II SAB/Wa 10/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2025-06-17	
Data wpływu	2025-01-03	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Anna Pośpiech-Kłak. /sprawozdawca/
Joanna Kube /przewodniczący/
Łukasz Krzycki	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Sygn. powiązane	III OSK 1946/25	
Skarżony organ	Rada Lekarska	
Treść wyniku	Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia	
Powołane przepisy	Dz.U. 2022 nr 0 poz 902; art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a, art. 1 ust. 1, art. 6, art. 5, art. 16 ust. 1; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak (spr.), , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Naczelnej Rady Lekarskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej 1) zobowiązuje Naczelną Radę Lekarską do rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2) stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądza od Naczelnej Rady Lekarskiej na rzecz J. P. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.	
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2024 r. na skrzynkę ePUAP Naczelnej Izby Lekarskiej wpłynął wniosek J. P. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie treści wniosków Okręgowej Izby Lekarskiej w W. dotyczących wpisów do rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów Naczelnej Izby Lekarskiej o kolejnych numerach [...], [...], [...], [...], [...]. Wnioskodawca wskazał, że informacje należy przesłać w formie plików pdf na adres ePUAP wnioskodawcy.

Pismem z dnia [...] grudnia 2023 r. udzielono J. P. odpowiedzi na ten wniosek informując, że objęte nim żądanie nie stanowi informacji publicznej. W piśmie tym wskazano, że przymiot informacji publicznej posiadają dokumenty urzędowe organu (będące dowodem tego, co w nich urzędowo stwierdzono, zatwierdzono lub podano), wytworzone w ramach realizacji powierzonych mu zadań, a więc dokumenty powstałe w związku z prowadzeniem konkretnych spraw. Przymiotu informacji publicznej nie mają dokumenty, które inny podmiot kieruje do organu np. wniosek w indywidualnej sprawie danego podmiotu dotyczący przyznania mu określonego uprawnienia. Tego rodzaju dokument stanowi wyłącznie dowód na okoliczność, że określony podmiot ubiegał się np. o wydanie decyzji administracyjnej, a więc złożył oświadczenie woli inicjujące przed organem postępowanie w określonej sprawie. Treść wniosku kierowanego do organu nie stanowi zatem informacji publicznej. Informacją publiczną jest dopiero rozstrzygnięcie wniosku przez uprawniony organ. Z tych też względów żądanie objęte wnioskiem z [...] grudnia 2024 r. nie może być zrealizowane w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902), zw. dalej "u.d.i.p." Pismo to zostało przesłane pocztą elektroniczną na skrzynkę ePUAP wnioskodawcy w dniu [...] grudnia 2024 r.

W dniu [...] grudnia 2024 r. (na skrzynkę ePUAP Naczelnej Izby Lekarskiej) wpłynęła skarga J. P. na bezczynność Naczelnej Rady Lekarskiej w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] grudnia 2024 r. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazuje, że jego wniosek dotyczy sytuacji wskazanej w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2024 r. poz. 1287) i dotyczy tylko jednego podmiotu prowadzącego szkolenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów - Okręgowej Izby Lekarskiej w W. Wniosek organizatora szkoleń lekarzy i lekarzy dentystów, w tym przypadku Okręgowej Izby Lekarskiej w W., choć nie stanowi formalnego załącznika do uchwał Naczelnej Izby Lekarskiej jest integralna częścią i podstawą podejmowanych decyzji administracyjnych. Wnioskodawca nie żąda wglądu do akt administracyjnych a wyłącznie udostępnienia treści dokumentów, którego autorem jest Okręgowa Izba Lekarska w W., a adresatem Naczelna Izba Lekarska. Katalog informacji publicznej jest katalogiem otwartym i nie ogranicza się jedynie do dokumentów urzędowych czy aktów administracyjnych. Wskazał też, że art. 9 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich ( Dz. U. z 2021 r. poz. 1342) nie wyłącza prawa członka samorządu lekarskiego do uzyskania informacji w trybie wnioskowym w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Naczelna Rada Lekarska przyznała, że organy samorządu zawodowego są zobowiązane do udostępniania informacji publicznej, a zatem jest organem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej.

Kwestią sporną jest czy wskazane wnioski Okręgowej Izby Lekarskiej w W., skierowane do Naczelnej Rady Lekarskiej, o wpis do rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy, o których mowa w art. 19b ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, stanowią informacje publiczną.

Zgodnie z § 1 ust. 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 kwietnia 2024 r. w sprawie rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. poz. 637) organizator kształcenia będący okręgową izbą lekarską przedstawia Naczelnej Radzie Lekarskiej dane potwierdzające spełnienie warunków prowadzenia ustawicznego rozwoju zawodowego, o których mowa w art. 19 ust. 2 ustawy, wraz z wnioskiem o wpis do rejestru prowadzonego przez Naczelną Radę Lekarską. Na podstawie zaś art. 19d ust. 5 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty do uchwał Naczelnej Rady Lekarskiej w sprawie wpisu, odmowy wpisu i wykreślenia wpisu z rejestru stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące decyzji administracyjnych. Należy zatem zauważyć, że Okręgowa Izba Lekarska w W. składając do Naczelnej Rady Lekarskiej wniosek o wpis do prowadzonego przez ten organ rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów inicjuje postępowanie w swojej indywidualnej sprawie, w której jest stroną. W tej sprawie Okręgowa Izba Lekarska w W. nie występuje jako organ władzy publicznej. Zatem nie jest informacją publiczną wniosek w sprawie indywidualnej, stanowiący dokument prywatny, jak i inne pisma procesowe stron kierowane do organu administracji publicznej (zob. np. wyrok NSA z 26 stycznia 2018 r. sygn. akt I OSK 814/16; wyrok NSA z 22 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 2487/11). Nie jest przy tym istotne, jakiego rodzaju postępowanie wszczyna taki wniosek, bądź też, jakiej czynności organu oczekuje jego autor. Taki wniosek zawiera zbiór danych wytworzonych przez dany podmiot, który nadal pozostaje jego dysponentem. Fakt, że dokument taki trafia do organu i służy realizacji powierzonych prawem zadań organu bądź poinformowania organu o danej sytuacji, która może dotyczyć działalności wnioskodawcy, nie oznacza, że przez to nabiera on cech dokumentu urzędowego. Wniosek skierowany przez Okręgową Izbę Lekarską w W. nie stanowi zatem dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 6 ust. 4 u.d.i.p. i ma charakter dokumentu prywatnego. Dokumenty prywatne, jako takie, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Oczywiście także dokumenty prywatne mogą być nośnikiem określonych informacji stanowiących informację publiczną. Jednakże skarżący w swoim wniosku z dnia [...] grudnia 2024 r. nie zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej odnoszącej się do sfery konkretnych faktów, a zażądał treści wskazanych wniosków. Informacja jest pewnym komunikatem, wiedzą o jakimś fakcie. To wyłącznie wnioskodawca określa, czego dotyczy jego żądanie. Organ zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie został upoważniony do dokonywania interpretacji treści, modyfikowania lub zmiany żądania. Wskazanie wnioskowanych informacji musi być na tyle precyzyjne i jasne, by przedmiot i zakres wniosku nie budził wątpliwości, a organ mógł ocenić czy żądanie dotyczy udostępnienia informacji mającej charakter informacji publicznej. Wymogu tego nie spełnia wniosek o udostępnienie treści dokumentu nie mającego charakter dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 6 ust. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a w związku z tym nie może być traktowany jako wniosek zawierający żądanie udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p.

Niewątpliwie informację publiczną stanowi rozstrzygnięcie organu - uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej podjęte w wyniku rozpoznania wniosków Okręgowej Izby Lekarskiej w W. objętych wnioskiem skarżącego z dnia [...] grudnia 2024 r. Nadmieniono, że skarżący wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z [...] września 2024 r. wystąpił o udostępnienie danych z rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów prowadzonego przez Naczelną Radę Lekarską dotyczących Okręgowej Izby Lekarskiej w W. w zakresie dat złożenia wniosku lub modyfikacji wniosku w okresie od [...] tycznia 2024 r., oznaczenie numerów wpisu oraz oznaczenie uchwały, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Informacje te zostały przekazane skarżącemu przy piśmie z [...] listopada 2024 r. Następnie wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z [...] listopada 2024 r. wystąpił do Naczelnej Rady Lekarskiej o udostępnienie treści uchwał w sprawie potwierdzenia spełnienia warunków kształcenia podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów, tj. uchwał podjętych w wyniku rozpoznania wniosków Okręgowej Izby Lekarskiej w W., a będących przedmiotem wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] grudnia 2024 r. Odpowiadając na ten wniosek przy piśmie z dnia [...] listopada 2024 r przekazano skarżącemu pliki pdf zawierające skany podjętych uchwał w tych sprawach.

Niezależnie od powyższego nadmieniono, że skarżący jest członkiem Okręgowej Izby Lekarskiej w W. i wchodzi w skład jej organu - Okręgowej Komisji Rewizyjnej, do którego ustawowych zadań należy kontrola działalności finansowej i gospodarczej tej izby ([...] Ma on prawo być informowany o działalności izby, a jako członek jednego z organów tej izby - posiada istotny wpływ na organizację pracy tego organu i uzyskiwanie informacji od innych organów tego podmiotu (art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich). Posiada legitymację do domagania się i uzyskiwania informacji oraz dokumentów objętych jego wnioskiem, a dotyczących działań Okręgowej Izby Lekarskiej w W., w trybie ustawy o izbach lekarskich (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 lutego 2023 r. sygn. akt I OSK 2784/12).

Bezczynność na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, będąc zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, nie podejmuje takiej czynności, ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej. Natomiast w przypadku, gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej lub jej udostępnienie powinno nastąpić w trybie szczególnym, załatwienie sprawy winno nastąpić poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie żądanych informacji. Tak też uczynił organ w niniejszej sprawie informując skarżącego, w terminie 14 dni od otrzymania jego wniosku z dnia grudnia 2024 r., że zawarte w nim żądanie nie stanowi informacji publicznej i nie może być zrealizowane w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. A zatem Naczelna Rada Lekarska nie pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej skarżącego z dnia [...] grudnia 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola legalności działań podjętych przez organ administracji publicznej przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) oraz art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), zw. dalej "p.p.s.a." wykazała, że wyczerpane zostały przesłanki uwzględnienia wniesionej skargi na bezczynność organu administracji publicznej.

Pojęcie informacji publicznej znajduje unormowanie w przepisach Konstytucji oraz w unormowaniach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do postanowień art. 61 Konstytucji, obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności władzy publicznej. Prawo to obejmuje również dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. Unormowania konstytucyjne znajdują rozwinięcie w ustawie, która może zawierać niezbędne ograniczenia w dostępie do informacji publicznej.

Stosownie do art. 3 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego; wglądu do dokumentów urzędowych; dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. Wskazane prawo obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych. Natomiast w myśl art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Według art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze czynności materialno-technicznej, zaś stosownie do postanowień art. 16 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji tych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego z tym, że: odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni, a uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Z przedstawionych rozważań wynika, że z informacją publiczną spotykamy się wówczas, gdy informacja taka jest już wytworzona w formie określonego dokumentu, względnie w oparciu o dostępne dokumenty może zostać przetworzona. Innymi słowy nie jest dopuszczalne w ramach dostępu do informacji publicznej domaganie się od organów administracji publicznej ich wytworzenia. Dodatkowo podkreślić należy, że w przypadku ubiegania się o udostępnienie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, która nie jest tego typu informacją, organ administracji publicznej udziela wnioskodawcy odpowiedzi i w tym zakresie nie wydaje żadnego władczego rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., sąd administracyjny w zakresie swojej kognicji orzeka między innymi w przedmiocie skarg na bezczynność organów administracji publicznej kontrolując postępowanie tych organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego.

O bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie pomimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ był zobowiązany na podstawie obowiązujących przepisów prawa do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i pomimo tego nie podejmuje działań mających na celu sprostanie temu obowiązkowi.

Przenosząc powyższe na okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący upatruje bezczynności Naczelnej Rady Lekarskiej w zakresie dostępu do informacji publicznej poprzez nieudostępnienie treści wniosków Okręgowej Izby Lekarskiej w W. dotyczących wpisów do rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów Naczelnej Rady Lekarskiej o numerach [...], [...], [...], [...], [...].

Nie budzi wątpliwości, iż Naczelna Rada Lekarska, będąca organem samorządu zawodowego jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. a w rezultacie jest zobowiązana do udostępniania posiadanych danych mających charakter informacji publicznej.

W sprawie jest poza sporem, że Naczelna Rada Lekarska nie udostępniła wnioskującemu żądanej informacji, a równocześnie nie wydała decyzji o odmowie jej udostępnienia ani też o umorzeniu postępowania w tym przedmiocie. Nie załatwiła zatem powyższego wniosku w sposób wymagany przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej w czternastodniowym terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Zamiast tego, Naczelna Rada Lekarska odpowiadając na wniosek z dnia [...] grudnia 2024 r., poinformował wnioskodawcę, pismem datowanym na dzień 19 grudnia 2024 r., że informacje objęte złożonym wnioskiem nie stanowią informacji publicznej, gdyż dotyczą sprawy indywidualnej i nie mają charakteru dokumentu urzędowego, a w rezultacie żądane informacje nie podlegają udostępnieniu w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W konsekwencji, zdaniem organu brak było również podstaw do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, albowiem w przypadku gdy żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ informuje o tym wnioskodawcę zwykłym pismem.

W ocenie Sądu, opisane wyżej czynności podjęte przez organ samorządu zawodowego nie mogą być uznane za wystarczające.

Należy podkreślić, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, informacja publiczna obejmuje swoim znaczeniem szerszy zakres pojęciowy niż dokumenty urzędowe i nie można zawężać i utożsamiać dostępu do informacji publicznej z dostępem do dokumentów. Informacją publiczną są nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i wytworzone przez organy administracji publicznej, ale także te dokumenty, których organ używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. I OSK 2215/11). Pojęcie dokumentu urzędowego różni się od dokumentu zawierającego informację publiczną. Istotne znaczenie ma zatem nie to, czy dokument został sporządzony przez funkcjonariusza publicznego, lecz przede wszystkim to, czy zawiera on informację publiczną. Skoro wnioskowi Okręgowej Izby Lekarskiej w W. o wpis do rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów prowadzonego przez Naczelną Radę Lekarską, prawodawca przypisuje określony skutek prawny, to należy uznać, że złożenie takiego wniosku podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Przyjęcie poglądu przeciwnego oznaczałoby wyłączenie spod kontroli społecznej, jaką jest dostęp do informacji publicznej, jednego z obszarów działania organu samorządu zawodowego odnoszącego się do ustawicznego rozwoju zawodowego.

Nie sposób zatem zgodzić się z twierdzeniami organu, jakoby indywidualny charakter sprawy inicjowanej ww. wnioskiem powodował, iż nie znajdują do niej zastosowania przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pogląd taki pozostaje bowiem w wyraźnej sprzeczności z brzmieniem art. 6 ust. 1 pkt 4 lit a u.d.i.p.

W konsekwencji - skoro dane o udostępnienie których wystąpił skarżący stanowią informacje publiczną, to stanowisko organu samorządu zawodowego jest błędne, zaś załatwienie wniosku zwykłym pismem nie było prawidłowe.

Należy również zaakcentować, że czym innym jest kwalifikacja określonych danych jako informacji publicznej, a czym innym kwestia następstw ujawnienia tych danych, mogących polegać na naruszeniu ustawowo chronionej tajemnicy, w tym prywatności osoby fizycznej bądź tajemnicy przedsiębiorstwa. O tym bowiem, czy dane takie mają charakter informacji publicznej decyduje ich ocena w świetle stosownych przepisów, a w szczególności art. 61 Konstytucji oraz art. 1 ust.1 i art. 6 u.d.i.p. Z kolei okoliczność, iż dane, które wyczerpują przesłanki określone w tych unormowaniach podlegają ochronie jako informacje niejawne lub jako inne tajemnice ustawowo chronione, nie powoduje, że tracą one charakter informacji publicznej, lecz jedynie uzasadnia odmowę udostępnienia tej informacji w związku z ograniczeniem wynikającym z art. 5 u.d.i.p., która to odmowa powinna nastąpić w formie decyzji administracyjnej, wymienionej w art. 16 ust. 1 u.d.i.p.

Mając na względzie zaprezentowany wyżej stan rzeczy stwierdzić przyjdzie, że Naczelna Rada Lekarska nie udostępniła żądanej informacji, ani nie wydała decyzji wymaganej przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, a tym samym pozostaje w bezczynności co do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2024 r. Konsekwencją niniejszego orzeczenia Sądu jest konieczność ponownego rozpoznania przez organ wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] grudnia 2024 r. (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), z uwzględnieniem oceny prawnej i wskazań zawartych w uzasadnieniu niniejszego wyroku, stosownie do treści art. 153 p.p.s.a.

Z mocy przywołanego art. 149 § 1a p.p.s.a., uwzględnienie skargi na bezczynność organu obliguje Sąd do wypowiedzenia się w kwestii, czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wypowiedź w tym zakresie wymaga uwzględnienia okoliczności faktycznych występujących w sprawie. W niniejszej sprawie brak należytego załatwienia wniosku skarżącego nie był efektem niedbalstwa lecz stanowił skutek przede wszystkim nieprawidłowej wykładni przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, w tym błędnej kwalifikacji danych objętych wnioskiem. Rzeczona okoliczność skłoniła skład orzekający do uznania, że w sprawie tej bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Równocześnie uznano, że nieprawidłowości, których dopuścił się organ nie są tego rodzaju, aby uzasadniały nałożenie nań sumy pieniężnej w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a.

Zważywszy wszystkie zaprezentowane wyżej okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i art. 286 § 2 oraz art. 149 § 1a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi, w kwocie 100 zł, orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.