Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 20 grudnia 2024 r. P. P. (dalej: skarżący), działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie dotyczącej wniosku skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę złożonego przez skarżącego w dniu 17 kwietnia 2024 r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 30 stycznia 2025 r., przy piśmie z dnia 6 lutego 2025 r., Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wywiedzionej skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie to zostało skutecznie doręczone na wskazany w skardze adres pełnomocnika skarżącego do doręczeń w dniu 10 lutego 2025 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 17 lutego 2025 r. (poniedziałek).

W piśmie z dnia 18 lutego 2025 r. (data wpływu do Sądu) pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.

Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

W wymaganym terminie skarga nie została opłacona, natomiast w piśmie z dnia 18 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa skargę.

Odnosząc się do zawartego w piśmie z dnia 18 lutego 2025 r. oświadczenia pełnomocnika skarżącej o cofnięciu skargi należy wskazać, że oświadczenie to mogło doprowadzić do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jedynie w przypadku postępowania, które zostało skutecznie wszczęte. Wskazać w tym kontekście trzeba, że skuteczność wszczęcia postępowania sądowego uwarunkowana jest stwierdzeniem, że skarga nie zawiera braków, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu.

W przedstawionych okolicznościach faktycznych wniesiona skarga jest dotknięta brakiem fiskalnym. Brak opłacenia skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Z tego względu, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.