drukuj    zapisz    Powrót do listy

6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Prawo pomocy, Wojewoda, Odmówiono przyznania prawa pomocy w części, II SA/Rz 280/08 - Postanowienie WSA w Rzeszowie z 2008-05-30, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Rz 280/08 - Postanowienie WSA w Rzeszowie

Data orzeczenia
2008-05-30  
Data wpływu
2008-04-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Paweł Zaborniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 246 par. 1 pkt 2, art. 257 par 2 pkt7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2008r., na posiedzeniu niejawnym wniosku, T. H. reprezentowanej przez J.H., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości, w sprawie ze skargi wyżej wymienionej, na postanowienie Wojewody ., z dnia [...] lutego 2008r., nr [...], podjęte w przedmiocie stwierdzenia uchybienia do wniesienia odwołania, - postanawia – odmówić zwolnienia od kosztów sądowych.

Uzasadnienie

T.H. reprezentowana przez swą córkę J. H. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ten złożono w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 280/08, dotyczącej skargi na postanowienie Wojewody stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji zobowiązującej skarżącą do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w określonym terminie.

Sprawa o sygn. II SA/Rz 280/08 nie została zakończona przed WSA w Rzeszowie. W aktualnym stanie, Strona skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wpis w tej wysokości, jest należny z tytułu wniesienia skargi na postanowienie wydane przez Wojewodę.

Ponieważ wniosek skarżącej pozostawiał wątpliwości, co do sytuacji majątkowej, Sąd pismem z dnia 5 maja 2008r., wezwał stronę do:

1) wskazania kwot wydatków przeznaczanych na bieżące utrzymanie rodziny,

2) wyjaśnienia czy córki tj. J. H. i O. H. pozostają na utrzymaniu rodziców czy też posiadają własne źródła dochodów i utrzymania,

3) wyjaśnienia czy rodzina posiada pojazdy mechaniczne, a jeżeli tak należało określić ich markę, rok produkcji oraz przybliżoną wartość.

Odpowiedź na to wezwanie wpłynęła do Sądu w wyznaczonym terminie. Skarżąca udzieliła w sposób wyczerpujący wyjaśnień na skierowane do niej pytania.

Stwierdzono, co następuje:

Wniosek strony skarżącej postanowienie Wojewody dotyczy wyłącznie instytucji zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków sądowych), spowoduje znaczne obniżenie warunków, w jakich egzystuje. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa w zakresie częściowym jest możliwe jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie swego utrzymania koniecznego. W aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajduje się wnioskująca, koszty te obejmują wpis sądowy w kwocie 100 zł. Oprócz tej kwoty T. H. może zostać w przyszłości zobowiązana do uiszczenia wpisów należnych z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej czy opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia do wyroku WSA.

Opisana w wniosku PPF sytuacja majątkowa i rodzinna strony skarżącej nie udowodnia braku możliwości pokrycia wiążących się z procesem kosztów sądowych. Do takiej oceny wniosku strony, przekonują następującego względy.

Rodzina T. H. składa się z czterech osób. Wraz ze skarżącą zamieszkuje jej mąż Y. H.. Osoby te posiadają obywatelstwo Ukrainy i zamieszkują we Lwowie. Dwie córki skarżącej pozostają tylko częściowo na jej utrzymaniu. Obecnie zamieszkują w Polsce i studiują w Krakowie. Dochód rodziny został podany na kwotę 2000 zł., miesięcznie. Ten dochód pochodzi z czynszu za najem lokalu mieszkalnego. Z uzyskiwanych dochodów na bieżące utrzymanie skarżąca i jej mąż przeznaczają kwotę ok. 1000 zł. Córki skarżącej utrzymują się ze stypendiów oraz otrzymują od swych rodziców kwotę 500 zł. Wynika z tego, że po odliczeniu wydatków na konieczne utrzymanie T. i Y. H. oraz ich córek, pozostaje do dyspozycji kwota 500 zł.

Pozostała po odliczeniach koniecznych i bieżących wydatków kwota 500 zł., w zupełności wystarczy na kontynuowanie postępowania sądowoadministracyjnego zarówno w sprawie o sygn. II SA/Rz 280/08 jak i w sprawie o sygn. II SA/Rz 281/08. W aktualnym stanie koszty sądowe w obu tych sprawach wynoszą łącznie 200 zł. Na tą kwotę składa się wpis sądowy w wysokości 100 zł. Wpis sądowy należny z tytułu wniesienia skargi stanowi największe obciążenie finansowe strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pozostałe koszty tego postępowania zawężają się do wpisu od skargi kasacyjnej (w niniejszej sprawie jest to 50 zł.), oraz opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł., za sporządzenie uzasadnienia do wyroku oddalającego skargę. Te koszty są tylko hipotetyczne, co oznacza, że nie można być pewnym, że w ogóle wystąpią w przyszłości. Powstanie obowiązku uiszczenia tych kwot jest uzależnione od końcowego wyniku postępowania sądowego. Jednakże, jeżeli koszty te obciążałyby stronę zarówno w niniejszym postępowaniu oraz w sprawie II SA/Rz, 281/08 w której występuje jej mąż, to nie będą one przekraczać kwoty, jaka pozostaje po odliczeniu wydatków koniecznych na bieżące utrzymanie rodziny H.. Prowadzi to do wniosku, że skarżąca bez uszczerbku na poziomie swego utrzymania oraz rodziny będzie w stanie ponieść całość kosztów sądowych w sprawie II SA/Rz 280/08. Wiążące się z tą sprawą wydatki nie spowodują obniżenia warunków, w jakich żyje T. H. oraz pozostali członkowie jej rodziny.

Z tych względów orzeczono o odmowie przyznania prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.s.a.



Powered by SoftProdukt