Wniesionym do Sądu pismem z dnia 15 lipca 2008 r. (data nadania pocztowego) pełnomocnik strony skarżącej wniósł o sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 8 lipca 2008 r. Do w/w pisma dołączył dowód uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł.
Postanowieniem z dnia 8 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na rozprawie, odrzucił skargę G.D. na bezczynność Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w przedmiocie wypłaty rekompensaty, zatem powyższe orzeczenie na podstawie art. 163 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.] – dalej: p.p.s.a., podlegało doręczeniu z urzędu, tj. bez wniosku strony oraz uiszczenia wskazanej opłaty kancelaryjnej.
Stosownie do treści § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.
Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Z uwagi na powyższe, uiszczoną opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł należało uznać jako nienależną.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.
