Postanowieniem z 1 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 947/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił sprzeciw R. P. na zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 14 marca 2017 r. o pozostawieniu wniosków o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi R. P. oraz M. P. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że przedmiotowym zarządzeniem z 14 marca 2017 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wnioski R. P. o przyznanie prawa pomocy wskutek nieuzupełnienia w zakreślonym terminie braków formalnych tych wniosków. R. P. pismem z 3 kwietnia 2017 r. złożył sprzeciw od powyższego zarządzenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Postanowieniem tego Sądu z 16 maja 2017 r. odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu. Pismem z 8 czerwca 2017 r. R. P. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 lipca 2017 r.. sygn. akt II OZ 733/17 oddalono zażalenie skarżącego.
Sąd przytoczył treść art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 - 8 (wydanych przez referendarza sądowego), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.). Sąd wskazał, że zarządzenie referendarza sądowego z 14 marca 2017 r. zostało doręczone skarżącemu 20 marca 2017 r. Termin do wniesienia sprzeciwu upływał 27 marca 2017 r. Tymczasem pismo procesowe stanowiące sprzeciw zostało złożone osobiście w biurze podawczym Sądu 3 kwietnia 2017 r., a zatem po upływie terminu przewidzianego do dokonania tej czynności. Nie został również przywrócony termin do wniesienia sprzeciwu na postanowienie z 16 maja 2017 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. P., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia, "wyłączenia referendarza sądowego - sędziego" oraz zwolnienia z opłat i kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Art. 259 § 1 p.p.s.a. ustanawia siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od zarządzeń referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 - 8 p.p.s.a. Konsekwencje uchybienia terminu określa przepis art. 259 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W sprawie bezsporne jest, że skarżący uchybił ustawowemu terminowi na wniesienie sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z 14 marca 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosków skarżącego o przyznanie prawa pomocy. W związku z oddaleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu, Sąd I instancji zasadnie zastosował dyspozycję art. 259 § 2 p.p.s.a. i spóźniony sprzeciw odrzucił.
Wniosek o wyłączenie sędziego, podobnie jak ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy będzie rozpoznawany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w odrębnym postępowaniu w tym przedmiocie.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
