Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 8 stycznia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, Sędziowie Sędzia WSA Anna Dębowska, Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat (spr.), Asystent sędziego Beata Drożdż, Protokolant, w składzie następującym: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2026 roku sprawy ze skargi R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na uchwałę Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 28 października 2025 roku nr 1501/25 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej projektu oddala skargę.

Uchwałą z 28 października 2025 r. nr 1501/25 Zarząd Województwa Łódzkiego nie uwzględnił protestu od negatywnej oceny merytorycznej projektu oznaczonego wnioskiem o dofinansowanie nr FELD.02.13-IZ.00-0017/24 w ramach naboru nr FELD.02.13-IZ.00-001/24, Priorytetu FELD.02 Fundusze europejskie dla zielonego Łódzkiego, Działania FELD.02.13 Gospodarka o obiegu zamkniętym, programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Łódzkiego 2021-2027 złożonego przez Ax. Sp. z o.o. z siedzibą w S.

W uzasadnieniu uchwały Zarząd Województwa Łódzkiego, jako Instytucja Zarządzająca programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Łódzkiego 2021-2027 (FEŁ2027), dalej: "IZ FEŁ2027", "organ", "Instytucja Zarządzająca" lub "IZ", wskazał, że nabór wniosków o dofinansowanie nr FELD.02.13-IZ.00-001/24 w ramach Priorytetu FELD.02 Fundusze europejskie dla zielonego Łódzkiego, Działania FELD.02.13 Gospodarka o obiegu zamkniętym, programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Łódzkiego 2021-2027 był prowadzony przez Instytucję Zarządzającą FEŁ2027 w trybie konkurencyjnym w okresie od 31 lipca 2024 r. do 30 września 2024 r. na podstawie Regulaminu wyboru projektów przyjętego uchwałą Zarządu Województwa Łódzkiego nr 992/24 z 30 lipca 2024 r. (dalej: "Regulamin").

W ramach przedmiotowego naboru Ax. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej również: "spółka", "skarżąca", "wnioskodawca") złożyła wniosek o dofinansowanie projektu o nazwie "Budowa Zakładu recyklingu tworzyw sztucznych odpadowych" oznaczony nr FELD.02.13-IZ.00-0017/24.

Wskazany projekt uzyskał negatywną ocenę merytoryczną z uwagi na niespełnienie kryterium dostępu merytorycznego specyficznego nr 1 – Limity kwotowe. Bazując na treści wniosku oceniający stwierdzili, że przedmiotem projektu, który nie podlega poprawie, nie jest inwestycja w zakresie PSZOK bowiem nie dotyczy on gospodarki odpadami komunalnymi, lecz recyklingu odpadów a koszty kwalifikowalne projektu wynoszące 19 998 578 zł przekraczają dopuszczalny limit 8 mln zł. O wyniku oceny merytorycznej projektu wnioskodawca został poinformowany pismem z 18 kwietnia 2025 r. znak: RPII.432.2.17.2024.MK.

30 kwietnia 2025 r. wnioskodawca wniósł protest od negatywnego wyniku oceny projektu, a 9 maja 2025 r. – uzupełnienie protestu zawierające uszczegółowienie jego treści oraz 3 załączniki. W proteście wnioskodawca zakwestionował wynik oceny kryterium dostępu merytorycznego specyficznego (niepodlegającego poprawie) Limity kwotowe oraz podniósł zarzuty o charakterze proceduralnym. Wskazał, że z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego otrzymał, stanowiące załącznik do protestu, wyjaśnienie zawierające informację o możliwości sumowania limitów, o ile projekt dotyczy jednocześnie gospodarki odpadami komunalnymi jak i recyklingu odpadów. Technologia opisana we wniosku wymaga połączenia gospodarki odpadami z recyklingiem. W ramach kompletu dokumentów złożonych wraz z wnioskiem o dofinansowanie załączono opis technologii, schematy technologiczne jak również opis i uzasadnienie zadań, kosztów finansowych inwestycji, które szczegółowo opisują zakres zagospodarowania odpadów komunalnych wraz z recyklingiem materiałowym i chemicznym – ekspert powinien zapoznać się zarówno z pismem Urzędu Marszałkowskiego jak i z dokumentami złożonymi do wniosku. Tytuł projektu może wprowadzać w błąd, lecz zgodnie z uzupełnieniem wniosku na etapie proceduralnym tytuł został ograniczony do minimum. Inwestycja obejmuje: budowę instalacji do sortowania odpadów komunalnych zmieszanych i odpadów selektywnie zbieranych o wydajności 25 000 ton/rok (proces R12) oraz budowę instalacji do recyklingu tworzyw sztucznych o wydajności 15 000 ton/rok (proces R3). Projekt przewiduje w swoim zakresie zarówno sortowanie, przetwarzanie odpadów komunalnych jak i ich unieszkodliwianie oraz działania polegające na sprzedaży produktów powstałych w wyniku realizacji projektu. W ocenie autora protestu, łączny limit kosztów kwalifikowanych w przypadku projektów dotyczących zarówno gospodarki odpadami komunalnymi, jak i recyklingu wynosi 20 000 000 zł. Przedmiotowy wniosek o dofinansowanie zakłada kwotę w wysokości 19 998 578,00 zł mieszczącą się w ww. limicie. Brak możliwości łączenia limitu kwotowego nie pozwalałby na realizację inwestycji, gdyż odpady komunalne muszą być przyjmowane, segregowane, magazynowane, transportowane, wstępnie przygotowane do procesu recyklingu, a następnie poddane procesowi recyklingu. Zdaniem autora protestu, negatywna ocena projektu zawiera błędy proceduralne wynikające z braku wezwania do jednokrotnego uzupełnienia wniosku o dofinansowanie w zakresie ww. kryterium dostępu merytorycznego specyficznego bowiem zgodnie z § 18 pkt 7 Regulaminu wyboru projektów dotyczącego naboru nr FELD.02.13-IZ.00-001/24 w ramach kryteriów merytorycznych istnieje możliwość jednokrotnego uzupełnienia lub poprawy wniosku o dofinansowanie. Wprawdzie § 18 pkt 5 informuje o braku możliwości poprawy wniosku w zakresie przedmiotowego kryterium, ale nie o braku możliwości uzupełnienia, do czego ekspert w przypadku wątpliwości winien wezwać wnioskodawcę.

Do protestu spółka załączyła e-mail z 22 sierpnia 2024 r. otrzymany z Punktu Informacyjnego Funduszy Europejskich w Łodzi, pismo Ministerstwa Klimatu i Środowiska z 16 stycznia 2025 r. oraz tabelę przedstawiającą informację dla Komisji Europejskiej.

Rozpatrując protest Zarząd Województwa Łódzkiego wskazał, że zgodnie z Załącznikiem nr 4 do Regulaminu – Kryteria wyboru projektów dla działania FELD.02.13 Gospodarka o obiegu zamkniętym, w ramach kryterium Limity kwotowe ocenie podlega, czy:

- inwestycja w zakresie PSZOK nie przekracza 2 mln zł kosztów kwalifikowalnych lub PSZOK planuje obsługiwać do 20 000 mieszkańców włącznie (limity dotyczą 1 PSZOK-u),

- projekt w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi nie przekracza 12 mln zł kosztów kwalifikowalnych,

- projekt w zakresie recyklingu odpadów nie przekracza 8 mln zł kosztów kwalifikowalnych.

Kryterium uznaje się za spełnione, gdy ocena brzmi: TAK lub NIE DOTYCZY. Wskazane kryterium Limity kwotowe jest kryterium dostępu merytorycznym specyficznym (niepodlegającym poprawie). Przedmiotowe kryterium oceniane jest w systemie: TAK albo NIE albo NIE DOTYCZY, a spełnienie kryterium jest konieczne do przyznania dofinansowania.

Odnosząc się do pierwszego elementu kryterium organ stwierdził, że zgodnie z zapisami zawartymi we wniosku o dofinansowanie, w tym w jego załącznikach, przedmiotem projektu nie jest inwestycja w zakresie PSZOK (Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych), zatem prawidłowe jest stanowisko oceniających, że element ten nie dotyczy wnioskodawcy.

Analizując dwa pozostałe elementy ujęte w kryterium organ przytoczył wskazane w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach definicje odpadów komunalnych, gospodarki odpadami, gospodarowania odpadami, przetwarzania i recyklingu. Podkreślił, że limity kwotowe dla poszczególnych projektów wskazane w analizowanym kryterium wynikają z zapisów linii demarkacyjnej przygotowanej przez Departament Programów Regionalnych w Ministerstwie Funduszy i Polityki Regionalnej, która określa podział interwencji i zasad wdrażania programów krajowych i regionalnych w perspektywie finansowej na lata 2021-2027. Linia demarkacyjna wyznacza podział interwencji pomiędzy dużymi inwestycjami, które mogą być realizowane jedynie z poziomu krajowego i inwestycjami mniejszymi– realizowanymi z poziomu regionalnego.

Zdaniem IZ FEŁ2027 stanowisko oceniających, że projekt nie dotyczy gospodarki odpadami komunalnymi jest prawidłowe. Recykling jako jeden z procesów odzysku w ramach gospodarki odpadami komunalnymi stanowi element gospodarki odpadami komunalnymi, która jest pojęciem szerszym w zakresie postępowania z odpadami. Ponieważ w definicji kryterium wskazano osobne limity na projekty dotyczące gospodarki odpadami komunalnymi oraz projekty w zakresie recyklingu odpadów, w świetle zapisów dokumentacji projektowej uzasadnionym jest przyjęcie, że projekt wnioskodawcy należy traktować jako projekt dotyczący w przeważającej części rozwijania recyklingu odpadów. W konsekwencji, zdaniem IZ, aby spełnione zostało kryterium Limity kwotowe, koszty kwalifikowalne tej części projektu powinny mieścić się w kwocie 8 mln zł.

Uzasadniając stanowisko, zgodnie z którym projekt wnioskodawcy dotyczy przede wszystkim rozwijania recyklingu odpadów IZ podkreśliła, że główny zakres projektu, który dotyczy recyklingu odpadów sygnalizują tytuł projektu wskazany we wniosku o dofinansowanie: "Budowa Zakładu recyklingu tworzyw sztucznych odpadowych" oraz w decyzji nr 2/2022 o środowiskowych uwarunkowaniach z 14 kwietnia 2024 r. określającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie i eksploatacji zakładu recyklingu tworzyw sztucznych odpadowych z produkcją ciepła i energii elektrycznej oraz decyzja z 21 czerwca 2022 nr 79/2022 o warunkach zabudowy r., ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zakładu recyklingu tworzyw sztucznych odpadowych z produkcją ciepła i energii elektrycznej.

Organ wskazał, że zgodnie z zapisem w Karcie Oceny Merytorycznej planowany projekt jest zgodny z co najmniej jednym z typów projektów określonych w SZOP FEŁ 2021- 2027 i wskazanych w Regulaminie wyboru projektów, a mianowicie Typem 1 projektu – inwestycje w zakresie selektywnego zbierania (w połączeniu z edukacją lokalnej społeczności objętej projektem, w tym także promowanie ponownego użycia), instalacji do przetwarzania bioodpadów, instalacji do doczyszczania selektywnie zebranych odpadów lub recyklingu odpadów. Zgodnie z zapisami we wniosku o dofinansowanie w projekcie zostało przewidzianych 5 zadań:

1. Zakup linii przygotowania odpadowych komunalnych tworzyw sztucznych do procesu recyklingu chemicznego oraz recyklingu materiałowego;

2. Zakup instalacji krakingu termicznego z systemem kondensacji par węglowodorowych;

3. Zakup kontenerów na odpady tworzyw sztucznych szt. 8;

4. Zakup wózków widłowych szt. 2;

5. Wykonanie przebudowy i budowy zakładu recyklingu tworzyw odpadowych komunalnych.

Celem zadania nr 1 jest przygotowanie odpadów z tworzyw sztucznych do dalszego procesu recyklingu. Zgodnie z treścią wniosku o dofinansowanie na zakup linii przygotowania odpadowych komunalnych tworzyw sztucznych do procesu recyklingu chemicznego oraz recyklingu materiałowego składa się zakup instalacji przygotowania surowca (kruszenie, sortowanie, mycie, suszenie, zagęszczanie, topienie). W Programie funkcjonalno-użytkowym na str. 6 wnioskodawca wskazuje, że druga faza to proces recyklingu obejmująca kruszenie, mycie, suszenie oraz zagęszczenie, w wyniku którego będzie można uzyskać zagęszczone tworzywo przeznaczone do pirolizy jak i regranulat tworzyw jako produkt recyklingu mechanicznego co oznacza, że etapy przygotowania odpadów, tj. kruszenie, mycie, suszenie, zagęszczenie są integralną częścią procesu recyklingu. W ocenie IZ również zadanie nr 2, tj. zakup instalacji krakingu termicznego z systemem kondensacji par węglowodorowych jest recyklingiem chemicznym. W Programie funkcjonalno-użytkowym stanowiącym Załącznik nr 2 do wniosku o dofinansowanie na str. 7 wnioskodawca wskazuje, że następny etap recyklingu chemicznego z wykorzystaniem procesu technologicznego krakingu termicznego (pirolizy odpadowych tworzyw) wraz z kondensacją par węglowodorowych zaprojektowany przez technologa projektanta z długoletnim doświadczeniem w branży petrochemicznej L.L. oraz P.K. opisuje poniżej. Również zadanie nr 5, czyli wykonanie przebudowy i budowy zakładu recyklingu tworzyw odpadowych komunalnych bezsprzecznie dotyczy realizacji recyklingu odpadów. Ponieważ minimum 3 zadania we wniosku o dofinansowanie są niewątpliwie bezpośrednio związane z recyklingiem odpadów, a ich wartość ogółem wynosi 24 059 000 zł, natomiast wartość kosztów kwalifikowalnych tej części projektu to 19 300 000 zł. To w związku z powyższym przekroczony został limit kosztów kwalifikowalnych określony w kryterium Limity kwotowe, który wynosi 8 mln zł. Zadania 1, 2 i 5 stanowią łącznie 96,51% kosztów kwalifikowalnych w projekcie wnioskodawcy, natomiast zadania 3 oraz 4 stanowiące 3,49% kosztów kwalifikowalnych mogą być przypisane do każdego typu projektu w zakresie gospodarki odpadami.

IZ zauważyła, że również na str. 1 wniosku o dofinansowanie w opisie projektu wyraźnie określono jego charakter związany z recyklingiem odpadów. W Programie funkcjonalno-użytkowym stanowiącym załącznik nr 2 do wniosku o dofinansowanie w opisie ogólnym przedmiotu zamówienia (str. 6-8) zawarte zostały zapisy pokazujące, że przedmiotem projektu jest recykling odpadów. W projektowanym zakładzie recyklingu tworzyw sztucznych wszystkie 3 fazy wskazane w Programie funkcjonalno-użytkowym stanowiącym załącznik nr 2 do wniosku o dofinansowanie: składowanie surowca przeznaczonego do recyklingu, recykling oraz składowanie produktów powstałych po procesie recyklingu są związane z zakresem projektu, jakim jest recykling odpadów. Pierwsza faza obejmuje składowanie odpadów tworzyw sztucznych pochodzenia komunalnego przeznaczonych do recyklingu, które jest działaniem magazynowym w celu przygotowania odpadów do procesu recyklingu. Te czynności stanowią pierwszy etap zapewniający jakość i ciągłość technologii recyklingu Tym samym, podobnie jak późniejsze fazy, ta część projektu nie funkcjonuje jako odrębne przedsięwzięcie, lecz jako element procesu technologicznego recyklingu. Druga faza wskazana w Programie funkcjonalno-użytkowym to sam proces recyklingu obejmujący kruszenie, mycie, suszenie, oraz zagęszczenie w wyniku którego będzie można uzyskać zagęszczone tworzywo przeznaczone do pirolizy jak i regranulat tworzyw jako produkt recyklingu mechanicznego. Ostatnia faza projektu określona w Programie funkcjonalno-użytkowym tj. składowanie gotowego produktu także wpisuje się w proces recyklingu odpadów, ponieważ nie jest czynnością odrębną, a integralnym, końcowym etapem technologicznym procesu, gdy powstał już produkt finalny. Z dokumentacji aplikacyjnej wynika, że spółka w ramach zaplanowanego przedsięwzięcia nie zamierza prowadzić na wysypiskach składowania, spalania czy kompostowania, a realizować jeden konkretny rodzaj gospodarki odpadami – recykling, na który składają się ww. elementy.

Odnosząc się do poglądu wnioskodawcy, że limity wskazane w definicji kryterium powinny podlegać sumowaniu IŻ podkreśliła, że nie może stosować uznaniowej interpretacji definicji przedmiotowego kryterium. Gdyby Ax. w ramach jednego wniosku zaplanował inwestycję w zakresie recyklingu odpadów nieprzekraczającą 8 mln zł i inwestycję w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi nieprzekraczającą 12 mln zł oraz wyraźnie przypisał we wniosku o dofinansowanie konkretne wydatki do konkretnego limitu i przedstawił odpowiednie uzasadnienie to kryterium Limity kwotowe mogłoby być uznane za spełnione. Chociaż recykling jest jednocześnie elementem gospodarki odpadami komunalnymi, to nie oznacza to, że można uznać, że w projekcie możliwe jest sumowanie limitu na recykling odpadów jak i limitu na gospodarkę odpadami komunalnymi w przypadku, w którym projekt w przeważającej części dotyczy recyklingu odpadów. Pomimo, że możliwe jest sumowanie limitów z wyraźnym rozgraniczeniem poszczególnych wydatków to limit kwotowy na recykling odpadów jest jeden i wynosi 8 mln zł. Z uwagi na fakt, że w ramach analizy kryterium Limity kwotowe uznano, że kwota kosztów kwalifikowalnych w projekcie w zakresie recyklingu odpadów przekracza 8 mln zł, kryterium musiało zostać ocenione negatywnie.

Instytucja Zarządzająca nie zgodziła się z protestującym, że brak możliwości łączenia limitu kwotowego nie pozwala na realizację inwestycji. Wskazała, że w kryterium jasno określono limity kwotowe, wynoszące w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi 12 mln zł, a w zakresie recyklingu odpadów – 8 mln zł. Aplikujący zdawał sobie sprawę z ograniczeń wynikających z dokumentacji naborowej, jednak zastosował nieuzasadnioną, korzystną dla siebie interpretację zapisów kryterium Limity kwotowe. Projekt wnioskodawcy mógłby zostać zrealizowany w ramach FEŁ2027 przy niższej wartości kosztów kwalifikowalnych tj. albo w mniejszym zakresie rzeczowym albo w tym samym zakresie rzeczowym, ale przy założeniu, że znaczną część kosztów inwestycji wnioskodawca poniósłby w ramach wkładu własnego. Celem uzyskania dofinansowania projektu w zakresie wynikającym z wniosku mogł on również aplikować do programu na poziomie krajowym.

Odnosząc się do otrzymanego przez stronę e-maila Punktu Informacyjnego Funduszy Europejskich organ podkreślił, że w jego treści zawarto informacje: iż to sam wnioskodawca określa, którym limitom kwotowym podlegać ma inwestycja; że, ocena kryteriów jest dokonywana przez eksperta na podstawie kompletu przedłożonych dokumentów oraz że zgodnie z definicją kryterium określone zostały 2 odrębne limity – tj. w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi i w zakresie recyklingu odpadów. Organ zaznaczył, że mimo tak wyraźnego wskazania w wiadomości dwóch limitów na dwie odrębne kwestie, w rozpatrywanej sprawie stwierdził, że 19 300 000 zł, czyli 96,51% kosztów kwalifikowalnych jest bezpośrednio związanych z zakresem recyklingu odpadów. Gdyby wnioskodawca w ramach jednego wniosku zaplanował inwestycję w zakresie recyklingu odpadów nieprzekraczającą 8 mln zł i inwestycję w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi nieprzekraczającą 12 mln zł oraz wyraźnie przypisał we wniosku o dofinansowanie konkretne wydatki do konkretnego limitu i je odpowiednio uzasadnił to kryterium Limity kwotowe mogłoby zostać uznane za spełnione.

Organ zaznaczył, że udzielona stronie odpowiedź email jest opinią opartą o pytanie zadane w wiadomości, w którym nie ma szczegółowych informacji, zawartych dopiero w dokumentacji aplikacyjnej. Odpowiedź ta nie stanowi oficjalnego stanowiska Instytucji Zarządzającej i nie może stanowić podstawy do formułowania jakichkolwiek roszczeń (o czym wnioskodawca został poinformowany w treści wiadomości). Bez kompletnej i kompleksowej znajomości specyfiki projektu, szczegółowych zapisów wniosku o dofinansowanie i załączników udzielona odpowiedź nie będzie kompleksowo odnosiła się do badanej w proteście sprawy.

IZ wyjaśniła, że załączona do protestu korespondencja nie ma znaczenia z punktu widzenia rozstrzygnięcia protestu i nie może być wzięta pod uwagę. Przedmiotem pisma z Ministerstwa Klimatu i Środowiska z 16 stycznia 2025 r. była prośba o współpracę w zakresie identyfikacji nowych instalacji stosujących innowacyjne procesy technologiczne, takie jak spalanie tlenowe, natomiast dołączona tabela, zgodnie z twierdzeniem protestującego, wskazuje na fakt zgłoszenia projektu przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska do Unii Europejskiej. Zgłoszenie instalacji wnioskodawcy jako instalacji w zakresie stosowania innowacyjnych procesów technologicznych nie oznacza automatycznie możliwości finansowania projektu w ramach FEŁ2027, jednocześnie etap procedury odwoławczej nie służy dostarczeniu nowych informacji.

Zgodnie Z powyższych względów IZ FEŁ2027 podtrzymała stanowisko oceniających w zakresie oceny kryterium dostępu merytorycznego specyficznego Limity kwotowe.

Uznając zarzuty o charakterze proceduralnym za bezzasadne IZ FEŁ2027 stwierdziła, iż w § 18 pkt 7 Regulaminu wskazano, że w ramach kryteriów merytorycznych istnieje możliwość jednokrotnego uzupełnienia lub poprawy wniosku o dofinansowanie, w zakresie wynikającym z rekomendacji członków KOP, sformułowanych w procesie oceny. Powyższe dotyczy jedynie kryteriów określonych w § 18 pkt 5 jako kryteria podlegające poprawie, natomiast nie można poprawić kryteriów, które – jak sama nazwa wskazuje – poprawie nie podlegają. Analogicznie nie ma możliwości uzupełnienia i poprawy wniosku o dofinansowanie w przypadku kryteriów niepodlegających poprawie, co potwierdza treść § 18 pkt 6 Regulaminu. Kryterium Limity kwotowe nie jest kryterium pozwalającym na poprawę lub uzupełnienie wniosku o dofinansowanie lub złożenie wyjaśnień do wniosku, zatem oczywistym jest, że w tym przypadku organ nie może zwracać się do wnioskodawcy o wyjaśnienie jakichkolwiek kwestii, nie ma też możliwości poprawy i uzupełnienia wniosku o dofinansowanie lub jego załączników.

Wobec powyższego IZ FEŁ2027 nie uwzględniła protestu wnioskodawcy od negatywnej oceny projektu, podtrzymując stanowisko oceniających w zakresie niespełnienia przez projekt pn. "Budowa Zakładu recyklingu tworzyw sztucznych odpadowych" kryterium dostępu merytorycznego specyficznego Limity kwotowe.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą uchwałę Ax. Sp. z o.o. z siedzibą w S. zarzuciła naruszenie następujących przepisów:

- art. 68 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022 r. poz. 1079) przez rozpoznanie protestu wnioskodawcy z przekroczeniem ustawowego terminu;

- art. 45 ust. 1 ww. ustawy w zw. z § 1 pkt 1, § 18 pkt 5 Regulaminu, przez przeprowadzenie postępowania w zakresie wyboru projektu do dofinansowania w sposób nieprzejrzysty i nierzetelny, co polegało na nieuwzględnieniu protestu wnioskodawcy, który kwestionował w nim negatywną ocenę merytoryczną wniosku z uwagi na niespełnienie kryterium dostępu merytorycznego specyficznego nr 1 – Limity kwotowe;

- art. 45 ust. 1 ww. ustawy w zw. z § 1 pkt 1, § 18 pkt 5 Regulaminu przez przeprowadzenie postępowania w zakresie wyboru projektu do dofinansowania w sposób nieprzejrzysty i nierzetelny, co polegało na nieuwzględnieniu protestu wnioskodawcy w wyniku dowolnego przyjęcia, że podczas wypełniania wniosku należy przypisać we wniosku o dofinansowaniem konkretne wydatki do konkretnego limitu wraz z uzasadnieniem, podczas gdy taki obowiązek nie wynikał z dokumentacji naboru;

- art. 55 ust. 1 ww. ustawy w zw. z § 18 pkt 7 Regulaminu przez nieuwzględnienie protestu, w sytuacji gdy nie wezwano skarżącej do uzupełnienia wniosku w zakresie kryterium dostępu merytorycznego specyficznego;

- § 18 pkt 1, 3 i 5 Regulaminu w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 2, 23 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach przez rozstrzygnięcie protestu w sposób dowolny, bez merytorycznego uzasadnienia w dokumentacji naboru przez dowolne przyporządkowanie Zadania 1, 2 oraz 5 projektu do pojęcia "recykling odpadów".

W oparciu o powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi przez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy organowi w celu ponownego rozpatrzenia podjętego rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. Ponadto wniosła o zasądzenie od organu na swą rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Łódzkiego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej uchwale.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) i art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a"), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z obowiązującym prawem i stosują środki określone w ustawie.

W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych należy mająca zastosowanie w niniejszej sprawie ustawa z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022 r. poz. 1079, z późn. zm., dalej: "ustawa wdrożeniowa"), która określa m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków europejskich. Zgodnie z art. 76 ww. ustawy jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a.

Stosownie do art. 45 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców. Wymienione w tym przepisie zasady przeprowadzenia postępowania dotyczą każdego etapu konkursu – począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie samego postępowania konkursowego. Art. 43 ustawy wdrożeniowej wskazuje, że wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów, które – jak stanowi art. 51 ust. 1 pkt 3 tej ustawy – określa regulamin wyboru projektów.

Oceny projektu w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów dokonuje komisja oceny projektów (art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej), której wynik podlega następnie zatwierdzeniu przez właściwą instytucję (art. 56 ust. 2 ustawy wdrożeniowej).

Art. 63 ustawy wdrożeniowej określa, że w przypadku negatywnej oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Negatywną oceną jest każda ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, na skutek której projekt nie może być zakwalifikowany do kolejnego etapu oceny lub wybrany do dofinansowania (art. 56 ust. 5 ustawy wdrożeniowej). Negatywna ocena, o której mowa w ust. 5, obejmuje także przypadek, w którym projekt nie może być wybrany do dofinansowania z uwagi na wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w danym naborze (art. 56 ust. 6 ustawy wdrożeniowej).

Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) lub pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 66 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 69 ust. 1 ww. ustawy właściwa instytucja, o której mowa w art. 66, informuje wnioskodawcę o wyniku rozpatrzenia jego protestu.

W myśl art. 73 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 ust. 3, art. 70 ust. 1 lub art. 77 ust. 2 pkt 1 wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W wyniku rozpoznania skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że:

a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2,

b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (art. 73 ust. 8 pkt 1-3 ustawy wdrożeniowej).

Podkreślić należy, że sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona kryterium legalności rozumianym stricte jako zgodność albo niezgodność oceny z prawem powszechnie obowiązującym i niesprzecznymi z nim postanowieniami systemu realizacji programu. Sąd administracyjny jest zatem uprawniony jedynie do weryfikacji oceny projektu dokonanej przez organ w zakresie zgodności z normami wynikającymi z procedury konkursowej oraz ustawy wdrożeniowej. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez komisję oceny projektów, np. przez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi. Sąd dokonuje wyłącznie kontroli przeprowadzonej przez organ oceny projektu w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także kompletności tej oceny i jasności przyjętych kryteriów. Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania czy przeprowadzona procedura konkursowa oraz dokonana w jej trakcie ocena projektu nie naruszają powyższych reguł. Zmierza w szczególności do oceny czy argumentacja oceniającego oraz instytucji zarządzającej nie jest dowolna, czy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca, odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, niebudzący wątpliwości prezentując przesłanki wyboru – dokonanej oceny i przyznanej punktacji (por. wyrok NSA z 19 października 2022 r., sygn. akt I GSK 1324/22; wyroki WSA: w Poznaniu z 6 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Po 760/18 i we Wrocławiu z 23 października 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 244/24, wszystkie przywołane w uzasadnieniu wyroki są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, ww.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej: "CBOSA").

Zaznaczyć również należy, że organ rozpatrujący protest jest związany jego zakresem i ustawa wdrożeniowa nie upoważnia go do dokonywania analizy przeprowadzonej oceny w całokształcie okoliczności sprawy, czy też wniosku, lecz tylko w kontekście zarzutów podniesionych w proteście. W związku z tym złożenie protestu uprawnia organ do kontroli oceny projektu w zakresie w nim wskazanym, a w konsekwencji zakres złożonego protestu wyznacza także zakres sądowej kontroli dokonanej oceny wniosku skarżącego (por. wyrok NSA z 22 marca 2019 r., sygn. akt I GSK 205/19 oraz przywołane tam orzecznictwo).

W rozpoznawanej sprawie kontroli Sądu poddana została uchwała Zarządu Województwa Łódzkiego z 28 października 2025 r. nr 1501/25, którą nie uwzględniono protestu strony od negatywnej oceny merytorycznej projektu oznaczonego wnioskiem o dofinansowanie nr FELD.02.13-IZ.00-0017/24 w ramach naboru nr FELD.02.13-IZ.00-001/24, Priorytetu FELD.02 Fundusze europejskie dla zielonego Łódzkiego, Działania FELD.02.13 Gospodarka o obiegu zamkniętym, programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Łódzkiego 2021-2027.

Jak wynika z akt sprawy, złożony przez stronę w ramach naboru nr FELD.02.13-IZ.00-001/24 wniosek o dofinansowanie projektu o nazwie "Budowa Zakładu recyklingu tworzyw sztucznych odpadowych" uzyskał negatywną ocenę merytoryczną z uwagi na niespełnienie niepodlegającego poprawie kryterium dostępu merytorycznego specyficznego nr 1 – Limity kwotowe. Oceniający wniosek uznali, że przedmiotem projektu nie jest inwestycja w zakresie PSZOK, projekt nie dotyczy gospodarki odpadami komunalnymi, lecz recyklingu odpadów, a koszty kwalifikowalne projektu wynoszące 19 998 578,00 zł przekraczają dopuszczalny limit 8 mln zł.

W złożonym proteście od negatywnego wyniku oceny merytorycznej projektu strona podniosła, że przedłożony przez nią projekt zakłada realizację inwestycji w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi, jak również w zakresie recyklingu odpadów. W związku z tym, w ocenie skarżącej spółki, limity kwotowe ustalone dla tego rodzaju inwestycji w kryteriach wyboru projektów miałyby podlegać sumowaniu, co jej zdaniem, potwierdza pismo Urzędu Marszałkowego Województwa Łódzkiego otrzymane 22 sierpnia 2024 r. W konsekwencji łączny limit kosztów kwalifikowanych w przypadku projektów dotyczących zarówno gospodarki odpadami komunalnymi, jak i recyklingu wynosiłby 20 000 000,00 zł. Ponieważ wniosek o dofinansowanie zakłada koszty w wysokości 19 998 578,00 zł, planowana kwota, w ocenie strony, mieści się w ww. limicie. Jednocześnie organ rozpatrujący wniosek o dofinasowanie projektu dopuścił się błędu proceduralnego przez brak wezwania do uzupełnienia wniosku w zakresie ww. kryterium dostępu merytorycznego specyficznego.

Rozpoznając skargę, Sąd nie znalazł podstaw do jej uwzględnienia a tym samym podzielenia zarzutów Ax. Sp. z o.o. z siedzibą w S.

Wbrew twierdzeniom strony dokonana przez Instytucję Zarządzającą ocena merytoryczna projektu jest prawidłowa i nie narusza prawa. Organ rozpatrujący protest słusznie uznał stanowisko ekspertów oceniających wniosek w zakresie oceny zakwestionowanego kryterium za właściwe, trafnie przy tym wskazując na bezzasadność zarzutów o charakterze proceduralnym.

Podkreślenia wymaga, że w sprawach, przedmiotem których jest ocena projektu, dokonywana w oparciu o przepisy ustawy wdrożeniowej, poza powszechnie obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego wzorzec kontroli stanowią również postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego w rozumieniu art. 6 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy system realizacji programu operacyjnego zawiera warunki i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programów operacyjnych, obejmujące w szczególności zarządzanie, monitorowanie, sprawozdawczość, kontrolę i ewaluację oraz sposób koordynacji działań podejmowanych przez instytucje. Podstawę systemu realizacji programu operacyjnego mogą stanowić w szczególności przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji (art. 6 ust. 2 ustawy). W konsekwencji walor źródła prawa (w szerokim znaczeniu) należy przyznać również dokumentom systemu realizacji programu, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy wdrożeniowej – jako że system ten ma swoje umocowanie w ustawie, zaś jego normy mają generalny charakter i są skierowane do nieokreślonego kręgu adresatów (potencjalnych wnioskodawców dofinansowania). W szczególności – w myśl art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej dokumentem systemu realizacji programu operacyjnego jest regulamin konkursu, który określa kryteria wyboru projektów.

Podkreślić należy, że stosownie do art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja ma obowiązek przeprowadzić postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Zasady te mają charakter normatywny, przy czym stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej i znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. W szczególności kryteria wyboru projektów powinny być precyzyjne, a przewodnik po tych kryteriach i instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie – zawierać wszystkie niezbędne informacje potrzebne do ich prawidłowego zrozumienia przez wnioskodawców. Rzetelność oznacza, że każdy projekt jest oceniany zgodnie z obowiązującymi w danym postępowaniu kryteriami i regulaminem, związana jest również z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. Zasada rzetelności nakłada na właściwe instytucje obowiązek działania w sposób wiarygodny oraz dokonania oceny i wyboru projektów przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wynikających z przedstawionej przez wnioskodawcę dokumentacji. Z kolei zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów i wymaga, aby osoby, które znajdą się w konflikcie interesów, zostały wyłączone z oceny projektów (por. wyroki NSA z 22 marca 2017 r., sygn. II GSK 339/17 i z 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17).

W ocenie Sądu ocena projektu skarżącej, jak również jego weryfikacja po złożeniu przez nią protestu, została przeprowadzona przez organ z zachowaniem wszystkich zasad określonych w ustawie wdrożeniowej.

W niniejszej sprawie nabór w ramach którego wnioskodawca złożył projekt pn. "Budowa Zakładu recyklingu tworzyw sztucznych odpadowych" oznaczony wnioskiem o dofinansowanie nr FELD.02.13-IZ.00-0017/24, przeprowadzany był w oparciu o Regulamin wyboru projektów w sposób konkurencyjny w ramach Programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Łódzkiego 2021-2027, przejęty uchwałą Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 30 lipca 2024 r. nr 992/24. Oznacza to,że strona jako uczestnik naboru projektów do dofinansowania była obowiązana bezwzględnie podporządkować się Regulaminowi postępowania konkursowego, zaś właściwa instytucja była zobligowana do dokonania wyboru projektów do dofinansowania, kierując się zapisami tego Regulaminu.

Zgodnie z treścią § 16 ww. Regulaminu postępowanie w ramach wyboru projektów odbywa się w sposób konkurencyjny, a jego celem jest wybór do dofinansowania projektów spełniających kryteria wyboru projektów zatwierdzone przez KM FEŁ2027. Złożony w naborze przez wnioskodawcę projekt podlegał ocenie przeprowadzonej przez KOP na podstawie kryteriów wyboru projektów pn. Kryteria wyboru projektów dla programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Łódzkiego 2021-2027 w ramach Priorytetu FELD.02 Fundusze europejskie dla zielonego Łódzkiego, Działania FELD.02.13 Gospodarka o obiegu zamkniętym, stanowiących Załącznik nr 4 do Regulaminu. Ocena składa się z oceny formalnej i merytorycznej. Stosownie do § 18 przedmiotowego Regulaminu ocena merytoryczna projektów obejmowała ocenę spełniania przez projekt kryteriów o charakterze merytorycznym wskazanych w Załączniku nr 4 do Regulaminu.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy strona nie zgodziła się oceną kryterium dostępu merytorycznego specyficznego nr 1 – Limity kwotowe. Definicja przedmiotowego kryterium zawarta została w załączniku nr 4 do Regulaminu. Zgodnie z tą definicją w ramach przedmiotowego kryterium ocenie podlegało, czy:

- inwestycja w zakresie PSZOK nie przekracza 2 mln zł kosztów kwalifikowalnych lub PSZOK planuje obsługiwać do 20 000 mieszkańców włącznie (limity dotyczą 1 PSZOK-u),

- projekt w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi nie przekracza 12 mln zł kosztów kwalifikowalnych,

- projekt w zakresie recyklingu odpadów nie przekracza 8 mln zł kosztów kwalifikowalnych.

Wbrew twierdzeniom skarżącej kryterium to sformułowane zostało w sposób jednoznaczny, a jego treść oraz sposób oceny nie budzą wątpliwości. W opisie kryterium zawarte zostały osobne limity kwotowe na projekty dotyczące PSZOK, gospodarki odpadami komunalnymi oraz recyklingu odpadów. W Regulaminie obowiązującym wnioskodawców zdefiniowano pojęcie "PSZOK", wskazując, że jest to punkt, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Ponadto określono, że przez "recykling" należy rozumieć odzysk, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 23) ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Regulamin nie zawiera definicji pojęcia gospodarka odpadami komunalnymi, niemniej jednak wskazuje wprost, że nabór organizowany jest m.in. w oparciu o ustawę z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, która definicję przedmiotowego pojęcia zawiera. Ponadto w opisie kryterium czytelnie wskazano, że jest ono oceniane w systemie: TAK albo NIE albo NIE DOTYCZY, a spełnienie kryterium jest konieczne do przyznania dofinansowania. Kryterium uznaje się za spełnione, gdy ocena brzmi TAK lub NIE DOTYCZY.

W kontekście przywołanych zapisów Regulaminu w pełni prawidłowe jest stanowisko Komisji oceny Projektów i instytucji rozpoznającej protest, że oceniany projekt Spółki Ax. nie spełnia wymogów ww. kryterium.

Odnosząc się do pierwszego z typów projektów wymienionych w ramach kwestionowanego kryterium, tj. punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych (PSZOK) wskazać należy, że zgodnie z obowiązującymi przepisami – art. 3 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2025 r. poz. 733) gminy tworzą punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych. W ww. ustawie wskazano dwa warunki, jakie spełniać musi PSZOK: 1) zapewniać musi łatwy dostęp dla wszystkich mieszkańców gminy, 2) zapewniać musi przyjmowanie co najmniej takich odpadów komunalnych jak: papier, metale, tworzywa sztuczne, szkło, odpady opakowaniowe wielomateriałowe oraz bioodpady, odpadów niebezpiecznych, przeterminowanych leków i chemikaliów, odpadów niekwalifikujących się do odpadów medycznych, które powstały w gospodarstwie domowym w wyniku przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł i strzykawek, zużytych baterii i akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, mebli i innych odpadów wielkogabarytowych, zużytych opon oraz odpadów tekstyliów i odzieży, a także odpadów budowlanych i rozbiórkowych z gospodarstw domowych. Zgodnie z zapisami zawartymi we wniosku o dofinansowanie, w tym w jego załącznikach, przedmiotem złożonego projektu nie jest zatem inwestycja w zakresie PSZOK, co nie jest okolicznością sporną i co słusznie stwierdził organ w zaskarżonej uchwale.

Prawidłowe jest również stanowisko oceniających wniosek i Instytucji Zarządzającej, że projekt złożony przez spółkę Ax. związany jest bezpośrednio z recyklingiem odpadów, nie dotyczy natomiast gospodarki odpadami komunalnymi. Jak stanowi art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2023 r. poz. 1587), do której odsyła Regulamin, gospodarka odpadami to wytwarzanie odpadów i gospodarowanie odpadami. W pojęciu gospodarowania odpadami mieści się zbieranie, transport lub przetwarzanie odpadów, w tym sortowanie, wraz z nadzorem nad wymienionymi działaniami, a także późniejsze postępowanie z miejscami unieszkodliwiania odpadów oraz działania wykonywane w charakterze sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami (art. 3 pkt 2 ustawy o odpadach). Samo przetwarzanie obejmuje procesy odzysku lub unieszkodliwiania, w tym przygotowanie poprzedzające odzysk lub unieszkodliwianie (art. 3 pkt 21 ustawy o odpadach), z kolei odzysk to jakikolwiek proces, którego głównym wynikiem jest to, aby odpady służyły użytecznemu zastosowaniu przez zastąpienie innych materiałów, które w przeciwnym przypadku zostałyby użyte do spełnienia danej funkcji, lub w wyniku którego odpady są przygotowywane do spełnienia takiej funkcji w danym zakładzie lub ogólnie w gospodarce (art. 3 pkt 14 ustawy o odpadach). Z treści przytoczonych definicji wynika, że odzysk stanowi rodzaj przetwarzania odpadów. Zdefiniowany zaś w art. 3 pkt 23 recykling – to odzysk, w ramach którego odpady są ponownie przetwarzane na produkty, materiały lub substancje wykorzystywane w pierwotnym celu lub innych celach; obejmuje to ponowne przetwarzanie materiału organicznego (recykling organiczny), ale nie obejmuje odzysku energii i ponownego przetwarzania na materiały, które mają być wykorzystane jako paliwa lub do celów wypełniania wyrobisk. Skoro recykling jest rodzajem odzysku, a odzysk rodzajem przetwarzania, to należy przyjąć, że recykling jest rodzajem przetwarzania odpadów. Recykling jest zatem jednym z procesów gospodarki odpadami komunalnymi, czyli stanowi element gospodarki odpadami komunalnymi, która jest pojęciem szerszym w zakresie postępowania z odpadami.

W świetle całokształtu zapisów dokumentacji projektowej złożonej przez wnioskodawcę w toku postępowania konkursowego w pełni uzasadnione jest twierdzenie organu, że projekt wnioskodawcy dotyczy w przeważającej części recyklingu odpadów.

O powyższym, co trafnie podkreśliła Instytucja Zarządzająca, w pierwszej kolejności niewątpliwe świadczy tytuł projektu wskazany we wniosku o dofinansowanie: "Budowa Zakładu recyklingu tworzyw sztucznych odpadowych" oraz w decyzji nr 2/2022 o środowiskowych uwarunkowaniach z 14 kwietnia 2024 r. określającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie i eksploatacji zakładu recyklingu tworzyw sztucznych odpadowych z produkcją ciepła i energii elektrycznej oraz decyzja nr 79/2022 o warunkach zabudowy z 21 czerwca 2022 r., która ustala warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zakładu recyklingu tworzyw sztucznych odpadowych z produkcją ciepła i energii elektrycznej. Nazwanie projektu inwestycji służy nie tylko jej oznaczeniu i skonkretyzowaniu, nadaniu cech odrębności czy unikalności, w tym na tle innych przedsięwzięć ale jednocześnie ma za zadanie wskazać cel i zakres projektu – który w realiach niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości. Określenie "Budowa Zakładu recyklingu tworzyw sztucznych odpadowych" wskazuje, że przedmiotem inwestycji planowanej przez spółkę jest recykling odpadów. Tak zaplanowany projekt jest zgodny z Typem 1 projektu określonym w SZOP FEŁ 2021- 2027 i wskazanym w Regulaminie wyboru projektów, obejmującym inwestycje w zakresie selektywnego zbierania (w połączeniu z edukacją lokalnej społeczności objętej projektem w tym także promowanie ponownego użycia), instalacji do przetwarzania bioodpadów, instalacji do doczyszczania selektywnie zebranych odpadów lub recyklingu odpadów.

Charakter projektu skarżącej – związany z recyklingiem odpadów – wprost wynika również z opisu projektu zawartego na stronie 1 wniosku o dofinansowanie projektu. W opisie tym wnioskodawca wskazał bowiem, że projekt obejmuje przebudowę budynku przygotowania surowca komunalnego do recyklingu, budowę budynku do instalacji termiczno-katalitycznej wraz z kondensacją par węglowodorowych, budowę boksów magazynowych na odpady wraz z wiatami, zakup linii przygotowania surowca, budowę zbiornika ppoż., zbiorników na ciekłe frakcje oraz gazowe, dróg dojazdowych i placów magazynowych, zakup linii przygotowania odpadowych komunalnych tworzyw sztucznych do procesu recyklingu chemicznego oraz recyklingu materiałowego, zakup instalacji termiczno-katalitycznej do recyklingu chemicznego wraz z kondensacją par węglowodorowych, zakup wózków widłowych oraz kontenerów na odpady. Ponadto wnioskodawca określił, że projekt jest zgodny z najnowszymi trendami w recyklingu chemicznym. Przewiduje połączenie recyklingu chemicznego i materiałowego. Zakłada budowę linii do recyklingu materiałowego, której zadaniem będzie przygotowanie materiałów do procesu depolimeryzacji oraz do samego recyklingu materiałowego. Odpady komunalne, w tym frakcje PRE-RDF oraz dobrze wysortowane, będą odpowiednio przetwarzane, z naciskiem na recykling materiałowy. Podstawowym surowcem będą odpady tworzyw sztucznych o kodach 19 12 04 i 19 12 12. Wnioskodawca zaznaczył też, że realizacja projektu wniesie znaczący wpływ na realizację celów recyklingu odpadów komunalnych (65% w 2035 r.), a projekt wchodzi w nowy segment recyklingu – recykling chemiczny. Wskazano, że surowce z recyklingu, które Ax. zamierza produkować planują wykorzystywać największe firmy chemiczne produkujące nowe plastiki, w tym opakowania z tworzyw sztucznych a współpraca Ax. z tymi firmami zaowocowała podpisaniem umowy na odbiór ciekłych frakcji węglowodorowych, powstających w procesie recyklingu chemicznego.

Niewątpliwe również wszystkie 3 fazy odnoszące się do procesów technologicznych, które odbywać się będą w projektowanym zakładzie recyklingu tworzyw sztucznych, wskazane w Programie funkcjonalno-użytkowym stanowiącym załącznik nr 2 do wniosku o dofinansowanie, świadczą o tym, że przedmiotem projektu jest recykling odpadów. Pierwsza faza obejmuje składowanie odpadów tworzyw sztucznych pochodzenia komunalnego przeznaczonych do recyklingu, która stanowi działanie magazynowe. Działanie to ma na celu przygotowanie odpadów do procesu recyklingu. Druga faza wskazana w Programie funkcjonalno-użytkowym to proces recyklingu obejmujący kruszenie, mycie, suszenie, oraz zagęszczenie, w wyniku którego będzie można uzyskać zagęszczone tworzywo przeznaczone do pirolizy jak i re granulat tworzyw jako produkt recyklingu mechanicznego. W fazie tej odsortowane tworzywo odpadowe najwyższej jakości podawane będzie przemiennie przenośnikiem taśmowym do zbiornika buforowego z ruchomym dnem, z którego surowiec przechodził będzie do linii przygotowania surowca odpadowych tworzyw komunalnych do procesu recyklingu chemicznego oraz recyklingu materiałowego. Ostatnia faza projektu wskazana w Programie funkcjonalno-użytkowym to składowanie gotowego produktu, do czego wykorzystywane będą dwa istniejące zbiorniki frakcji ciekłych o pojemności 1000 m3 każdy oraz jeden zbiornik na oleje odpadowe, ustawione na tacy żelbetonowej. Wszystkie wskazane wyżej etapy, jakim podlegać będą procesy technologiczne w projektowanym zakładzie niewątpliwe są sobą funkcjonalnie powiązane i przyporządkować je należy do procesu recyklingu odpadów rozumianego jako odzysk w ramach którego odpady są ponownie przetwarzane na produkty, materiały oraz substancje wykorzystywane w pierwotnym celu lub innych celach.

Należy również zwrócić uwagę, co zasadnie zauważył organ, że zgodnie z zapisami zawartymi we wniosku o dofinansowanie w projekcie zostało przewidzianych 5 zadań, a mianowicie:

1. Zakup linii przygotowania odpadowych komunalnych tworzyw sztucznych do procesu recyklingu chemicznego oraz recyklingu materiałowego;

2. Zakup instalacji krakingu termicznego z systemem kondensacji par węglowodorowych;

3. Zakup kontenerów na odpady tworzyw sztucznych szt. 8;

4. Zakup wózków widłowych szt. 2;

5. Wykonanie przebudowy i budowy zakładu recyklingu tworzyw odpadowych komunalnych.

Zgodnie z treścią wniosku o dofinansowanie (str. 10) na zakup linii przygotowania odpadowych komunalnych tworzyw sztucznych do procesu recyklingu chemicznego oraz recyklingu materiałowego składa się zakup instalacji przygotowania surowca (kruszenie, sortowanie, mycie, suszenie, zagęszczanie, topienie). Jak już wskazano w Programie funkcjonalno-użytkowym (str. 6) wnioskodawca podał, że druga faza to proces recyklingu obejmujący kruszenie, mycie, suszenie oraz zagęszczenie, w wyniku którego będzie można uzyskać zagęszczone tworzywo przeznaczone do pirolizy jak i regranulat tworzyw jako produkt recyklingu mechanicznego. W ocenie Sądu etapy przygotowania odpadów wchodzące w skład zadania nr 1, tj. kruszenie, mycie, suszenie, zagęszczenie stanowią integralną część procesu recyklingu. Celem wskazanego zadania jest bowiem przygotowanie odpadów z tworzyw sztucznych do dalszego procesu recyklingu.

W zadaniu nr 2 wnioskodawca przewidział zakup instalacji krakingu termicznego z systemem kondensacji par węglowodorowych. Bez wątpienia wskazana instalacja służy do recyklingu chemicznego. Wnioskodawca w Programie funkcjonalno-użytkowym (str. 7) sam wskazał, że cyt. "następny etap recyklingu chemicznego z wykorzystaniem procesu technologicznego krakingu termicznego (pirolizy odpadowych tworzyw) wraz z kondensację par węglowodorowych zaprojektowany przez technologa projektanta z długoletnim doświadczeniem w branży petrochemicznej L.L. oraz P.K. opisuje poniżej".

Podobnie zadanie nr 5, czyli wykonanie przebudowy i budowy zakładu recyklingu tworzyw odpadowych komunalnych również dotyczy recyklingu odpadów. Budowa i przebudowa zakładu jest bowiem bezpośrednio przeznaczona na realizację procesu recyklingu odpadów.

Zatem w zaskarżonej uchwale trafnie przyjęto, iż minimum 3 ww. zadania, przewidziane we wniosku o dofinansowanie i Programie funkcjonalno-użytkowym, są bezsprzecznie bezpośrednio związane z recyklingiem odpadów, a ich wartość ogółem wynosi 24 059 000 zł, natomiast wartość kosztów kwalifikowalnych tej części projektu to 19 300 000 zł. Zadanie nr 1 obejmuje bowiem 8 300 000 zł kosztów kwalifikowalnych, zasadnie 2 – 5 500 000 kosztów kwalifikowalnych, a zadanie 5 – 5 500 000 zł kosztów kwalifikowalnych. W związku z powyższym przekroczony został limit kosztów kwalifikowalnych dla projektów w zakresie recyklingu odpadów określony w kryterium Limity kwotowe, który wynosi 8 mln zł.

Zdaniem Sądu błędne jest stanowisko skarżącej, że skoro recykling jest elementem gospodarki odpadami komunalnymi to oznacza to, że w projekcie możliwe jest sumowanie limitów na recykling odpadów i limitów na gospodarkę odpadami komunalnymi. W opisie zakwestionowanego kryterium jasno wskazane zostały konkretne limity kwotowe poszczególnych typów projektów, w tym w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi – 12 mln zł, w zakresie recyklingu odpadów – 8 mln zł. W ramach przedmiotowego kryterium występuje zatem odrębny limit kosztów kwalifikowalnych na recykling odpadów. Skoro z dokumentacji aplikacyjnej wynika, że wnioskodawca planuje realizację przedsięwzięcia polegającego w istocie na recyklingu odpadów, to przyjęcie stanowiska skarżącej podważałoby sens przedmiotowego kryterium. Jeżeli część zadań związanych z recyklingiem uwzględnionych zostałoby w limicie dla gospodarki komunalnej, to takie działanie stanowić będzie obejście postanowień Regulaminu, który precyzyjnie wskazuje osobne limity kwotowe dla poszczególnych inwestycji.

Wyjaśnić jednocześnie należy – na co również zwrócił uwagę organ – że limity kwotowe dla poszczególnych projektów wskazane w ramach kryterium dostępu merytorycznego specyficznego nr 1 – Limity kwotowe wynikają z zapisów dokumentu pt. "Linia demarkacyjna. Podział interwencji i zasad wdrażania krajowych i regionalnych programów operacyjnych w perspektywie finansowej na lata 2021-2027" przygotowanego przez Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej Departament Programów Regionalnych. Linia demarkacyjna jest dokumentem uzupełniającym i doprecyzowującym zapisy Umowy Partnerstwa w zakresie podziału interwencji w poszczególnych Celach Polityki pomiędzy programy krajowe i regionalne. Dokument ten stanowi podstawę do programowania działań w poszczególnych programach krajowych i regionalnych. Linia demarkacyjna nie stanowi zamkniętego katalogu typów projektów możliwych do realizacji w programach polityki spójności, a jedynie tych typów projektów, w przypadku których konieczne jest rozgraniczenie zakresów wsparcia pomiędzy interwencją realizowaną na poziomie regionalnym (w programach regionalnych) i na poziomie krajowym (w programach krajowych). Linia demarkacyjna ma na celu z jednej strony koordynację działań między poziomem krajowym i regionalnym, z drugiej zaś zapobieganie podwójnemu finansowaniu działań wspieranych z różnych programów finansowanych z polityki spójności. Przestrzeganie zasad wynikających z Linii demarkacyjnej jest obowiązkiem każdej Instytucji Zarządzającej. W sytuacji gdy limity określone w Linii demarkacyjnej dla programu regionalnego zostałyby przekroczone w ramach projektu to wsparcie może zostać przyznane wyłącznie w ramach programu na poziomie krajowym. Linia demarkacyjna pokazuje podział interwencji pomiędzy większymi inwestycjami, które mogą być realizowane jedynie z poziomu krajowego i inwestycjami mniejszymi realizowanymi z poziomu regionalnego. W przypadku projektów dotyczących wdrażania technologii recyklingu odpadów na poziomie regionalnym możliwe jest wsparcie o wartości nie większej niż 8 mln zł kosztów kwalifikowalnych. Natomiast wsparcie powyżej 8 mln zł kosztów kwalifikowalnych dla tego typu projektów jest możliwe wyłącznie na poziomie krajowym. W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy wnioskodawca planuje realizację znacznych rozmiarów inwestycji, której koszty kwalifikowalne przekraczają limit 8 mln zł. Stąd też wnioskodawca dla tej inwestycji może otrzymać wparcie jedynie na poziomie krajowym. Należy zgodzić się z konstatacją organu, że projekt wnioskodawcy mógłby zostać zrealizowany w ramach programu regionalnego FEŁ2027 gdyby był przygotowany w mniejszym zakresie rzeczowym o niższej wartości kosztów kwalifikowalnych lub w tym samym zakresie rzeczowym, ale z niższą wartością kosztów kwalifikowalnych, przy założeniu że część kosztów wnioskodawca poniósłby w ramach wkładu własnego.

Zgodzić należy się z twierdzeniem skarżącej, że hipotetycznie możliwe jest sumowanie poszczególnych limitów kwotowych w ramach kwestionowanego kryterium, co potwierdza pismo Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego otrzymane przez stronę 22 sierpnia 2024 r. Zauważyć jednak trzeba, że w ww. piśmie organ wskazując na definicję kryterium Limity kwotowe, wyraźnie poinformował spółkę o dwóch osobnych limitach – w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi i recyklingu odpadów. Sąd podkreśla również (co także akcentował organ), że ocena kryteriów jest dokonywana przez eksperta Instytucji Zarządzającej na podstawie kompletu konkretnych dokumentów przedłożonych przez uczestnika naboru. W oparciu o treść załączonego przez stronę pisma nie można zatem wywieść wniosku, że inwestycja polegająca na budowie zakładu recyklingu odpadów stanowi jednocześnie inwestycję w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi. W ocenie Sądu nie można uznać, by wnioskodawca w złożonym wniosku zaplanował inwestycję w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi – bowiem wynika z treści dokumentacji złożonej przez wnioskodawcę, zadania projektu i etapy, na jakie podzielone zostały procesy technologiczne w projektowanym zakładzie związane są bezpośrednio z recyklingiem odpadów. Z technologią recyklingu łączy się również 96,51 % kosztów kwalifikowalnych projektu.

Zgodzić się trzeba również ze skarżącą, że dokumentacja konkursowa nie nakłada wprost na wnioskodawcę obowiązku przypisania konkretnych wydatków związanych z realizacją zadań do konkretnego limitu kwotowego. Niemniej jednak złożenie przez Ax. wniosku o dofinansowanie było jednoznaczne z akceptacją przez nią treści Regulaminu oraz jego załączników, w tym również załącznika nr 4, który zawiera definicję kryteriów wyboru projektu. W myśl § 16 pkt 4 Regulaminu ocena projektów przeprowadzana jest na podstawie informacji przedstawionych we wniosku o dofinansowanie i załącznikach. Skoro warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia, nie zaś nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia, jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany projekt kryteria te spełnia, a zadaniem wymienionej instytucji jest ocena spełniania przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę. Wniosek o dofinansowanie wraz z uzupełnieniami powinien być zatem kompletny co do treści i odpowiadać na kryteria wyboru projektów, przeciwne zaś działanie podważa zasadność i celowość organizacji oceny wniosków o dofinansowanie w oparciu o złożoną dokumentację aplikacyjną opracowaną przez poszczególnych wnioskodawców na podstawie dokumentacji konkursowej. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym to nie na instytucji zarządzającej a na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku bowiem to on jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany projekt spełnia kryteria konkursowe (por. wyroki NSA: z 11 lipca 2018 r., sygn. akt I GSK 2303/18; z 14 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 5172/16; z 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt. II GSK 1500/11). Skoro skarżąca składając wniosek nie wykazała, że złożony przez nią projekt stanowi inwestycję w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi a wręcz przeciwnie – okoliczności sprawy świadczą bezspornie, że planowana jest inwestycja w zakresie wdrażania technologii recyklingu odpadów to Instytucja Zarządzająca (która jest związana wnioskiem i dokumentacją złożoną przez uczestnika konkursu) nie mogła wykraczać poza ich treść przez uczynienie przedmiotem oceny informacji i danych z nich niewynikających, domniemywać ich, poszukiwać czy wyinterpretować. Tego rodzaju działanie byłoby to nie do pogodzenia z istotą postępowania konkursowego, którego celem jest efektywne dystrybuowanie środków pomocowych wobec podmiotów ubiegających się o dofinansowanie projektowanych przedsięwzięć.

Z powyższych względów niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 1 pkt 1, § 18 pkt 5 Regulaminu, przez przeprowadzenie postępowania w zakresie wyboru projektu do dofinansowania w sposób nieprzejrzysty i nierzetelny oraz § 18 pkt 1,3 i 5 Regulaminu w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 2, 23 ustawy o odpadach poprzez rozstrzygnięcie protestu w sposób dowolny, bez merytorycznego uzasadnienia w dokumentacji naboru dowolnego przyporządkowania Zadania 1, 2 oraz 5 projektu do pojęcia "recykling odpadów". W ocenie Sądu, organ w zaskarżonej uchwale zawarł wyczerpujące i przekonujące stanowisko dotyczące braku spełnienia przez projekt strony zakwestionowanego kryterium dostępu merytorycznego specyficznego nr 1 – Limity kwotowe. Zestawienie jednoznacznego opisu ww. kryterium oceny wniosku z treścią złożonego przez skarżącą wniosku o dofinansowanie uzasadnia stwierdzenie, iż wskazane kryterium nie zostało spełnione.

Niezasadny jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 55 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 18 pkt 7 Regulaminu poprzez nieuwzględnienie protestu w sytuacji, gdy nie wezwano skarżącej do uzupełnienia wniosku w zakresie kryterium dostępu merytorycznego specyficznego – Limity kwotowe. W tym zakresie wyjaśnić należy, że zgodnie z § 18 pkt 7 Regulaminu w ramach kryteriów merytorycznych istnieje możliwość jednokrotnego uzupełnienia lub poprawy wniosku o dofinansowanie, w zakresie wynikającym z rekomendacji członków KOP, sformułowanych w procesie oceny. Niemniej jednak zapis ten dotyczy wyłącznie kryteriów określonych jako kryteria podlegające poprawie, co wynika z treści pozostałych zapisów Regulaminu.

Stosownie do § 16 pkt 9 Regulaminu zakres, w jakim jest możliwe uzupełnianie, poprawianie projektu lub złożenie wyjaśnień w części dotyczącej spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów w trakcie jego oceny uregulowany jest w Regulaminie w § 17 i § 18. W myśl § 18 pkt 5 Regulaminu kryterium dostępu merytoryczne specyficzne – Limity kwotowe stanowi kryterium niepodlegające poprawie. Ponadto § 18 pkt 6 Regulaminu określa, że treść wniosku o dofinansowanie musi pozwalać na jednoznaczne stwierdzenie, czy dane kryterium jest spełnione. W przypadku kryterium pozwalającego na poprawę lub uzupełnienie wniosku o dofinansowanie lub złożenie wyjaśnień do wniosku, należy wezwać wnioskodawcę w adekwatnym zakresie, aby móc jednoznacznie stwierdzić spełnienie kryterium.

Z powyższych zapisów Regulaminu jednoznacznie wynika, że nie można poprawić, uzupełnić lub złożyć wyjaśnień w zakresie kryteriów, które jak sama nazwa wskazuje nie podlegają poprawie. O powyższym świadczy także możliwość jednokrotnego poprawienia lub uzupełnienia wniosku, i to wyłącznie w zakresie zgodnym z rekomendacją członków Komisji Oceny Projektów. Wobec powyższego należy uznać, że kryterium Limity kwotowe nie jest kryterium pozwalającym na poprawę lub uzupełnienie wniosku o dofinansowanie lub złożenie wyjaśnień do wniosku. W niniejszej sprawie zatem organ przeprowadzający nabór prawidłowo nie wzywał strony do uzupełnienia, poprawy lub wyjaśnienia wniosku w zakresie ww. kryterium.

Bezzasadny jest również zarzut naruszenia art. 68 ustawy wdrożeniowej poprzez rozpoznanie protestu wnioskodawcy z przekroczeniem ustawowego terminu. Wskazany przepis stanowi, że właściwa instytucja, o której mowa w art. 66, rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresach, o których mowa w art. 64 ust. 2 pkt 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 21 dni, licząc od dnia jego otrzymania. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest skorzystanie z pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia protestu może być przedłużony, o czym właściwa instytucja informuje wnioskodawcę. Termin rozpatrzenia protestu nie może przekroczyć łącznie 45 dni od dnia jego otrzymania. W okolicznościach niniejszej sprawy niewątpliwe termin rozpatrzenia protestu nie został dochowany przez Instytucję Zarządzającą, niemniej podkreślić należy, że terminy rozpatrzenia protestu określone w art. 68 ustawy wdrożeniowej mają charakter instrukcyjny, a ich upływ nie wywołuje żadnych skutków prawnych bezpośrednio związanych z merytorycznym załatwieniem sprawy. Uchybienie terminom rozpatrzenia protestu należy zakwalifikować wyłącznie jako naruszenie proceduralne, które nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy (por. wyroki WSA: w Warszawie z 23 kwietnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 413/24, w Gdańsku z 24 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 479/17, w Rzeszowie z 29 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 381/17, dostępne w CBOSA).

Reasumując ocena projektu skarżącej została przeprowadzona zgodnie z normami wynikającymi z procedury konkursowej oraz ustawy wdrożeniowej. Przeprowadzona ocena wypełniła zasady wskazane w art. 45 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej, w tym została dokonana w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Jest spójna, wyczerpująca, mieści się w granicach logicznego rozumowania, odpowiada standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w zgodzie z dokumentacją naboru i ustalonymi kryteriami, a także w sposób jasny i niebudzący wątpliwości prezentuje wynik oceny. Przystępując do naboru wnioskodawca zgodził się na jego warunki i podlegał jego wymaganiom na równi z pozostającymi uczestnikami konkursu składającymi wnioski. Stanowisko IZ FEŁ2027 oraz ekspertów dokonujących oceny wniosku zawiera szczegółowe wyjaśnienie zasad oceny i uzasadnienie negatywnej oceny merytorycznej. Sąd podziela w pełni konkluzję organu, że do projektu wnioskodawcy zastosowanie ma limit kwotowy odnoszący się do recyklingu odpadów, tj. 8 mln, a z uwagi na fakt, że kwota kosztów kwalifikowalnych w projekcie w zakresie recyklingu odpadów przekracza 8 min zł., kryterium merytoryczne Limity kwotowe należało ocenić negatywnie.

Z tych powodów, na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzeczono jak w sentencji.

d.cz.