Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w K. w przedmiocie wypłaty odszkodowania postanawia: I. odrzucić skargę II. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. J. D., zwany dalej skarżącym, wniósł, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skargę – pozew na Gminę Miejską K. – Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w K. w przedmiocie wypłaty odszkodowania za pozbawienie skarżącego środków do życia w kwocie 237 zł wraz z odsetkami w wysokości 10 % za każdy dzień zwłoki od dnia 20 października 2012 r. do dnia 2 stycznia 2013 r. oraz zasiłku okresowego w kwocie 30 zł. Wniósł również o przyznanie mu odszkodowania za poniesione straty moralne w kwocie 1.753,80 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...), przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowo-administracyjnych. Z kolei w myśl art. 3 § 2 wskazanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z powyższych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Wskazać należy, że sądy administracyjne nie są powołane do rozpoznawania spraw innych niż sądowo-administracyjne, w szczególności do rozpoznawania spraw, których rozpoznanie należy do właściwości sądów powszechnych.

W niniejszej sprawie skarżący złożył pismo zatytułowane jako pozew, w którym wniósł o przyznanie zasiłku okresowego oraz odszkodowania za poniesione straty moralne i za pozbawienie skarżącego środków do życia wraz z odsetkami za każdy dzień zwłoki.

Zauważyć należy, że do katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne nie należą żądania wypłaty odszkodowań. Skarżący może dochodzić odszkodowania jedynie na drodze cywilnej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zaś do rozpatrywania tych spraw powołane są sądy powszechne.

Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Stwierdzenie tego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w punkcie I sentencji postanowienia.

Jednocześnie, w odpowiedzi na złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, Sąd orzekł o jego oddaleniu. Swoje rozstrzygnięcie oparł na art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że cytowany przepis znajduje zastosowanie – między innymi – gdy są podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 1110/11, lex nr 1120723). W niniejszej sprawie zaistniały podstawy do odrzucenia skargi, ponieważ sprawa będąca jej przedmiotem nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), zatem należało uznać, że wystąpiły również podstawy do oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 247 p.p.s.a., orzekł, jak w punkcie II sentencji postanowienia.