Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA - Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.O. na decyzje Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: - skargę odrzucić

Skarżący, J. O., reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego W. B. pismem z dnia 19 października 2005 r. złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2005 r. Nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Pismem z dnia 30 listopada 2005 r. Sąd przesłał na adres pełnomocnika wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, oraz uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 330 zł. w terminie 7 dni, od daty doręczenia pisma pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe pismo doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 grudnia 2005 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane przez matkę pełnomocnika Z. B. - w aktach sprawy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § l pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 12 grudnia 2005 r., nie uzupełniono powyższych braków formalnych, zatem skarga podlega odrzuceniu.

Odnosząc się do kwestii doręczenia wezwania Sądu z dnia 30 listopada 2005 r. uznać je należy za prawidłowe, gdyż zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, radcy prawnemu wykonującemu zawód w ramach kancelarii radcy prawnego należy doręczać pisma sądowe jak osobie fizycznej z możliwością wykorzystania trybu doręczenia zastępczego określonego w art. 72 p.p.s.a., zwłaszcza wówczas, gdy siedziba kancelarii znajduje się w mieszkaniu radcy prawnego (por. postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2005 r., II FZ 37/05, ONSAiWSA 2005 Nr 6, poz. 117, por. także na gruncie kpc. uchwała SN z dnia 22 kwietnia 1994 r., III CZP 53/94, OSNC 1994, nr 11, poz. 214).

W sprawie niniejszej pod wskazanym przez pełnomocnika adresem, korespondencja została odebrana przez matkę pełnomocnika, zatem wydaje się oczywistym, iż siedziba kancelarii pełnomocnika znajduje się w jego mieszkaniu.

Zatem okoliczność, że pełnomocnik strony wykonuje zawód radcy prawnego w indywidualnej kancelarii mającej siedzibę w mieszkaniu tego pełnomocnika, nie stanowi przesłanki do uznania, iż indywidualna kancelaria

radcy prawnego jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej w rozumieniu art. 67 § 2 p.p.s.a. Tym samym nie stosuje się do niego trybu doręczania pism przewidzianego w tym przepisie, a istnieje możliwość zastosowanie trybu doręczenia zastępczego określonego w art. 72 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § l pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.