Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. R. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 31 grudnia 2024 r., nr SO-XII.6151.10757.2024.SA w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

V. R., działając przez pełnomocnika - O. B., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 31 grudnia 2024 r., nr SO-XII.6151.10757.2024.SA, którą udzielono mu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Z uwagi na stwierdzone braki formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 marca 2025 r., pełnomocnik skarżącego (O. B.) został wezwany do ich usunięcia poprzez: nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi oraz wykazanie, że należy do kręgu osób, które mogą występować jako pełnomocnicy w postępowaniu przed sądem administracyjnym zgodnie z art. 35 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (adwokat, radca prawny, rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia); podanie adresu zamieszkania skarżącego; podanie numeru PESEL skarżącego. W wydanych zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi.

Wezwania do wykonania przedmiotowego zarządzenia zostało skierowane na adres pełnomocnika skarżącego wskazane w skardze i zostało doręczone w dniu 24 marca 2025 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 25 akt sądowych). Wezwanie, na dzień sporządzenia niniejszego postanowienia, pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W myśl art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a.).

Na mocy art. 46 § 3 p.p.s.a. brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przypadku skargi. Pozwala to na konwalidację stwierdzonego braku, przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi.

Ponadto, zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i b p.p.s.a., skarga - o ile jest pierwszym pismem w sprawie - powinna zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania strony wnoszącej pismo, a w razie jego braku - adresu do doręczeń oraz numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz

nr PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Wskazać należy, że do czasu podjęcia uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22, w orzecznictwie sądów administracyjnych występowały rozbieżności co do uznania numeru PESEL jako braku formalnego, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. W przedmiotowej uchwale przesądzono, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (uchwała składu siedmiu sędziów NSA, publ: ONSAiWSA 2023/6/82).

Oprócz tego wskazać należy, że niewskazanie adresu zamieszkania skarżącego stanowi istotny brak formalny skargi, wskutek którego nie można nadać jej biegu. Oznaczenie miejsca zamieszkania strony skarżącej ma bowiem istotne znaczenie dla doręczeń pism sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nawet wówczas, gdy strona ta ustanowiła pełnomocnika, gdyż stosunek pełnomocnictwa może zostać wypowiedziany w każdym czasie. Jednocześnie sąd nie może podejmować za stronę czynności zmierzających do uzupełnienia braków pisma i poszukiwać w aktach administracyjnych tych istotnych elementów pierwszego pisma wnoszonego do sądu administracyjnego (skargi), jakimi są adresy zamieszkania strony skarżącej.

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, określonych w zarządzeniu z dnia 18 marca 2025 r., w ustawowym terminie 7 dni liczonym od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo skutecznego doręczenia wezwania - w wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 31 marca 2025 r. - braki te nie zostały uzupełnione.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.