drukuj    zapisz    Powrót do listy

634 Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej, , Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, Odrzucono skargę, II SA/Kr 3776/01 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2006-02-06, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Kr 3776/01 - Postanowienie WSA w Krakowie

Data orzeczenia
2006-02-06 orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-12-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Tuszyńska /przewodniczący/
Małgorzata Brachel - Ziaja
Wojciech Jakimowicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
634 Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Skarżony organ
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : WSA Małgorzata Brachel- Ziają AWSA Wojciech Jakimowicz / spr. / Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2006 r. sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Kierownika Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 22 listopada 2001 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia skargę odrzucić

Uzasadnienie

: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych postanowieniem z dnia [...] listopada 2001 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 58 § 1 i 2 oraz 59 § 2 k.p.a. odmówił przywrócenia J.K. terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 2001 r. , nr [...] o pozbawieniu uprawnień przysługujących wdowie po kombatancie.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że J.K. wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 2001 r. Nr [...] o pozbawieniu uprawnień przysługujących wdowie po kombatancie. Decyzję tę zainteresowana otrzymała w dniu 2 maja 2001 r. natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nadany został w dniu 18 maja 2001 r. (dowód: data stempla pocztowego). Podniesiono, że zgodnie z dyspozycją art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Ostatnim dniem do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy był dzień 16 maja 2001 r. W związku z tym, że J.K. wniosła odwołanie po upływie 16 dni, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych stwierdził, że nastąpiło uchybienie terminu do złożenia wniosku.

Wskazano, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J.K. wystąpiła jednocześnie z prośbą o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz nie przedstawiła żadnego dokumentu stwierdzającego, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

Zgodnie z art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy należy wnieść w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Na mocy art. 58 § 1 k.p.a. należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Zdaniem organu J.K. nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, w związku z czym orzeczono o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W pouczeniu wskazano, że na postanowienie służy prawo wniesienia skargi bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie.

Skargę na powyższe postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2001 r., nr [...] złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie J.K.

Skarżąca .podnosi, że nie zawiniła uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a brak swojej winy uprawdopodobniła we wniosku o przywrócenie terminu wskazując, że została błędnie poinformowana o dacie przyjęć interesantów przez radcę prawnego w Kole Związku w K. Skarżąca podnosi, że potrzebna jej była nieodpłatna pomoc prawna i niezwłocznie po jej uzyskaniu sporządziła i wystosowała wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uważa, że jest ofiarą "urzędniczej bezduszności", a termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła z nieznacznym (dwudniowym) przekroczeniem terminu. W związku z powyższym skarżąca wniosła o przywrócenie uchybionego terminu albo o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wskazując, że okoliczności podnoszone przez skarżącą nie maja wpływu na sposób załatwienia sprawy i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na określone kategorie postanowień, tj. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Według art. 127 § 3 k.p.a. do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

Organem właściwym w kwestii przywrócenia terminu -jak wynika z art. 59 § 1 k.p.a. - jest organ właściwy w sprawie. Organem kompetentnym do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (odpowiednio: wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) jest zatem właściwy w sprawie organ odwoławczy. Od postanowień organu odwoławczego, które mają charakter postanowień ostatecznych nie przysługuje zażalenie. Art. 59 § 2 k.p.a. stanowiący, że o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia (odpowiednio: wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia (odpowiednio: wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) , dotyczy - analogicznie do rozumienia art. 59 § 1 zdanie pierwsze k.p.a. wszystkich postanowień w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia (odpowiednio: wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), zarówno postanowień o przywróceniu tego rodzaju terminu, jak i postanowień o odmowie jego przywrócenia. Zwłaszcza nie znajdowałoby żadnego uzasadnienia twierdzenie, że ostateczny charakter uzyskuje wyłącznie postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania (odpowiednio: wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy).

Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu ma charakter aktu procesowego, a zatem nie należy do kategorii postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty. Postanowienie to nie kończy również postępowania w sprawie, albowiem w konsekwencji odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (odpowiednio: wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) organ odwoławczy jest zobowiązany do podjęcia w trybie art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania (odpowiednio: wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy). Postanowieniem kończącym postępowanie nie jest zatem postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (odpowiednio: wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), lecz postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania (odpowiednio: wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy).

Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym.

Mając powyższe na uwadze należało skargę na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych postanowieniem z dnia [...] listopada 2001 r., nr [...] złożoną przez J.K. odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.



Powered by SoftProdukt