S. K. złożył w dniu 2.VII.2012 r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011 r.
Ze złożonego wniosku wynika, że S. K. prowadzi wspólnie z bratem i bratankiem gospodarstwo rolne o powierzchni 6,16 ha, hoduje krowy i owce, uprawia rośliny przeznaczone na paszę dla zwierząt. Skarżący posiada dom wielkości 50 m². Wnioskodawca nie wykazał żadnego dochodu z gospodarstwa rolnego. Oświadczył, że przyznane dopłaty do gospodarstwa rolnego są zabierane na poczet zaległości w KRUS.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity - Dz. U. z 2012 r. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim fakt utrzymywania się wyłącznie z niewielkiego gospodarstwa rolnego, uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.