P. C. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 października 2017 r., sygn. akt II SA/Po 565/17 oddalającego jego skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego (w wyroku omyłkowo wskazano przedmiot postępowania). W skardze kasacyjnej skarżący zawarł wniosek o "zabezpieczenie niniejszego postępowania poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego dotyczącego nałożonej w dniu [...] stycznia 2015 r. grzywny w celu przymuszenia, na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], do czasu prawomocnego zakończenia postępowania".
W uzasadnieniu wniosku skarżący kasacyjnie podniósł, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia naraża skarżącego na niepowetowaną szkodę i niedające się naprawić negatywne skutki, ponieważ skarżący jest osoba schorowaną niemającą żadnych oszczędności, a osiągane dochody nie wystarczają na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb życiowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") strona może wnioskować do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu również w momencie wnoszenia skargi kasacyjnej. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo, że wykonanie aktu mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji czy innego aktu jest jednym ze środków procesowych obrony interesów własnych wnioskodawcy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, mając na uwadze treść wniosku oraz jego uzasadnienie, należało uznać go za wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z dnia 7 kwietnia 2017 r., mimo że nie zostało to precyzyjnie sformułowane przez stronę.
Jednocześnie trzeba stwierdzić, że wnoszący skargę kasacyjną nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonego postanowienia mogło wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. W uzasadnieniu wniosku przytoczono tylko ogólnikowe stwierdzenia o niskich dochodach oraz o tym, że skarżący jest osobą schorowaną. Ponadto podniesiono niecelowość prowadzenia egzekucji w przedmiocie rozbiórki altany. Wskazane przez skarżącego okoliczności nie mogły stanowić przesłanki do wnioskowanego "zawieszenia postępowania", bowiem nie jest to przedmiotem niniejszej sprawy. Obowiązek rozbiórki spornego obiektu przesądzony został w odrębnym postępowaniu administracyjnym i sądowym (sygn. akt II SA/Po 102/12 i II OSK 2591/12). Z kolei kwestia wszczęcia postępowania egzekucyjnego była przedmiotem prawomocnego wyroku z 23 października 2015 r. sygn. akt II SA/Po 302/15. Natomiast zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków i nie nadaje się do wykonania. Postanowienie to nie wywołuje bezpośredniego wpływu na prowadzoną egzekucję, ani też nie wywołuje bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych skarżącego. Egzekucja wobec skarżącego jest prowadzona niezależnie od przedmiotowego postanowienia, na podstawie tytułu wykonawczego, a zatem w niniejszej spawie wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
