe", przez każdy z ww. podmiotów. Można było bowiem ograniczyć się do przesłania jedynie istotnych dla sprawy informacji.

Tym samym, w odniesieniu do udostępnienia danych wrażliwych skarżącego, doszło do nieuprawnionego udostępnienia tzw. "danych wrażliwych" skarżącego, zawartych w anonimowym piśmie, przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], Prezesa Zarządu Okręgowego Koła Łowieckiego w [...] oraz Prezesa Wojskowego Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" w [...].

Jak wynika z wyjaśnień Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w [...] w ramach odpowiedzi z [...] września 2020 r. organ ten obecnie nie przetwarza danych osobowych skarżącego, które były zawarte w treści anonimu. Również WKŁ w [...] nie przetwarza danych osobowych skarżącego w zakresie zawartym w anonimowym piśmie przekazanym przez Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego w [...], w związku z żądaniem Komendanta [...] Policji wydania opinii na jego temat (wyjaśnienia z [...] lipca 2020 r.). Ponadto z wyjaśnień z [...] listopada 2020 r. przesłanych przez Prezesa Wojskowego Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" wynika, że dane osobowe skarżącego zawarte w anonimowym piśmie, które otrzymał on w Zarządzie Okręgowym Polskiego Związku Łowieckiego w [...] z dopiskiem "PILNE" przesłał na adresy poczty elektronicznej, zgodnie z deklaracjami członkowskimi, członkom Zarządu Koła, Przewodniczącemu Komisji Rewizyjnej, Księgowej Koła, tj. M. K., L. S., P. P., L. J. oraz D. M. Ponadto z przesłanych przez Prezesa WKŁ w [...] oświadczeń ww. osób wynika, że nie przetwarzają one na chwilę obecną danych osobowych skarżącego, ponieważ dokonały ich usunięcia ze swoich zasobów.

Wobec powyższego PUODO mając na uwadze, że tzw. "dane wrażliwe" skarżącego znajdujące się w anonimie zostały udostępnione tylko członkom koła łowieckiego, którzy oświadczyli, że dane te usunęli ze swoich zbiorów oraz z uwagi na nieodwracalność tej sytuacji, organ do spraw ochrony danych osobowych nie ma podstaw do wydania decyzji nakazującej przywrócenie stanu zgodnego z prawem, w świetle art. 18 ust. 1 ustawy. W myśl bowiem art. 18 ust. 1 u.o.d.o., Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej, w drodze decyzji administracyjnej nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem, a w szczególności usunięcie uchybień (pkt 1) oraz usunięcie danych osobowych, jedynie w przypadku, gdy stwierdzi, że doszło do naruszenia jej przepisów (pkt. 6).

Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2017 r. o sygnaturze II SA/Wa 328/17, przesłanką wydania nakazu jest stwierdzenie naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych, tj. z zebranego w postępowaniu materiału dowodowego musi wynikać, że swoim działaniem lub zaniechaniem administrator naruszył przepisy prawa. Co ważne, stwierdzony przez organ stan naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych powinien istnieć w dacie wydania decyzji. Dlatego też w przedmiotowej sprawie sankcja przewidziana w art. 18 pkt 1 ust. 6 ustawy o ochronie danych osobowych w postaci nakazania usunięcie danych osobowych nie może zostać zastosowana.

Jednocześnie organ wyjaśnił, iż z uwagi na złożenie skargi przed rozpoczęciem stosowania rozporządzenia 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 4.05.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2) oraz z uwagi na fakt, iż do udostępnienia danych osobowych doszło przed rozpoczęciem stosowania ww. rozporządzenia, nie jest możliwe nałożenie jakiejkolwiek sankcji przewidzianej w art. 58 rozporządzenia 2016/679, ponieważ zgodnie z art. 160 ust. 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781), postępowania prowadzone przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, wszczęte i niezakończone przed wejściem w życie tej ustawy, prowadzone są przez Prezesa Urzędu na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922 ze zm.).

Końcowo organ wskazał, iż ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922 ze zm.) stosuje się do ochrony danych osobowych osób fizycznych zgodnie z art. 2 ust. 1 tej ustawy, a nie wizerunku osoby prawnej - firmy [...] Sp. z o.o., bowiem to działanie podlega odrębnym przepisom prawa i Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie jest uprawniony do dokonywania oceny w tym zakresie. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 1 ww. ustawy, stosuje się ją do organów państwowych, organów samorządu terytorialnego oraz do państwowych i komunalnych jednostek organizacyjnych, nie zaś do osób fizycznych. Również kwestia naruszenia dóbr osobistych pozostaje poza zakresem kognicji Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, gdyż jest sprawą cywilną w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025 ze zm.) i może być rozpatrywana wyłącznie w postępowaniu prowadzonym przez sąd powszechny. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie jest bowiem organem kontrolującym ani nadzorującym prawidłowość stosowania prawa materialnego i procesowego w sprawach należących do właściwości innych organów, służb czy sądów, których orzeczenia podlegają ocenom w toku instancji, czy w inny sposób określony odpowiednimi procedurami.

Dlatego też w niniejszym postępowaniu ocenie podlegała wyłącznie legalność przetwarzania danych osobowych skarżącego przez kwestionowane w skardze podmioty.

J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w Warszawie z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...].

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił:

1. błędną ocenę materiału dowodowego skutkującą błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia oraz twierdzeniu, że nie doszło do ujawnienia danych osobowych wrażliwych osobom postronnym wbrew przepisom ustawy;

2. rażące naruszenie prawa materialnego art. 23 ust 1 pkt 2 i art 27 ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych poprzez ich niezastosowanie i pominięcie w rozstrzygnięciu, brak stwierdzenia, że dane osobowe wrażliwe zostały udostępnione wielu podmiotom bez podstawy prawnej poprzez przekazanie treści anonimu;

3. rażące naruszenie art. 18 ustawy o ochronie danych osobowych poprzez jego niezastosowanie bowiem skarżący ma prawo do żądania sprostowania oraz usunięcia informacji nieprawdziwych, niepełnych lub zebranych w sposób sprzeczny z ustawą tym bardziej, że są one na nośnikach elektronicznych osób nie związanych z Kołem i mogą być dalej udostępniane - czego organ nie ustalił, a swoje twierdzenia oparł jedynie na wyjaśnieniach i oświadczeniach osób bezpośrednio zainteresowanych, które nie są obiektywne i jako jedyne nie mogą stanowić dowodu w sprawie;

4. obrazę art. 6 k.p.a. i art. 8 k.p.a. gdyż organ rozpoznający sprawę działał przewlekle, wbrew przepisom ustawy o ochronie danych osobowych i przepisom rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r., a następnie wydał decyzję w oparciu o dowolne uznanie, pomijając istotne dowody w sprawie, a w szczególności fakt, iż dane osobowe skarżącego zostały udostępnione osobom postronnym i nieupoważnionym: K. J., D. M., L. K. i W. M.;

5. rażące naruszenie art. 7 k.p.a. bowiem organ nie stał na straży zasady praworządności, nie ustalił prawidłowo stanu faktycznego, pominął istotne dowody, nie ustosunkował się do okoliczności powołanych przez skarżącego i zaniechał ich rzetelnej konfrontacji z innymi dowodami, nie wskazał na jakiej podstawie faktycznej i prawnej administratorzy danych osobowych Komendant Wojewódzki Policji w [...], Przewodniczący Zarządu Okręgowego PZŁ w [...] ujawnili dane wrażliwe, a Prezes Koła J. S. wysłał e-mailem pełną treść anonimu do osób nieuprawnionych, którzy nie byli i nie są członkami Zarządu Koła, a nawet zwykłymi członkami Koła;

6. rażące naruszenie art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. bowiem organ wydający rozstrzygnięcie w ogóle nie ocenił całokształtu materiału dowodowego, pominął osoby nieuprawnione, którym ujawniono pełną treść anonimu, a rozstrzygnięcie wydał tylko w oparciu o wyjaśnienia i oświadczenia osób bezpośrednio zainteresowanych i nie zweryfikował tychże innymi środkami procesowymi;

7. rażące naruszenie art. 107 § 1 pkt 1 i pkt 3 k.p.a. poprzez:

a) brak wskazania w treści uzasadnienia faktycznych i prawnych podstaw przetwarzania danych osobowych wrażliwych skarżącego przez poszczególnych administratorów bez zgody skarżącego, a powołanie się tylko na ogólne przepisy ustawy o Policji, ustawy o broni i amunicji, ustawy - Prawo łowieckie, Statut PZŁ oraz Kodeks postępowania administracyjnego,

b) brak powołania dowodów, na których organ oparł rozstrzygnięcie i ogólne stwierdzenie, że dane wrażliwe skarżącego zostały usunięte i nie są już przetwarzane, na co nie przedstawił jednoznacznych dowodów,

c) dowolne uznanie, wbrew zgromadzonym w sprawie dowodów, że adres e-mailowe prywatne, firmowe i członków rodziny wskazane w deklaracjach członkowskich PZŁ są przynależne do konkretnego członka zarządu WKŁ "[...]" w [...] bowiem:

- D. M. nie jest członkiem Zarządu Koła, może uczestniczyć w posiedzeniach Zarządu Koła jako gość bez prawa głosu w podejmowaniu uchwał tego organu, nie jest księgową Koła, świadczy jedynie usługi w księgowaniu rozchodów i przychodów Koła, za finanse Koła zgodnie z Prawem łowieckim i Statutem PZŁ odpowiada skarbnik - członek Zarządu P. P.,

- L. K. nie jest członkiem Koła ani członkiem Zrzeszenia PZŁ, a na jej adres e-mail został skierowany anonim, zatem dane wrażliwe trafiły do osoby nieuprawnionej wbrew przepisom ustawy, podłowczy-członek Zarządu M. K. wskazał, że posługiwał się adresem e-mail [...] ([...])

- L. J. Przewodniczący Komisji Rewizyjnej WKŁ "[...]" w [...] nie jest członkiem Zarządu Koła, może brać udział w posiedzeniach Zarządu Koła bez prawa głosu, adres e-mail [...] przynależy do firmy rodzinnej zajmującej się skupem runa leśnego, firmę tą prowadzi K. J. - osoba nieuprawniona

- pominięto rolę W. M. - brak jakiegokolwiek uzasadnienia na ten temat, a przecież z jego komputera rozpoczęto udostępnianie danych wrażliwych skarżącego, z komputera służbowego e-mail - [...] o godz. [...] w dniu [...] stycznia 2018 r.,

d) bezpodstawne stwierdzenie, że skargę o naruszenie danych osobowych skarżącego wniesiono przed rozpoczęciem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r., dlatego też nie było podstaw do zastosowania sankcji przewidzianej w art. 58 cyt. rozporządzenia, mimo iż w cytowanym rozporządzeniu w art. 99 precyzyjnie określono, że rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, rozporządzenie ma zastosowanie od dnia 25 maja 2018 r., rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Zatem rozporządzenie zaczęło obowiązywać wcześniej niż wniesiona została skarga do PUODO i stanowi kompleksową regulację dotyczącą ochrony danych osobowych,

e) użycie sprzecznych i niespójnych twierdzeń, wbrew dowodom zgromadzonym w sprawie, bowiem jeżeli doszło do nieuprawnionego ujawnienia danych osobowych wrażliwych skarżącego to tym samym w sposób rażący naruszono bez podstawy prawnej proces przetwarzania danych osobowych skarżącego,

f) bezpodstawne przyjęcie, że ujawnione osobom postronnym dane wrażliwe skarżącego zostały trwale usunięte i nie są dalej przetwarzane, bowiem organ oparł rozstrzygnięcie tylko na wyjaśnieniach trzech administratorów danych występujących w sprawie, nie podjął z urzędu żadnych innych czynności w celu zweryfikowania tych okoliczności,

g) brak rozpoznania i rozpatrzenia w oparciu o stan faktyczny i prawny wszystkich zarzutów podnoszonych przez skarżącego.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał twierdzenia zawarte w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Pierwszą kwestią, którą należy rozważyć w niniejszej sprawie jest kwestia stosowania przepisów ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922 ze zm.).

Skarżący podnosi bowiem, iż – jego zdaniem – organ bezpodstawnie twierdzi, iż skarga o naruszeniu danych osobowych skarżącego wniesiona została przed rozpoczęciem stosowania Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r., a co za tym idzie wadliwie przyjmuje, że nie było podstaw do zastosowania sankcji przewidzianej w art. 58 cyt. Rozporządzenia.

Zarzut skarżącego nie zasługuje – w ocenie Sądu – na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, iż skarga wszczynająca niniejsze postępowanie z dnia [...] stycznia 2018 r. wypłynęła do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w dniu 30 stycznia 2018 r. ( k. 1 akt administracyjnych sprawy). Skarga ta dotyczy zdarzeń sprzed daty jej sporządzenia, które jak wskazuje skarżący w piśmie z dnia [...] stycznia 2018 r. skierowanym do Prokuratora Okręgowego w [...], miały miejsce w okresie od [...] stycznia 2018 r. do [...] stycznia 2018 r. (k. 5 akt administracyjnych sprawy).

W tej sytuacji zastosowanie znajduje – jak trafnie stwierdził Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych – art. 160 ust. 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781), zgodnie z którym postępowanie prowadzone przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. przed dniem 25 maja 2018 r. prowadzone są przez Prezesa Urzędu na podstawie ustawy o ochronie danych osobowych z 1997 r. Wobec powyższego jest rzeczą oczywistą, iż w sprawie brak jest podstaw prawnych do zastosowania art. 58 RODO. Ponadto należy zauważyć, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1161/19 w żaden sposób nie kwestionował stosowania przez organ w niniejszej sprawie przepisów ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

Mając na uwadze ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ trafnie przyjął, że kwestią wymagającą wyjaśnienia było ustalenie, czy Komendant Wojewódzki Policji w [...] miał podstawy do udostępnienia wszystkich danych skarżącego, zawartych w anonimowym piśmie, czy tylko danych niezbędnych do wydania opinii o nim, tj. imienia, nazwiska i adresu skarżącego, a także ustalenie podstaw prawnych przetwarzania danych osobowych skarżącego przez Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego w [...] oraz przez Zarząd Wojskowego Koła Łowieckiego Nr [...] "[...]" w [...].

Rozważając te kwestie, Prezes UODO stwierdził, iż – w jego ocenie – doszło do nieuprawnionego udostępnienia zbyt szerokiego zakresu danych, tj. tzw. "danych wrażliwych" skarżącego, zawartych w anonimowym piśmie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], Prezesa Zarządu Okręgowego Koła Łowieckiego w [...] oraz Prezesa Wojskowego Koła Łowieckiego Nr [...] "[...]" w [...]. Wystarczające bowiem było wskazanie danych identyfikujących skarżącego w celu wydania opinii, zgodnie z pismem Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] stycznia 2018 r. Stanowisko organu w tym zakresie Sąd uznaje za trafne, jako że brak jest w analizowanej sprawie przepisu szczególnego zezwalającego na przetwarzanie ww. danych wrażliwych skarżącego bez jego zgody stosownie do art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

Za prawidłowy uznaje też Sąd pogląd Prezesa UODO, w myśl którego mimo stwierdzonego naruszenia art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych polegającego na przesłaniu pełnej treści anonimu zawierającego dane wrażliwe skarżącego, z uwagi na to, iż dane wrażliwe znajdujące się w anonimie zostały usunięte ze zbiorów oraz z uwagi na nieodwracalność tej sytuacji, nie ma podstaw prawnych do wydania decyzji nakazującej przywrócenie stanu zgodnego z prawem, w świetle art. 18 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych z 1997 r. Sankcja przewidziana w art. 18 ust.1 pkt 6 ustawy o ochronie danych osobowych w postaci nakazu usunięcia danych nie może być w analizowanym przypadku zastosowana, albowiem stwierdzony przez organ stan naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych powinien istnieć w dacie wydania decyzji.

W analizowanej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż Prezes UODO w sposób prawidłowy zastosował się do wykładni prawa zawartej w przywołanym powyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1161/19, a także wykonał zalecenia tego Sądu co do konieczności uzupełnienia postepowania dowodowego.

W ramach uzupełniającego postępowania dowodowego organ zwrócił się do przetwarzających dane osobowe skarżącego podmiotów z poleceniem złożenia stosownych wyjaśnień, w szczególności w zakresie przetwarzania przedmiotowego anonimu. Z wyjaśnień Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] wynika, iż Wydział Postępowań Administracyjnych KWP w [...] prowadził czynności wyjaśniające mające na celu stwierdzenie, czy istnieją przesłanki do cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń, wynikające z art. 18 ustawy o broni i amunicji.

Z kolei Zarząd Okręgowego Związku Łowieckiego w [...] wskazał, że anonimowe pismo załączone do korespondencji otrzymanej z KWP w [...] zostało przekazane do rąk własnych Prezesowi WKŁ w [...] oraz nie było w inny sposób przetwarzane, zaś Zarząd WKŁ nie zwrócił już tego dokumentu.

Natomiast z wyjaśnień z dnia [...] lipca 2020 r. złożonych przez Prezesa WKŁ w [...] wynika, że dane skarżącego zawarte w anonimowym piśmie nie są już obecnie przetwarzane przez WKŁ w [...], gdyż po sporządzeniu opinii pismo to zostało zniszczone w niszczarce, a dane tam zawarte nie zostały wprowadzone do żadnego rejestru. Także korespondencja wysłana e-mailowo została usunięta po wydaniu opinii.

W wyjaśnieniach z [...] listopada 2020 r. Prezes WKŁ w [...] stwierdził, iż dane zawarte w anonimowym piśmie przesłał na adresy poczty elektronicznej, zgodnie z deklaracjami członkowskimi członkom Zarządu Koła, Przewodniczącemu Komisji Rewizyjnej i Księgowej Koła. Korespondencja nie była udostępniona osobom postronnym. Z przesłanych przez Prezesa WKŁ w [...] oświadczeń ww. osób wynika natomiast, że nie przetwarzają na chwilę obecną danych osobowych skarżącego, ponieważ dokonały ich usunięcia ze swoich zbiorów.

Jak zatem wynika z powyższego, organ wyczerpał możliwości dowodowe w zakresie ustaleń faktycznych mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W tej sytuacji zarzuty naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. nie mogą odnieść zamierzonego skutku, organ oparł się bowiem na wyjaśnieniach osób przetwarzających dane osobowe skarżącego.

W ocenie Sądu nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 107 § 1 pkt 1 i pkt 3 k.p.a. Uzasadnienie decyzji odzwierciedla - zdaniem Sądu – tok rozumowania organu, wskazano nadto w sposób wystarczający podstawę prawną i faktyczną podjętego rozstrzygnięcia. Wbrew zarzutom skargi organ wskazał materiał dowodowy, w oparciu o który ustalony został stan faktyczny w sprawie, powołując się na konkretne pisma podmiotów zobowiązanych do złożenia wyjaśnień w sprawie. Dodać też należy, iż organ – wbrew zarzutom skargi – podzielił punkt widzenia skarżącego co do braku podstaw do przetwarzania przez ww. podmioty danych osobowych skarżącego zawartych w przedmiotowym anonimie.

Mając powyższe na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.