Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku bezczynności organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest przewidziane w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa.
Zarządzeniem z dnia 20 września 2006 r. doręczonym przy piśmie z dnia 26 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego S. C. do nadesłania odpisu zażalenia skierowanego do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 kpa.
W odpowiedzi na w/w zarządzenie skarżący nadesłał plik dokumentów, z których nie wynika ażeby składał on zażalenie w trybie art. 37 kpa do organu wyższego stopnia. Jedynie pismo z dnia 4 lipca 2006 r., które zostało skierowane go Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i które jest jednocześnie skargą złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego potraktować można jako zażalenie wniesione do organu wyższego stopnia.
Mając na względzie, iż skarżący nie wyczerpał trybu postępowania określonego w art. 37 kpa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.
