Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 lutego 2022 r. sygn. akt III SA/Gl 610/21 w zakresie wpisu od skargi ze skargi M.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 19 marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 10 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 610/21 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał M.G.(dalej: "skarżący") na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej zwana: "p.p.s.a.") do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 19 marca 2021 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.

Kwotę należnego wpisu ustalono w oparciu o § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu 22 marca 2022 r. r. Pismem z 29 marca 2022 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie wnosząc o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zarzucił naruszenie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przez uznanie, że jest w stanie ponieść koszty postępowania, podczas gdy nie jest w stanie ich ponieść w jakiejkolwiek części. Wskazał, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane na podstawie błędnych ustaleń faktycznych, powołał się na swoją złą sytuację zdrowotną i finansową.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia pisma.

Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wynikają z przepisów ustawy p.p.s.a. Wyjątkami tymi są podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.), które nie mają jednak w tej sprawie zastosowania. Oznacza to, że skarżący jest zobowiązany do uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od zażalenia.

Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił wysokość wpisu, wskazując właściwą podstawę prawną wezwania skierowanego do skarżącego. Stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia, § 1 wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem stanowi do 10.000 zł wynosi 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Zasadnie zatem Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu właśnie w tej wysokości.

Naczelny Sąd Administracyjny nie odniósł się do podnoszonej w zażaleniu okoliczności związanej z sytuacją finansową strony skarżącej, bowiem w niniejszym postępowaniu zażaleniowym przedmiotem jego oceny pozostaje wyłącznie kwestia zgodności z prawem zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Sytuacja finansowa skarżącego była już przedmiotem oceny w postępowaniu dotyczącym przyznania prawa pomocy, przy czym stronie nie zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów (postanowieniem z 15 września 2021 r., sygn. akt III SPP/Gl 108/21 odmówiono przyznania prawa pomocy, które następnie zostało utrzymane w mocy postanowieniem WSA w Gliwicach z 16 listopada 2021 r. ).

W treści zażalenia nie podniesiono argumentów, które podważałyby zasadność wydanego zarządzenia, ani samą zasadę żądania wpisu, jako że przytoczony w nim art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi jedynie o przesłankach przyznania prawa pomocy i nie odnosi się w żaden sposób do zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia kosztów sądowych, tym samym zasadnie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi.

Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.