V SA/Wa 2910/25 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-02-26	
Data wpływu	2025-09-30	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Bożena Zwolenik /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 58 § 1; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Bożena Zwolenik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi [...] na postanowienie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 14 sierpnia 2025 r. nr UR.P.WM.DNB.30.2025 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: odrzucić skargę.	
Uzasadnienie
[...] (dalej: "Skarżący" lub "Strona") pismem z 2 września 2025 r. wniósł skargę na opisane w komparycji niniejszego orzeczenia postanowienie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z 14 sierpnia 2025 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia wszczętego z urzędu postępowania w sprawie zakazania wprowadzania do obrotu i do używania wyrobu medycznego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie zważył, co następuje.

W każdej sprawie wszczynanej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, przed przystąpieniem do jej merytorycznego rozpoznania, Sąd w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania, czy skarga jest dopuszczalna. Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych określona została w art. 3 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), dalej: "p.p.s.a.".

Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie, bo obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a stosownie do § 3 p.p.s.a. orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Analizując przedmiotową sprawę Sąd stwierdza, że wniesiona skarga nie dotyczy sprawy poddanej kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów szczególnych.

Ze skargi wynika, że jej przedmiotem jest postanowienie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z 14 sierpnia 2025 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia wszczętego z urzędu postępowania w sprawie zakazania wprowadzania do obrotu i do używania wyrobu medycznego.

Postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania nie mieści się w katalogu postanowień objętych zakresem przepisu art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 3 p.p.s.a. Nie jest to postanowienie rozstrzygające sprawę co do jej istoty, ani postanowienie kończące postępowanie. Nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Jak wynika z art. 141 § 1 K.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zgodnie z art. 101 § 3 K.p.a., zażalenie służy stronie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Skoro w przepisie tym użyto takiego określenia jak "postanowienie w sprawie odmowy podjęcia postępowania" i ustawodawca rozumie przez to jedynie postanowienie negatywne, to tak samo należy przyjąć, że "postanowieniem w sprawie zawieszenia postępowania", na które przysługuje zażalenie, jest wyłącznie postanowienie o zawieszeniu postępowania (por. wyrok NSA z 17 września 2025 r. sygn. akt II OSK 1671/23; Barbara Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", C.H. Beck 2019, s. 582-583). W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że za taką interpretacją art. 101 § 3 K.p.a. przemawia zarówno wykładnia celowościowa jak i systemowa tego przepisu. Takie ukształtowanie prawa kwestionowania postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania nie oznacza ograniczenia prawnej obrony strony. Zgodnie z art. 142 K.p.a., pozostałe postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania, tj. postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania oraz postanowienie o podjęciu postępowania, mogą zostać zakwestionowane jako uchybienia procesowe wraz z zaskarżeniem decyzji załatwiającej sprawę co do istoty.

Przeprowadzonej oceny Sądu nie może zmienić fakt, że w pouczeniu zamieszczonym w postanowieniu o odmowie zawieszenia postępowania wskazano, że na to postanowienie stronom służy zażalenie, ani okoliczność, że zgodnie z art. 112 w związku z art. 126 K.p.a., błędne pouczenie w decyzji (odpowiednio: postanowieniu) co do prawa odwołania (odpowiednio: zażalenia) lub skutków zrzeczenia się odwołania (odpowiednio: zażalenia) albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Sąd w niniejszym składzie podziela stanowisko powszechnie przyjmowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że chociaż ochrona przewidziana w art. 112 K.p.a., jest dość szeroka, to nie ma charakteru absolutnego, a w szczególności nie może dawać stronie żadnych specjalnych uprawnień naruszających ustalone prawem zasady postępowania (por. wyroki NSA: z 14.2.2017 r., II OSK 1363/15; z 6.7.2020 r., I OSK 3013/19; z 7.10.2020 r., II OSK 1640/18). Innymi słowy, warunkiem zastosowania art. 112 K.p.a., jest istnienie w porządku prawnym możliwości zaskarżenia danego rozstrzygnięcia (zob. wyroki NSA: z 19.4.2012 r., II OSK 193/11; z 7.10.2020 r., II OSK 1640/18). Skoro na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego, które nie tamuje postępowania, nie przysługuje zażalenie przewidziane w przepisach prawa, to nie można uznać, że w takiej sytuacji dochodzi do naruszenia art. 112 K.p.a. Zastosowanie przepisu art. 112 K.p.a. nie może powodować, że błędnie pouczona strona podlegać będzie innym niż pozostali uczestnicy obrotu prawnego rygorom związanym z możliwością wnoszenia jak w tej sprawie zażaleń od określonych aktów prawnych. Nadto należy wyraźnie zaakcentować, iż błędne pouczenie nie może kreować nowych praw dla strony postępowania, nieprzewidzianych w obowiązujących przepisach" (tak trafnie wyrok NSA z 19.7.2022 r., II OSK 2148/19).

Reasumując, niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym w art. 3 i 4 p.p.s.a. katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Zatem wniesiona skarga, jako niepodlegająca jurysdykcji sądów administracyjnych, nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W związku z powyższym Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.