Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 22 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1261/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 8 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1261/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. C., zwanego dalej "Skarżącym", na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 marca 2019 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r.

Z uzasadnienia przedmiotowego orzeczenia wynika, że Skarżący wniósł skargę od wskazanej na wstępie decyzji, nie uiszczając należnej z tego tytułu opłaty (wpisu od skargi). Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 października 2020 r. ponownie wezwano Skarżącego na podstawie zarządzenia z 24 lipca 2020 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Odpis powyższego zarządzenia został uznany za doręczony Skarżącemu w drodze tzw. doręczenia zastępczego, 6 listopada 2020 r., gdyż Skarżący nie podjął w terminie z placówki pocztowej awizowanej przesyłki zawierającej ww. pismo Sądu. Ponieważ wyznaczony w powyższy sposób termin do usunięcia braku fiskalnego skargi upłynął bezskutecznie, Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę Skarżącego odrzucił. Końcowo Wojewódzki Sąd Administracyjny dodał, że Skarżący należny wpis uiścił 19 listopada 2020 r.

Na powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie wnosząc o jego uchylenie oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W zażaleniu zakwestionowano przyjętą przez Sąd pierwszej instancji datę upływu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, podnosząc, że Skarżący nie otrzymał ani pierwszego ani drugiego awiza i dopiero po wyszukaniu w internecie informacji o konieczności dokonania opłaty sądowej ją uiścił.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków fiskalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków pisma, przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania – podlega ona odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że Skarżący wnosząc skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie uiścił jednocześnie wymaganego prawem wpisu od skargi (okoliczność ta jest przy tym bezsporna). W związku z tym prawidłowo Przewodnicząca Wydziału 15 października 2020 r. zarządziła ponowne doręczenie Skarżącemu zarządzenia z 24 lipca 2020 r. do uiszczenia ww. opłaty. Było to podyktowane brakiem wskazania na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki sądowej zawierającej zarządzenie z 24 lipca 2020 r. przyczyny jej nieodebrania oraz podpisu doręczającego a także informacji na temat powtórnego awizo. Podkreślić przy tym należy, że zarządzenie z 24 lipca 2020 r. prawidłowo wskazywało kwotę należnego wpisu, podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej i rygor niezastosowania się do wezwania. Ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego po uprzednim awizowaniu zostało uznane za doręczone w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a. z datą 6 listopada 2020 r. W treści zażalenia nie podniesiono argumentów, które podważałyby zasadność wydanego zarządzenia.

Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji przyjął, że termin do uiszczenia przez Skarżącego wpisu od skargi, liczony zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a., upłynął 6 listopada 2020 r., który to dzień był czternastym dniem od daty pierwszego awizowania przesyłki. Skoro zaś Skarżący w wyznaczonym terminie nie uczynił zadość wezwaniu Przewodniczącej Wydziału, bowiem uczynił to dopiero 19 listopada 2020 r., to Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę.

Odnosząc się z kolei do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia