drukuj    zapisz    Powrót do listy

6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę, Wywłaszczanie nieruchomości, Wojewoda, Oddalono zażalenie, I OZ 30/26 - Postanowienie NSA z 2026-02-10, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I OZ 30/26 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2026-02-10 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Karol Kiczka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne
Wywłaszczanie nieruchomości
Sygn. powiązane
IV SA/Wa 2869/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-09-11
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] i [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 2869/24 o odrzuceniu skargi [...] i [...] na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 22 października 2024 r. nr SPN-O.7581.67.2024.EK w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 września 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 2869/24, na podsatwie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę [...] i [...] - z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braków formalnych skargi (nienadesłanie brakującego odpisu skargi).

Zażalenie na to postanowienie złożyli skarżący zarzucając naruszenie przepisów postępowania polegające na pominięciu praw strony oraz faktu, że pozwany otrzymał odpis skargi, a także wskazując na nowe okoliczności faktyczne – poinformowanie przez osobę udzielającą informacji w sekretariacie sądu o możliwości wykonania kserokopii skargi znajdującej się w aktach sądowych sprawy.

Mając na uwadze powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać trzeba, że wywiedziona w niniejszej sprawie skarga była dotknięta brakami formalnymi. Brak numeru PESEL oraz brak odpowiedniej liczby odpisów skargi oraz brak wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia wymagał wszczęcia procedury naprawczej na mocy art. 49 § 1 w zw. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) oraz § 3 w zw. z art. 47 p.p.s.a. Na marginalną uwagę zasługuje fakt wprowadzenia Sądu w błąd odnośnie adresu skarżących, skarżący wskazują bowiem w nadesłanych do sądu odpisach skargi oraz innych pismach procesowych inny adres - pod którym nie odbierają korespondencji, i inny adres na kopertach, w których przesyłają od sądu swoje pisma (raz jest to ul. [...], innym razem ul. [...], raz jest to miejscowość [...], innym razem [...]). Nie jest zadaniem Sądu ustalanie prawidłowego adresu stron.

Kolejno wskazać trzeba, że odpisy zarządzenia skarżący odebrali odpowiednio: [...] w dniu 1 kwietnia 2025 r., zaś [...] w dniu 2 kwietnia 2025 r. Termin do uzupełnienia solidarnie braków skargi upływał z dniem 9 kwietnia 2025 r. W piśmie z dnia 4 kwietnia 2025 r. skarżący wskazali swoje numery PESEL oraz wartość przedmiotu zaskarżenia. W piśmie tym jednocześnie zwrócili się o wykonanie przez Sąd kserokopii skargi i przesłanie jej do skarżących w celu podpisania, bowiem skarżący nie mają kopii skargi, wnieśli także o przedłużenie terminu do nadesłania odpisu skargi. W zakreślonym siedmiodniowym terminie, przy ww. piśmie skarżący nie nadesłali brakującego odpisu skargi.

Biorąc pod uwagę zaistniałą sytuację stwierdzić należy, że skarżący nie uzupełnili braków skargi, wobec czego Sąd I instancji zobligowany był odrzucić skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Nie mógł w rozpoznawanej sprawie odnieść zamierzonego skutku argument zażalenia, że "pozwany otrzymał skargę". Stronami postępowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym są: skarżący, organ oraz uczestnicy postępowania. W niniejszej sprawie oprócz skarżących i organu występuje także jeden uczestnik postępowania – Gmina Wyszków. Sąd miał zatem obowiązek wezwać skarżących do nadesłania odpowiedniej ilości wszystkich pism w celu doręczenia ich pozostałym stronom postępowania.

Wbrew twierdzeniom zażalenia nie wszystkie strony postępowania otrzymały odpis skargi - stąd konieczne było wezwanie do nadesłania odpisu. Nie jest także nową okolicznością faktyczną instrukcja telefoniczna pracownika sądu o możliwości wykonania kserokopii przez Sąd. Nie wystarczy zwrócić się do Sądu o odpis skargi, czynności należy dokonać w taki sposób aby w zakreślonym terminie nadesłać podpisany odpis skargi. Jak już wspomniał Sąd I instancji - w kwestii praktyki, o którą zwróciła się skarżąca (sporządzenie kserokopii przez sąd i przesłanie jej do strony), wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w której wskazano wprost, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników jest brakiem formalnym skargi, który uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd, a złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu sprawia, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu. Termin wyznaczony przez Sąd jest bowiem terminem ustawowym i Sąd nie ma możliwości jego wydłużenia.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie zatem zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę przyjmując, że obarczona jest brakiem formalnym. Skardze, wskutek braku jej odpisu nie można było nadać dalszego biegu. W konsekwencji brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak sentencji.



Powered by SoftProdukt