M. L. w skardze na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. stwierdzające niedopuszczalność wniesienia zażalenia na własne postanowienie w przedmiocie połączenia spraw do wspólnego rozpoznania, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o wstrzymanie jego wykonalności do czasu merytorycznego rozstrzygnięcia złożonej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec powyższego, nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy bowiem tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295-296).
Co do zasady, cechy wykonalności nie posiadają zatem rozstrzygnięcia odmowne, ponieważ nie posiadają one przedmiotu wykonania, tj. nie ustanawiają praw ani obowiązków mogących podlegać wykonaniu.
W rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczył wstrzymania wykonania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia na postanowienie, w którym organ połączył sprawy do wspólnego rozpoznania.
Mając na uwadze, że zaskarżone postanowienie stanowi rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności, na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
