Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy

W dniu [...] A.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF", w którym domagała się przyznania adwokata w związku z jej trudną sytuacją materialną. W treści wniosku podała, iż przedmiotem zaskarżenia jest akt wydany przez Opiekę Społeczną w Ś. w dniu [...] o nr [...], dotyczący wstrzymania wypłaty zasiłku rodzinnego, rehabilitacyjnego, pielęgnacyjnego i z tytułu samotnego wychowywania dziecka.

Zarządzeniem z dnia 17 maja 2013 r. referendarz sądowy wezwał A.P. do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, w szczególności o nadesłanie kopii decyzji Prezydenta Miasta Ś. z dnia [...] nr [...] oznaczonej w "PPF" jako przedmiot zaskarżenia w sprawie, której wniosek dotyczy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskodawczyni pismem z dnia [...] wskazała, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie obrońcy z urzędu. Jednocześnie wyjaśniła, iż w dniu [...] wniosła "pozew" przeciwko Prezydentowi Miasta Ś. do Sądu Rejonowego w C., który przekazał go Opiece Społecznej. Poza tym pismem z dnia [...] przedstawiła organowi swoje stanowisko i w odpowiedzi na nie otrzymała "decyzję" Prezydenta z dnia [...].

Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 11 czerwca 2013 r. zwrócono się do Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. po pierwsze, o nadesłanie decyzji administracyjnej z dnia [...] nr [...] wraz ze zwrotnym potwierdzeniem jej odbioru przez stronę oraz po drugie, o wyjaśnienie kwestii, czy A.P. złożyła odwołanie od powyższej decyzji.

W odpowiedzi na wyżej wymienione wezwanie Ośrodek Pomocy Społecznej w Ś. przesłał pismo z dnia [...] nr [...] wydane przez Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych tego Ośrodka, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Ś. Z jego treści wynika, iż wnioskodawczyni została w nim jedynie poinformowana o stanie jej sprawy związanej z odmową przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania syna F.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Natomiast art. 247 P.p.s.a. stanowi, że prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.

Analizując orzecznictwo sądów administracyjnych należy zauważyć, iż o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W szczególności chodzi o sytuację, w której obowiązujące prawo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Oznacza, to że zastosowanie przepisu art. 247 P.p.s.a. jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi (por. postanowienie NSA z dnia 23 listopada 2012 r. sygn. akt I OZ 860/12 LEX nr 1239509). Ponadto potrzeba zastosowania art. 247 P.p.s.a. przed sądami administracyjnymi zachodzi wtedy, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia. Tym samym pismo mające formę skierowanej do skarżącej informacji wyjaśniającej, że jej prośba dotycząca zwrotu kosztów leczenia została już rozpoznana w trybie administracyjnym jak również, że skarżąca wyczerpała drogę sądowoadministracyjną i organ nie ma możliwości ponownego jej rozpoznania, nie jest ani postanowieniem, ani decyzją administracyjną z art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a., ani też czynnością lub aktem z zakresu administracji publicznej określonymi w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 15 lipca 2008 r. sygn. akt II GZ 146/08 LEX nr 493853).

Z akt sprawy wynika, że A.P. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w związku z przedmiotem zaskarżenia, który okazał się być pismem informacyjnym z dnia [...] nr [...] dotyczącym odmowy przyznania jej dodatku do zasiłku rodzinnego. Poza tym należy stwierdzić, iż wnioskodawczyni do chwili obecnej nie złożyła w niniejszej sprawie skargi na pismo z dnia [...]. Jednakże nawet gdyby skargę wniosła to z uwagi na jej niedopuszczalność podlegałaby ona odrzuceniu.

W związku z powyższym, na mocy art. 247 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.