Dyrektor Oddziału Regionalnego w Rzeszowie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] września 2014 r. sygn. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2014 r. sygn. nr [...] w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za 2012 r.
Powyższa decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 września 2014 r. z pouczeniem o prawie i terminie wniesienia odwołania do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
W dniu 20 listopada 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga na opisaną wyżej decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniesiona przez reprezentującego skarżącego pełnomocnika
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Rzecz jednak w tym, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu administracyjnym.
Decyzja w sprawie stwierdzenia nieważności wydana na podstawie art. 158 § 1 k.p.a. jest decyzja w nowej sprawie w stosunku do rozstrzygniętej ostateczną decyzją administracyjną, która ma być zmieniona lub uchylona, a więc postępowanie prowadzone jest na podstawie przepisów normujących postępowanie przed organem I instancji. Konsekwencją tego jest zaskarżalność decyzji, a więc możliwość jej weryfikacji w toku instancji po wniesieniu odwołania. Ażeby zatem skarżący mógł skutecznie wnieść skargę na taką decyzję do sądu administracyjnego, wcześniej musi wyczerpać środki odwoławcze to jest złożyć odwołanie ewentualnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ( tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 9 grudnia 1996 r., ONSA z 1997, nr 2, poz. 44). Decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa opisana w komparycji, zawierała stosowne, zrozumiałe pouczenie o sposobie i trybie jej zaskarżenia.
W realiach niniejszej sprawy wstępna kontrola skargi T. K. wykazała, że jest ona niedopuszczalna, z powodu właśnie braku uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Skarga taka po myśli art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym, do czego uprawnia z kolei przepis art. 58 § 3 p.p.s.a..
Nadmienić jeszcze wypada, że wprawdzie regułą jest, że sąd administracyjny nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty ( art. 220 § 1 p.p.s.a.), wszak niecelowe jest pobieranie opłaty w takiej sytuacji, gdy z treści pisma lub ujawnionych okoliczności sprawy wynika, że podlega owo pismo odrzuceniu (art. 222 p.p.s.a.), a taka właśnie sytuacja zaistniała w niniejszej sprawia.
Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak na wstępie.
