Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej P. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Po 24/25 w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji w sprawie ze skargi P. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 października 2024 r. nr 3001-IEW1.720.41.2024 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.

Wyrokiem z 3 kwietnia 2025 r., I SA/Po 24/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę P. O. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 30 października 2024 r. w przedmiocie oddalenia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.

Od ww. wyroku, w dniu 1 sierpnia 2025 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną, w której wniósł: "na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 lub 3 p.p.s.a. o wstrzymanie wykonania skarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu oraz poprzedzającej ją decyzji naczelnika Urzędu Skarbowego w G. do czasu prawomocnego ukończenia postępowania w tej sprawie, albowiem w ocenie skarżącego zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków."

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego możliwości złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie ma charakter prawny aktu objętego wnioskiem skarżącego. Zauważyć należy, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.

W tej sprawie skarga kasacyjna dotyczy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, którym oddalano skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 30 października 2024 r. w przedmiocie oddalenia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Zaskarżone postanowienie nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu poprzez spowodowanie w sposób dobrowolny lub przez doprowadzenie w drodze egzekucji do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutu zgłoszonego w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Nie nakłada na skarżącego żadnych nowych obowiązków, nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych (por. postanowienie NSA z 2 grudnia 2013 r, II FZ 1128/13, z 20 maja 2013 r., III SA/Wa 3385/12, z 24 kwietnia 2014 r., II FZ 470/14).

Wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania takiego aktu w żaden sposób nie zmieniłoby sytuacji prawnej skarżącego, dlatego w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym konkretnym przypadku wniosek jest niezasadny.

Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.