![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane), Odrzucenie skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Odrzucono skargę, III SA/Lu 251/24 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2024-06-12, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
III SA/Lu 251/24 - Postanowienie WSA w Lublinie
|
|
|||
|
2024-04-18 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie | |||
|
Iwona Tchórzewska /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane) | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
Samorządowe Kolegium Odwoławcze | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2023 poz 1634 art. 58 § 1 pkt 3 i art . 232 § 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia [...] 2024 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę; II. zwrócić K. S. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. |
||||
|
Uzasadnienie
K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia [...] 2024 r. w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2024 r. wezwano wskazanego w skardze pełnomocnika T. B., który w imieniu strony skarżącej podpisał skargę, do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie adresu siedziby strony skarżącej, złożenie w oryginale bądź w postaci odpisu uwierzytelnionego w trybie art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a.") uchwały nr 42/2023 Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 10 sierpnia 2023 r. w sprawie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego pod nazwą K. S. i o zamiarze samodzielnego zgłaszania list kandydatów na posłów i kandydatów na senatorów w wyborach zarządzonych na dzień 15 października 2023 r., złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1 - 2 akt). Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało przesłane przesyłką pocztową na adres do doręczeń wskazany przez pełnomocnika strony skarżącej w skardze. Przesyłka została odebrana przez upoważnionego pracownika w dniu 6 maja 2024 r. (k. 25 akt). W dniu 10 maja 2024 r. T. B. nadał na adres Sądu pismo stanowiące odpowiedź na wyżej wymienione wezwanie. W piśmie wskazany został adres strony skarżącej. Do pisma dołączono kopię uchwały nr 42/2023 Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 10 sierpnia 2023 r. w sprawie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego pod nazwą K. S. i o zamiarze samodzielnego zgłaszania list kandydatów na posłów i kandydatów na senatorów w wyborach zarządzonych na dzień 15 października 2023 r. Jednocześnie w piśmie z dnia 10 maja 2023 r. wyjaśniono, że wyżej wskazana uchwała została doręczona Komitetowi Wyborczemu PIS wyłącznie w formie elektronicznej z podpisem elektronicznym i Komitet nie dysponuje inną wersją tego dokumentu. Uchwała jest również publicznie dostępna w Biuletynie Informacji Publicznej Państwowej Komisji Wyborczej. W odniesieniu do wezwania w przedmiocie złożenia pełnomocnictwa oraz kwestii umocowania do reprezentowania strony skarżącej wyjaśniono, że Pełnomocnikiem Wyborczym skarżącej był K. S., co wynika z uchwały nr 42/2023 Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 10 sierpnia 2023 r. Do pisma dołączono pełnomocnictwo z dnia 1 lutego 2024 r., udzielone przez Pełnomocnika Wyborczego K. S. dla Pełnomocnika Finansowego T. B., upoważniające do reprezentowania K. S. przed "organami administracji publicznej we wszystkich sprawach dotyczących wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie materiałów wyborczych bez zgody zarządcy drogi". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Jednocześnie w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Na mocy art. 36 p.p.s.a. pełnomocnictwo może być: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; 2) do prowadzenia poszczególnych spraw; 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę. W niniejszej sprawie strona skarżąca do skargi dołączyła pełnomocnictwo z dnia 1 lutego 2024 r., z którego treści wynikało umocowanie dla T. B. do reprezentowania K. S. przed "organami administracji publicznej we wszystkich sprawach dotyczących wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie materiałów wyborczych bez zgody zarządcy drogi". W związku z tym stwierdzić należy, że do skargi, jako pierwszej czynności w sprawie, nie dołączono prawidłowego pełnomocnictwa, odpowiadającego treści art. 36 p.p.s.a. Stanowiło to przyczynę wezwania osoby działającej w imieniu strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi, przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, upoważniającego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie złożone zostało jednak takie samo pełnomocnictwo z dnia 1 lutego 2024 r. dla T. B. – udzielone przez K. S. do reprezentowania K. S. przed "organami administracji publicznej we wszystkich sprawach dotyczących wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie materiałów wyborczych bez zgody zarządcy drogi". W tych okolicznościach należy uznać, że przedstawione Sądowi pełnomocnictwo tej treści nie upoważniało T. B. do podejmowania w imieniu strony skarżącej czynności przed sądem administracyjnym. Pełnomocnictwo to dotyczyło bowiem umocowania do działania w imieniu i na rzecz strony skarżącej jedynie przed organami administracji publicznej, a więc w postępowaniu administracyjnym, nie zaś przed sądami administracyjnymi, to jest w postępowaniu sądowoadministracyjnym. O ile w przypadkach w ustawie przewidzianych stronie postępowania administracyjnego przysługuje skarga do sądu administracyjnego, o tyle postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem odrębnym w stosunku do poprzedzającego je postępowania administracyjnego. Sądy administracyjne nie są organami administracyjnymi kolejnych instancji, lecz organami wymiaru sprawiedliwości, o których stanowi art. 175 ust. 1 Konstytucji RP. Przepis ten przewiduje, że wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Błędne jest utożsamianie sądów administracyjnych z organami administracyjnymi, nawet w sytuacji, w której sądy te rozpoznają środki zaskarżenia od decyzji, postanowień i innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 p.p.s.a.). Sądy administracyjne są bowiem różnymi pod względem ustrojowym organami od organów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2022 r., sygn. I OZ 523/22, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2016 r., sygn. II GZ 147/16). Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, że strona skarżąca w terminie odpowiedziała na wezwanie do złożenia pełnomocnictwa, skoro treść złożonego pełnomocnictwa była nieprawidłowa. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. O zwrocie z urzędu uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. |
||||