Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 18 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w G. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...]

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2010 r., na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2010 r., w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie, W. P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, iż rozmiar wymierzonej kary oraz kar w pozostałych postępowaniach jest bardzo wysoki, gdyż łącznie wynosi ponad 100 000 zł, co jest wielkością zagrażającą w realny sposób egzystencji jego, jak i jego rodziny. Skarżący podniósł, iż wysokość kary nie pozostaje w żadnej relacji do jego sytuacji majątkowej, ponadto nie posiada środków majątkowych, w tym oszczędności które mógłby spożytkować na opłacenie kar.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zdaniem Sądu skarżący uprawdopodobnił, iż wykonanie decyzji w niniejszej sprawie – czyli konieczności zapłaty kary pieniężnej w kwocie 10 000 zł (co łącznie w trzynastu sprawach jakie wpłynęły do Sądu daje kwotę 130 000 zł) powoduje trudne do odwrócenia skutki. Wskazać należy, iż skutki trudne do odwrócenia to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Z wyjaśnień skarżącego wynika, że nie posiada środków pieniężnych na pokrycie tak wysokich kar, w dodatku wykonanie decyzji doprowadzi do utraty przez niego płynności finansowej.

W ocenie Sądu zaniechanie skorzystania ze środka tymczasowego w stosunku do skarżącego mogłoby spowodować obciążenie go obowiązkiem uiszczenia kary pieniężnej przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy, co w sposób znaczący wpłynęłoby na jego sytuację majątkową.

W kontekście wskazanych uwag zgodzić się należy ze stanowiskiem zawartym we wniosku skarżącego, iż zaskarżone decyzje mogą powodować dla niego trudne do odwrócenia skutki.

W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji.