Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 7 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi R. R. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2023 r. sygn. akt I GZ 101/23 odrzucające skargę R. R. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2023 r., sygn. akt I GZ 495/22 w sprawie z zażalenia R. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 października 2022 r. sygn. akt III SA/Po 1565/21 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 6 września 2021 r., nr 3001-IEE.711.259.2021 w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 26 stycznia 2023 r., sygn. akt I GZ 495/22, oddalił zażalenie R. R. (dalej: skarżący, strona) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sygn. akt. III SA/Po 1565/21 z 20 października 2022 r., w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd I instancji zasadnie uznał, że zażalenie na postanowienie z 26 stycznia 2023 r. skarżący sporządził osobiście a tym samym nie został wypełniony obowiązek wynikający z art. 175 § 1-3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634).

Skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania z przyczyn nieważności, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia z dnia 26 stycznia 2023 r. sygn. akt. I GZ 495/22.

Postanowieniem z 26 maja 2023 r, sygn. akt I GZ 101/23, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę strony o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania muszą być zachowane wymogi określone w dziale VII p.p.s.a. Ponieważ do wznowienia postępowania w sprawie właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a., co oznacza, że skargę o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny (art. 175 § 1 p.p.s.a.). Skarga ta może być sporządzona przez stronę postępowania, ale wyłącznie w sytuacji, gdy strona jest: sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych albo jeżeli wnosi ją prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej RP, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną RP (art. 175 § 2a p.p.s.a.). Ponadto skarga o wznowienie postępowania może być sporządzona przez: doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (§ 3).

Ustanowiony przez ustawodawcę wymóg sporządzenia skargi o wznowienie postępowania przez profesjonalnego pełnomocnika ma charakter materialnoprawny, dlatego uchybienie temu wymogowi nie podlega uzupełnieniu.

Skarga o wznowienie postępowania nie została sporządzona ani przez profesjonalnego pełnomocnika, ani przez żaden z podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Oznacza to, że nie został spełniony obowiązek ustawowy z art. 276 w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a., sporządzający skargę o wznowienie postepowania nie posiada bowiem wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia tego środka odwoławczego, co skutkowało jego odrzuceniem.

Skarżący, reprezentowany przez nieprofesjonalnego pełnomocnika (żonę) wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego "wtórnik skargi z 04.04.2023 r." z "wnioskiem o przekazanie całości akt sprawy do WSA". W skardze wskazano, że dotyczy postanowienia NSA z 26 maja 2023 r. odrzucającego skargę o wznowienie postępowania. Skarżący podtrzymał "w całej rozciągłości treści skargi z 04.04.23 r.", domagając się zwrotu pobieranych z jego emerytury – w ocenie skarżącego bezprawnie – należności za odpady komunalne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna.

Przy doręczeniu odpisu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 maja 2023 r. skarżącemu, pouczono go jednocześnie, że orzeczenie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.

W myśl art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje natomiast środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, które stają się prawomocne z chwilą ich wydania.

Zatem skarga, bądź inny środek odwoławczy od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Na marginesie należy podkreślić, że nawet gdyby uznać "wtórnik skargi z 04.04.2023 r." za kolejną skargę o wznowienie postępowania, to również taka skarga podlegałaby odrzuceniu, ponieważ, jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia z 26 maja 2023 r., została sporządzona przez osobę nieposiadającą uprawnień określonych w art. 175 p.p.s.a.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.