Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Kisielowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Asesor WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu na posiedzeniu w trybie uproszczonym w dniu 20 lutego 2026 roku przy udziale Prokuratora Rejonowego Kraków – Krowodrza w Krakowie Tomasza Buchańca sprawy ze skargi M. W. na przewlekłość postępowań Prezydenta Miasta Krakowa znak F3.500.2466.2024, F2.107410.699.2023, F2.500.136.2023 w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie świadczenia postanawia: odrzucić skargę.

Skargą z 17 lipca 2025 r. M. W. (dalej: "skarżący") zaskarżył przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezydenta Miasta Krakowa w sprawach: F3.500.2466.2024; F2.107410.699.2023 i F2.500.136.2023. Skarżący wskazał, że wbrew twierdzeniom organu sprawa nie jest skomplikowana, nie wymaga przeprowadzenia szczegółowej analizy dokumentów, a wnioskowane świadczenie nie wymaga pogłębionego postępowania dowodowego. Przewlekłość postępowania narusza prawa skarżącego, uniemożliwia mu uzyskanie świadczeń.

Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania, zobowiązanie organu do załatwienia sprawy, zwolnienie skarżącego z kosztów postępowania i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Do skargi skarżący dołączył ponaglenie skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Krakowa wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarżący nie poprzedził skargi ponagleniem.

Skarga na przewlekłe prowadzenia postępowania została wniesiona w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

17 stycznia 2023 r. skarżący zgłosił telefonicznie potrzebę objęcia go pomocą finansową. 19 stycznia 2023 r. został sporządzony protokół wniesienia podania o udzielenie pomocy tj. pomocy finansowej na żywność, leki, uregulowanie opłat. W tym dniu przeprowadzono również wywiad środowiskowy, ustalający aktualną sytuację bytową skarżącego. Skarżący w tym samym dniu odebrał zawiadomienie o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. Nie wniósł zastrzeżeń.

Decyzjami Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 25 stycznia 2023 r. przyznano skarżącemu następującą pomoc:

- decyzją nr F3.107410.702.2023 zasiłek celowy specjalny na leki w łącznej kwocie 390 zł, z realizacją po 130 zł miesięcznie w lutym, marcu i kwietniu 2023 r.;

- decyzją nr F3.107410.703.2023 zasiłek celowy specjalny na uregulowanie opłat za wynajem pokoju w łącznej kwocie 510 zł, z realizacją po 170,00 zł miesięcznie w lutym, marcu i kwietniu 2023 r.;

- decyzją nr F3.107410.699.2023 zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup żywności na przygotowanie jednego posiłku dziennie z realizacją w miesiącu lutym 2023 r. w kwocie 285 zł;

- decyzją nr F3.107410.700.2023 zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup żywności na przygotowanie jednego posiłku dziennie z realizacją w miesiącu marcu 2023 r. w kwocie 285 zł;

- decyzją nr F3.107410.701.2023 zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup żywności na przygotowanie jednego posiłku dziennie z realizacją w miesiącu kwietniu 2023 r. w kwocie 285 zł.

Wszystkie powyższe decyzje skarżący odebrał osobiście 10 lutego 2023 r.

1 sierpnia 2024 r. skarżący zgłosił się do MOPS w Krakowie z prośbą o udzielenie pomocy finansowej. 6 sierpnia 2024 r. przeprowadzono rodzinny wywiad środowiskowy w miejscu zamieszkania. Skarżący doprecyzował formy pomocy, którą chciałby uzyskać tj. pomoc na żywność, na leki i na środki czystości.

2 września 2024 r. zostało wysłane do skarżącego zawiadomienie o przedłużeniu prowadzonego postępowania w sprawie do dnia 1 października 2024 r. w związku z koniecznością ustalenia jego sytuacji dochodowej tj. wysokości faktycznej kwoty potrąceń alimentacyjnych dokonywanych ze świadczeń emerytalnych oraz kosztów komorniczych. Kolejnym zawiadomieniem z 2 października 2024 r. poinformowano skarżącego o przedłużeniu prowadzonego postępowania w sprawie do dnia 4 listopada 2024 r. z uwagi na konieczność analizy dokumentów i skomplikowany charakter sprawy. Korespondencja została odebrana przez skarżącego w dniu 10 października 2024 r.

Decyzjami Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 16 października 2024 r. przyznano skarżącemu pomoc w postaci:

- nr F3.107410.8772.2024 zasiłku celowego specjalnego na zakup leków w łącznej kwocie 450 zł, z realizacją w październiku, listopadzie i grudniu 2024 r. po 150 zł miesięcznie;

- nr F3.107410.8773.2024 zasiłku celowego specjalnego na zakup środków czystości w kwocie 150 zł;

- nr F3.107410.8774.2024 zasiłku celowego specjalnego na zakup żywności w łącznej kwocie 540 zł, z realizacją w październiku, listopadzie i grudniu 2024 r. po 180 zł miesięcznie.

Decyzje zostały odebrane przez skarżącego osobiście w dniu 17 października 2024r .

Skarżący w dniu 17 lipca 2025r. złożył ponaglenie w sprawie F2.500.136.2023., F2.107410.699.2023 oraz F3.500.2466.2024. W tym samym dniu skarżący złożył skargę na przewlekłość postepowania administracyjnego MOPS w Krakowie.

Postanowieniem z dnia 31 lipca 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie po rozpoznaniu ponaglenia skarżącego wskazało, że organ I instancji nie dopuścił się bezczynności i przewlekłości w sprawie. Kolegium w uzasadnieniu postanowienia podało, że organ I instancji wydał decyzje administracyjne w wyniku rozpatrzenia wniosków skarżącego, tym samym nie można uznać ponaglenia w zakresie bezczynności organu za uzasadnione. Podobnie, w zakresie przewlekłości postępowania zarzut skarżącego jest nieuzasadniony, bowiem organ podejmował działania niezwłocznie po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego, o czym zawiadamiał stronę wskazując na nowy termin załatwienia sprawy.

Pismem z dnia 3 lutego 2026 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza zgłosił udział w toczącym się postępowaniu, jednocześnie wnosząc o uwzględnienie skargi w zakresie stwierdzenia, że MOPS w Krakowie dopuścił się bezczynności, jednak nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 19 lutego 2026 r. wniósł o przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej w celu zrekompensowania uszczerbku wynikającego z nieterminowego działania organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skarga zasługuje na odrzucenie.

Z przepisu art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2026 r., poz. 143, zwanej dalej: "p.p.s.a.") wynika, że istota skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania polega na tym, iż sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Stan bezczynności organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 marca 2003 r., sygn. akt IV SAB/Wa 109/07). Stan przewlekłości postępowania ma miejsce wówczas, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż to niezbędne dla załatwienia sprawy (por. art. art. 37 §1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, tj. Dz. U. z 2025 r., poz. 1691).

W orzecznictwie wskazuje się (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 września 2025 r., sygn. akt II OSK 2346/24 i cytowane tam orzecznictwo), że przewlekłość postępowania jest pojęciem względnym, gdyż zachodzi, gdy zwłoka w rozpoznaniu sprawy przez organ jest nadmierna i nie znajduje uzasadnienia w obiektywnych okolicznościach sprawy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, przewlekłość postępowania przybiera z reguły postać nieuprawnionego przedłużenia postępowania w trybie art. 36 § 1 k.p.a. Jakkolwiek sposób definiowania stanu przewlekłości w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. umożliwia wyprowadzenie wniosku, zgodnie z którym pomimo zachowania przez organ terminu podstawowego załatwienia sprawy, konkretne zachowanie procesowe organu może uzasadniać postawienie mu zarzutu przewlekłości (również w kontekście ogólnej zasady szybkości postępowania z art. 12 k.p.a.), tym niemniej, ocena taka powinna być odnoszona do przypadków wyjątkowych (por. wyrok NSA, jw.).

Zaznaczyć należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 marca 2022 r. (sygn. akt II OPS 1/21) skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarga została przez skarżącego wniesiona w lipcu 2025 roku, a zatem po zakończeniu postępowań w przedmiocie udzielenia świadczeń z zakresu pomocy społecznej. Wnioski skarżącego o jej udzielenie zostały przez Prezydenta Miasta Krakowa rozpoznane, wydane zostały decyzje z 25 stycznia 2023 r. oraz 16 października 2024 r., decyzje zostały odebrane przez skarżącego, skarżący nie wniósł od nich odwołania, a zatem przed wniesieniem skargi sprawa została rozstrzygnięta decyzją ostateczną. W rezultacie, skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania podlegała odrzuceniu.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.