K. Z. (dalej zwana skarżącą) w dniu 08.09.2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu skargę (pismo zatytułowane zażalenie) na rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjentów z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie, niestwierdzenia naruszenia praw pacjenta.
Następnie skarżąca w piśmie złożonym do Sądu w dniu 12.11.2013 r. oświadczył, że rezygnuje z rozpatrzenia swojego zażalenia, ponieważ Sąd Administracyjny nie jest odpowiednim organem do rozpatrywania skarg i zażaleń dotyczących służby zdrowia, szczególnie w dziedzinie psychiatrii, która jest w Polsce patologiczna i nic nie da zażalenie skoro zmienić należy ustawę o ochronie zdrowia psychicznego, jak też kodeks etyki lekarzy oraz inne ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że treść pisma skarżącej, które zostało złożone do Sądu w dniu 12.11.2013 r. jednoznacznie wskazuję, iż zmierza ono do cofnięcia skargi na rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjentów z dnia [...] lipca 2013 r.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej zwanej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednakże uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1) p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w cytowanym przepisie. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi Sąd jest zobligowany do umorzenia postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
