Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 września 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 150/08 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 150/08 w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...], w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej postanawia oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 17 grudnia 2008 r., oddalił skargę P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej.

W związku ze złożeniem przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 3 marca 2009r. przyznał wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w związku z czym Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu do prowadzenia sprawy P. S. wyznaczyła adwokata S. J..

Wyznaczony w sprawie pełnomocnik pismem z dnia 7 września 2009r. (data stempla pocztowego) zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż dopiero w dniu 1 września 2009r. w rozmowie telefonicznej przeprowadzonej z pracownikiem sekretariatu Sądu, dowiedział się o prawomocnym zakończeniu sprawy. Zdaniem pełnomocnika wcześniej przesłano do kancelarii jedynie informację o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu i zobowiązano go do przedłożenia pełnomocnictwa. Po przesłaniu pełnomocnictwa nie doręczono mu żadnych dokumentów, a tym bardziej wyroku wraz z uzasadnieniem. Tym samym niemożliwym było podjęcie jakichkolwiek kroków mających na celu podjęcie decyzji co do dalszego postępowania w sprawie. Tym samym zdaniem pełnomocnika 7-dniowy termin do złożenia niniejszego wniosku jest zachowany, gdyż dopiero w dniu 1 września 2009r. uzyskał on informację, iż sprawa została prawomocnie zakończona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 15 września 2009 r., na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił przywrócenia terminu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżącego faktyczną możliwość podjęcia czynności w sprawie uzyskał po otrzymaniu pełnomocnictwa od skarżącego. W ocenie Sądu za dzień ten należało przyjąć dzień 15 czerwca 2009r. tj. dzień nadania do Sądu pisma, wraz z którym przesłano podpisane przez skarżącego pełnomocnictwo upoważniające do występowania w niniejszej sprawie.

Zatem, 7-dniowy termin do złożenia przez pełnomocnika skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku upłynął najpóźniej w dniu 22 czerwca 2009r. Tym samym, Sąd uznał, iż wniosek z dnia 7 września 2009r. złożony został bez zachowania terminu wynikającego z przepisu art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

P. S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc zarzut naruszenia art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał, że pierwszym dniem, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu był dzień 1 września 2009 r., w tym dniu bowiem powziął on wiadomość o prawomocnym zakończeniu sprawy. Zatem od tego dnia powinien być liczony 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, Stosownie natomiast do art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po upływie terminu do wniesienia środka zaskarżenia lub wniosku, pełnomocnik ten wraz z dokonaniem tej czynności zobowiązany jest złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jej dokonania. Przy czym powszechnie przyjmuje się iż, przyczyna uchybienia terminu o której mowa w powołanym wyżej przepisie ustaje w momencie, gdy pełnomocnik ma pełną możliwość działania w sprawie. Zazwyczaj uznaje się, iż ma to miejsce z chwilą podpisania pełnomocnictwa (por, postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2008 r., II OZ 763/08, Lex nr 493670).

Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, iż pełnomocnictwo dla adwokata S. J. zostało podpisane w dniu 2 czerwca 2009 r. A zatem siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 powołanej ustawy rozpoczął bieg 3 czerwca 2008 r.

Skoro zatem, pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie wyroku z uzasadnieniem w dniu 7 września 2009 r., to mając na uwadze przedstawione powyżej rozważania, należy zgodzić się z poglądem Sądu pierwszej instancji, iż wniosek ten został złożony po terminie, o którym mowa w art. 87 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na marginesie należy zauważyć, że zgodnie z art. 88 powołanej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W związku z tym Sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie pozostając w przekonaniu, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu nastąpiło po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien był wniosek odrzucić. Jednakże okoliczność ta nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy, nie zmienia ona bowiem materialno-procesowej sytuacji strony w postępowaniu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.