Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Kotlarek, , po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi Spółdzielczej ,,K. O.-K. " im. F. S. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 grudnia 2023 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.565.2023.1.MK w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w części w jakiej stanowisko wnioskodawcy zostało uznane za nieprawidłowe; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 27 października 2023 r. S. z siedzibą w G. (dalej: "Wnioskodawca", "SKOK" lub "Skarżąca") złożyła wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasa oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 924 ze zm., dalej "Ustawa o SKOK"). Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest gromadzenie środków pieniężnych wyłącznie swoich członków, udzielanie im pożyczek oraz kredytów, przeprowadzanie na ich zlecenie rozliczeń finansowych oraz pośredniczenie przy zawieraniu umów ubezpieczenia na zasadach określonych w ustawie z dnia 15 grudnia 2011 r. o dystrybucji ubezpieczeń (Dz.U. z 2023 r. poz. 1111).

Wnioskodawca, w ramach uroczystych obchodów jubileuszu swojej działalności zorganizował dwa koncerty symfoniczne w różnych miastach, w wybranych na ten cel lokalizacjach promując przy tej okazji i reklamując szerokiemu gronu odbiorców oferowane przez siebie produkty finansowe.

Koncerty miały charakter otwarty, ale w zależności od miejsca ich organizacji, mogły zostać wysłuchane przez ograniczoną liczbę odbiorców. Uczestnikami koncertów byli zaproszeni członkowie oraz potencjalni członkowie (klienci) Wnioskodawcy, zaproszeni przedstawiciele miasta, w których koncerty miały miejsce oraz przedstawiciele kościoła, mediów lokalnych i ogólnopolskich jak również osoby zainteresowane koncertami, które zapoznały się z informacją o ich organizacji. Zaproszenia na koncerty były wydawane każdemu, kto zgłosił chęć udział w wydarzeniu, do wyczerpania miejsc.

Koncerty miały charakter otwarty, przy czym Wnioskodawca zapewnił dla wybranych zaproszonych osób wyznaczone miejsca (sektory), które nie były dostępne dla pozostałych słuchaczy.

Organizując koncerty, Wnioskodawca kierował się potrzebą dotarcia do jak najszerszej grupy odbiorców (potencjalnych klientów) z przekazem dotyczącym swojej działalności i oferowanych usług. Z tego względu przeprowadził szeroko zakrojoną promocję planowanych wydarzeń poprzez zamieszczanie informacji odnośnie organizacji koncertów na stronie internetowej Wnioskodawcy, w publikowanych materiałach poligraficznych dostępnych w placówkach Wnioskodawcy, w mediach społecznościowych, w prasie ogólnopolskiej, w placówkach, w których sprzedawane są produkty Wnioskodawcy, w tym poprzez emisję animacji na witrynowych monitorach. W związku z organizacją obchodów jubileuszu, Wnioskodawca pozyskał także dwóch sponsorów.

Z uwagi na promocyjno-reklamowy charakter wydarzeń, w trakcie trwania koncertów miała miejsce dystrybucja materiałów reklamowych informujących o działalności Wnioskodawcy i jego usługach, w tym m.in.: dedykowana działalności Wnioskodawcy i jego produktom gazeta zawierająca szereg informacji odnośnie oferowanych aktualnie przez Wnioskodawcę produktów finansowych, na tablicach multimedialnych zostały wyświetlone materiały reklamowe Wnioskodawcy, same koncerty można było zaś śledzić także dzięki transmisji online na kanale Wnioskodawcy na [...]. Dodatkowo, zapis audiowizualny koncertów został utrwalony na płytach CD/DVD i przeznaczony do dystrybucji w ramach działalności promocyjno-reklamowej. W ten sposób Wnioskodawca chciał dotrzeć z przekazem promocyjnym do jak najszerszego grona odbiorców.

W związku z organizacją obchodów jubileuszu Wnioskodawca zawarł z agencją reklamową umowę na kompleksową obsługę organizacji eventów w postaci wspomnianych koncertów symfonicznych w celu promocji Wnioskodawcy i jego produktów.

Umowa w ramach zakresu obowiązków agencji reklamowej, przewidywała m.in.:

a) wykonanie streamingu wydarzenia z jednej z lokalizacji koncertów, co miało na celu powszechny dostęp do tego wydarzenia oraz ogólnopolską promocję marki i usług oferowanych przez Wnioskodawcę;

b) przygotowanie materiałów reklamowych informujących o produktach Wnioskodawcy; materiały te były dystrybuowane przez hostessy podczas koncertów;

c) zapewnienie wyeksponowania materiałów reklamowych podczas koncertów

w miejscach zapewniających częsty kontakt z tymi materiałami przez odbiorców koncertów;

d) ekspozycje materiałów reklamowych promujących markę i produkty Wnioskodawcy oraz pozyskanych sponsorów podczas koncertów tj. animacja, folder, dedykowana gazeta oraz poprzez inne kanały ustalone wspólnie przez agencję oraz Wnioskodawcę;

e) przygotowanie miejsca koncertów w taki sposób, aby zapewnić powierzchnie reklamowe dla eksponowania materiałów promocyjnych Wnioskodawcy oraz pozyskanych sponsorów.

Zobowiązanie agencji do realizacji powyższych zadań było podyktowane tym, iż obchody jubileuszu Wnioskodawcy stanowiły doskonałą okazję do przeprowadzenia szeroko pojętej promocji i reklamy Wnioskodawcy oraz oferowanych produktów Wnioskodawcy.

W związku z organizacją opisanego przedsięwzięcia, Wnioskodawca poniósł szereg wydatków związanych z wynajmem obiektów, w których odbyły się koncerty, koszty wykonawców (koncerty wykonywane przez orkiestrę symfoniczną, chór i solistów), koszty transportu, techniki, multimediów i scenografii, koszty wynajęcia usług zespołu produkcyjnego oraz koszty agencji reklamowej. Wnioskodawca poniósł także koszty sesji zdjęciowych niezbędnych dla swojej promocji przed i po wydarzeniu, koszty najmu ekipy filmowej do rejestracji koncertu w celu prowadzenia długofalowej promocji Wnioskodawcy.

Ponadto Wnioskodawca poniósł koszty cateringu i nagłośnienia podczas spotkań, które odbyły się po zakończonych koncertach w specjalnie wydzielonej strefie. Spotkania te były dedykowane tylko dla wybranych, zaproszonych gości.

Wszystkie wydatki zostały finansowane ze środków obrotowych Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy opisane w stanie faktycznym wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w związku z obchodami jubileuszu, stanowią zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2587 ze zm., dalej: ustawa CIT), koszty uzyskania przychodów?

Wnioskodawca stanął na stanowisku, iż koszty związane z organizacją jubileuszu stanowią koszty uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, z wyjątkiem kosztów cateringu i oprawy muzycznej w strefie cateringowej zakupionych na potrzeby spotkań, które zostały zorganizowane po koncertach i były dedykowane wybranym zaproszonym gościom. W ocenie Wnioskodawcy wydatki na catering i oprawę muzyczną w strefie cateringowej, jako noszące znamiona reprezentacji, w świetle art. 16 ust. 1 pkt 28 Ustawy CIT nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Zdaniem Wnioskodawcy poniesione koszty związane z obchodami jubileuszu działalności, tj. organizacją koncertów, którym towarzyszyła także dystrybucja materiałów reklamujących produkty oferowane przez Wnioskodawcę usług stanowią koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy CIT. Jednocześnie, wydatki te (poza wydatkami na spotkania dla wybranych zaproszonych osób w postaci kosztów poczęstunku i oprawy muzycznej) nie stanowią wydatków o charakterze reprezentacyjnym, a zatem nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy CIT.

Wnioskodawca podkreśłił, że odmiennie niż w przypadku organizowanych po koncertach spotkań dedykowanych wybranym osobom, grono uczestników organizowanych z okazji jubileuszu koncertów było szerokie, a nie ograniczone do wybranych, zaproszonych osób. Wręcz przeciwnie, poprzedzająca te wydarzenia kampania medialna zorganizowana przez Wnioskodawcę miała na celu zachęcenie do udziału jak największej ilości osób. Celem poszerzenia zasięgu odbiorców było to, aby dzięki prezentowaniu i dystrybucji materiałów reklamowych dotrzeć z przekazem reklamowym do jak najszerszego grona odbiorców potencjalnie zainteresowanych produktami oferowanymi przez Wnioskodawcę na rynku usług finansowych.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor) w interpretacji indywidualnej z 28 grudnia 2023 r. uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe w części dotyczącej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na organizację obchodów jubileuszu dla zaproszonych członków Skarżącej, przedstawicieli miasta i przedstawicieli kościoła oraz w pozostałej części za prawidłowe.

W ocenie Organu stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów nie uważa się kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Organ wyjaśnił dalej, że celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pozytywnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy i działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami itp. Podkreślił, że oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy rozpatrywać zasadność ich poniesienia przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest właśnie wykreowanie wizerunku podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny. W interpretacji wskazano, że brak jest legalnej definicji pojęcia "reprezentacja", ale organy podatkowe oraz sądy administracyjne podejmowały próby odkodowania tego terminu w odniesieniu do konkretnych sytuacji występujących w praktyce gospodarczej. Powołał się m.in. na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydany w składzie siedmiu sędziów, w dniu 17 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 702/11, w którym odwołano się do etymologii tego terminu, zauważając, że wyraz "reprezentacja" pochodzi od łacińskiego "repraesentatio" oznaczającego wizerunek. Zatem "reprezentacja" w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 Ustawy o CIT stanowi działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W tym znaczeniu reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu. Jednocześnie, jak wskazał NSA w wyżej przytoczonym wyroku kwalifikacja danego wydatku jako reprezentacji nie może być uzależniona od przypisywania mu cechy "wystawności", "przepychu" czy też "okazałości".

W ocenie organu wydatki na organizację obchodów jubileuszu przeznaczone w części na przedstawicieli miasta oraz przedstawicieli kościoła, w opisanych stanie faktycznym nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, ponieważ stanowią reprezentację, wyłączoną z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Organ interpretacyjny wskazał, iż trudno uznać, że zaproszenia na obchody jubileuszu przedstawicieli miasta, w których odbywały się uroczystości oraz przedstawicieli kościoła miało na celu promowanie oraz przedstawienie oferowanych produktów finansowych Skarżącej. Zaproszenie przedstawicieli miasta oraz kościoła miało, według Organu, na celu wykreowanie odpowiedniego wizerunku Skarżącej, a więc były to wydatki o charakterze reprezentacyjnym, które podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodu.

Odnosząc się do natomiast do wydatków ponoszonych w związku z uczestnictwem członków Skarżącej w obchodach jubileuszu, Organ wskazał, że przepis art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT, jasno wskazuje wyłączenie z kosztów uzyskania przychodu jednostronnych świadczeń na rzecz członków niebędących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów, natomiast za jednostronne świadczenie według Organu należy rozumieć jako świadczenie, w którym wyłącznie jedna strona jest uprawniona, zaś druga jest zobowiązana. Jednostronność świadczenia spółdzielni na rzecz jej członka oznacza, że świadczeniu temu nie odpowiada wzajemne świadczenie członka na rzecz spółdzielni. W konsekwencji, w ocenie Organu poniesione wydatki na organizację obchodów jubileuszu w części w jakiej dotyczą członków nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów Skarżącej. 

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżonej interpretacji na zarzucono naruszenie:

1) art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, poprzez dopuszczenie się błędu wykładni przepisów prawa materialnego, w wyniku, którego Organ uznał, iż wydatki ponoszone na obchody jubileuszu dotyczące członków SKOK, przedstawicieli miasta oraz przedstawicieli kościoła, nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, podczas gdy przedmiotowe wydatki należy uwzględnić w kosztach podatkowych jako wydatki ukierunkowane na osiągnięcie przychodu, zachowanie i zabezpieczenie jego źródła;

2) art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, poprzez niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisów prawa materialnego, jego zastosowanie i uznanie, iż w przedmiotowym stanie faktycznym wydatki ponoszone na obchody jubileuszu w części w jakiej dotyczą zaproszonych przedstawicieli miasta oraz przedstawicieli kościoła stanowią koszty reprezentacji, a tym samym nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, podczas gdy przedmiotowych wydatków nie można uznać za reprezentacje tylko za wydatek powiązany z osiągnięciem przychodu, zachowaniem i zabezpieczeniem jego źródła, który - jako niestanowiący reprezentacji - podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów;

3) art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT poprzez niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisów prawa materialnego, jego zastosowanie i uznanie, iż wydatki ponoszone na obchody jubileuszu, dotyczące zaproszonych członków Skarżącej stanowią jednostronne świadczenia wyłączone z kosztów uzyskania przychodu, podczas gdy wydatki poniesione na obchody jubileuszu, w którym uczestniczyli też członkowie Skarżącej stanowią wydatek związany z prowadzoną działalnością Skarżącej, podlegający zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu.

W związku z powyższymi zarzutami, Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej Interpretacji w części w jakiej jej stanowisko zostało uznane za nieprawidłowe.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm. dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sąd uwzględniając skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego uchyla taką interpretację (art. 146 § 1 p.p.s.a.).

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji indywidualnej w oparciu o przedstawione wyżej kryteria, Sąd doszedł do przekonania, że akt ten w zaskarżonej części narusza prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania go z obrotu prawnego, a zatem skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie podniesione w niej zarzuty można uznać za uzasadnione.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy odpowiedzi na pytanie czy wydatki poniesione przez Skarżącą na organizację obchodów jubileuszu dla zaproszonych członków Skarżącej oraz przedstawicieli miasta i przedstawicieli kościoła stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione nakłady i wydatki związane bezpośrednio lub pośrednio z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest poprawienie wyniku finansowego oraz osiągnięcie przychodu, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Organ uznał w zaskarżonej interpretacji, że charakter wydatków ponoszonych przez Skarżącą na organizację obchodów jubileuszu w części dotyczącej zaproszonych przedstawicieli miasta i przedstawicieli kościoła nakazuje zakwalifikować je do katalogu wydatków niestanowiących kosztów podatkowych o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Sąd akceptuje stanowisko organu w tej kwestii. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodu kosztów reprezentacji, w szczególności wydatków poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Zauważyć należy, że ustawa o CIT nie zawiera definicji pojęcia reprezentacji dlatego prawidłowo organ odkodowując normę prawną z tego przepisu sięgnął do orzecznictwa sądowoadministracyjnego a w tym przede wszystkim do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanego w składzie siedmiu sędziów 17 czerwca 2013 r. sygn. II FSK 702/11. W wyroku tym NSA, uznał, że każda sprawa powinna być przedmiotem odrębnej oceny ze względu na rodzaj konkretnych wydatków kwalifikowanych jako koszty reprezentacji wymienione w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności, to koszty te mają charakter reprezentacyjny. Zauważyć trzeba, że reprezentacja dotyczy działań zmierzających do kształtowania i rozpowszechniania wizerunku podatnika, jako podmiotu gospodarczego, natomiast reklama dotyczy działań zmierzających przede wszystkim do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku nie samego podatnika, lecz jego produktów (towarów i usług).

Skarżąca we wniosku podkreśla, że wydatki związane z organizacją jubileuszu (organizacją koncertów) związane są z działaniami promocyjno-reklamowymi. Uroczystości z tym związane mają podniosły charakter poprzez wybór miejsca, w którym się odbywają oraz uczestnictwo w nich przedstawicieli władz miasta i kościoła. Mając na względzie te okoliczności prawidło organ uznał, że zaproszenie przedstawicieli miasta i przedstawicieli kościoła miało na celu wykreowania odpowiedniego wizerunku Skarżącej. Organ dokonał zatem prawidłowej wykładni art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT uznając, iż wydatki związane z organizacją jubileuszu w części przypadającej na przedstawicieli miasta i kościoła mają charakter reprezentacyjny, a zatem, podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów.

Za nieprawidłowe natomiast Sąd uznał stanowisko Dyrektora w zakresie wydatków poniesionych na organizację obchodów jubileuszu w części dotyczącej zaproszonych członków Skarżącej. Dyrektor w zaskarżonej interpretacji stwierdził, że wydatki te należy uznać za jednostronne świadczenia na rzecz członków spółdzielni, które są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT.

Według postanowień art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz udziałowców (akcjonariuszy) lub członków spółdzielni niebędących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów, z tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku dochodowego.

Zgodzić trzeba się z organem, że w przepisie tym mowa jest m. in. o wydatkach związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz członków spółdzielni niebędących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów. Zaś jednostronne świadczenie spółdzielni na rzecz jej członka to takie, któremu nie odpowiada wzajemne świadczenie członka na rzecz spółdzielni.

Sąd zauważa jednak, że aby wartość jednostronnego świadczenia na rzecz członka spółdzielni była objęta hipotezą normy prawnej zawartej w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT, świadczenie to musi być związane ze stosunkiem członkostwa. Innymi słowy nie mamy do czynienia z jednostronnym świadczeniem spółdzielni na rzecz jej członka w sytuacji gdy skierowane do niego przez spółdzielnię świadczenie nie jest związane ze stosunkiem członkostwa w spółdzielni (podobnie WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 11 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Bk 158/04).

W przedstawionym we wniosku o interpretację stanie faktyczny Skarżąca podała, że przedmiotem jej działalności jest gromadzenie środków pieniężnych wyłącznie swoich członków, udzielanie im pożyczek oraz kredytów, przeprowadzanie na ich zlecenie rozliczeń finansowych oraz pośredniczenie przy zawieraniu umów ubezpieczenia na zasadach określonych w ustawie o dystrybucji ubezpieczeń. W ramach uroczystych obchodów jubileuszu swojej działalności Skarżąca zorganizowała dwa koncerty symfoniczne w różnych miastach, w wybranych na ten cel lokalizacjach promując przy tej okazji i reklamując szerokiemu gronu odbiorców oferowane przez siebie produkty finansowe.

Zważywszy na charakter poniesionych wydatków związanych z ogólnodostępnymi wydarzeniami skierowanymi do szerokiego grona odbiorców, potencjalnych klientów Skarżącej (będących jej członkami lub nie) nie można stwierdzić, że nie byłyby one wyświadczone przez Skarżącą na rzecz jej członków gdyby nie łączący ją z członkiem stosunek członkostwa. Wartość takich jak przedstawione we wniosku o interpretację świadczeń nie może być zatem objęta hipotezą normy art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT.

Ponownie rozpatrując sprawę, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej udzieli Wnioskodawcy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z uwzględnieniem powyższej oceny prawnej.

Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. O kosztach orzeczono w myśl art.200 i 205 p.p.s.a.