Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 marca 2021 r., sygn. akt II SPP/Bd 70/20 w sprawie ze skargi P.W. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 86/15 postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 15 marca 2021 r., II SPP/Bd 70/20 odrzucił zażalenie M.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 26 października 2020 r., II SPP/Bd 70/20 w sprawie ze skargi P.W. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie II SA/Bd 86/15.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 26 października 2020 r., II SPP/Bd 70/20 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z 14 lipca 2020 r. umarzające postępowanie z wniosku M.T. (dalej: "wnioskodawca") o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wnioskodawca 23 listopada 2020 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie z 26 października 2020 r., domagając się jego uchylenia.

Sąd pierwszej instancji w motywach rozstrzygnięcia stwierdził, że wojewódzki sąd administracyjny, rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Oznacza to, że od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydanych po rozpoznaniu sprzeciwu, nie przysługują już środki prawne

Wnioskodawca, nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że zgodnie z mającym zastosowanie w sprawie art. 260 § 1 p.p.s.a., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 26 października 2020 r., II SPP/Bd 70/20 – wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego tego Sądu z 14 lipca 2020r., którym na podstawie art. 249a p.p.s.a. umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku M.T. o przyznanie prawa pomocy.

Zgodnie bowiem z art. 260 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z kolei na podstawie art. 260 § 2 zd. drugie p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Orzeczenia sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 P.p.s.a.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie Sądu utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o umorzeniu postępowania w sprawie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu.

Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.