Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Zaorska, Sędziowie sędzia WSA Konrad Aromiński (sprawozdawca), sędzia WSA Katarzyna Owsiak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość podatku akcyzowego oddala skargę.

Przedmiotem skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca", "Strona", "Spółka") jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej "DIAS") z dnia [...] listopada 2024 r. stwierdzające, że odwołanie z [...] sierpnia 2024 r. od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. (dalej "NUCS") z [...] grudnia 2023 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy:

Jak wynika z akt sprawy, decyzją z [...] grudnia 2023 r. NUCS określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za okresy rozliczeniowe od stycznia 2019 r. do grudnia 2019 r.

Powyższa decyzja została doręczona Stronie 15 stycznia 2024 r. w trybie określonym w art. 150 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383, ze zm., dalej "O.p.").

Pismem z [...] sierpnia 2024 r. (wniesionym za pośrednictwem ePUAP [...] sierpnia 2024 r.) Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła odwołanie od powyższej decyzji organu podatkowego pierwszej instancji oraz wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji NUCS z [...] grudnia 2023 r.

Organ podatkowy pierwszej instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania stosownie do art. 226 O.p. i przy piśmie z 29 sierpnia 2024 r. przekazał do DIAS ww. odwołanie wraz z aktami sprawy, które wpłynęły do organu podatkowego drugiej instancji 2 września 2024 r.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2024 r. DIAS stwierdził, że odwołanie z [...] sierpnia 2024 r. od decyzji NUCS z [...] grudnia 2023 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu.

W uzasadnieniu postanowienia DIAS wskazał, decyzja NUCS z [...] grudnia 2023 r. została doręczona Stronie w dniu 15 stycznia 2024 r., zaś odwołanie z [...] sierpnia 2024 r. zostało wniesione w dniu [...] sierpnia 2024 r. Zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 O.p., Strona miała prawo wniesienia odwołania do DIAS od ww. decyzji organu podatkowego pierwszej instancji w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, a więc do 29 stycznia 2024 r. Z zestawienia dat, tj. daty odbioru decyzji NUCS i daty złożenia odwołania wynika, że zostało ono wniesione z uchybieniem ustawowego terminu, co skutkowało obowiązkiem wydania przez organ odwoławczy na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. DIAS podkreślił, że stwierdzenie uchybienia terminu nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy.

Organ podatkowy drugiej instancji wyjaśnił ponadto, że zawarty w podaniu z [...] sierpnia 2024 r. wniosek Spółki, reprezentowanej przez pełnomocnika, dotyczący przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji NUCS z [...] grudnia 2023 r. będzie przedmiotem odrębnego orzeczenia organu odwoławczego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Strona, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Zaskarżonemu postanowieniu Strona zarzuciła naruszenie:

1. art. 228 § 1 pkt 2) O.p., poprzez stwierdzenie, że Skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji wydanie postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sytuacji, w której termin na wniesienie odwołania od decyzji nie rozpoczął nigdy biec, bowiem nie doszło do skutecznego wszczęcia postępowania podatkowego, w którym "wydano" decyzję, a także nie doszło do skutecznego doręczenia decyzji Skarżącej, a warunkiem wydania postanowienia z art. 228 §1 pkt 2) O.p. jest to, aby termin na wniesienie odwołania zaczął biec, a Strona mu uchybiła;

2. art. 228 §1 pkt 2) w zw. z art. 122 w zw. z art. 217 § 2 O.p., poprzez zaniechanie czynienia jakichkolwiek ustaleń i ocen odnośnie do tego, czy doszło do skutecznego wszczęcia postępowania podatkowego, w którym "wydano" decyzję, a także tego, doszło do skutecznego doręczenia decyzji Skarżącej i zaniechanie przedstawienia w uzasadnieniu postanowienia uzasadnienia faktycznego i prawnego w tej materii, a obowiązkiem organu podatkowego przed wydaniem postanowienia z art. 228 §1 pkt 2) O.p. jest ustalenie tego, czy termin na wniesienie odwołania zaczął biec oraz ewentualnego uchybienia terminu, dla których ustaleń (wyrażonych w uzasadnieniu postanowienia) istotne jest, czy w ogóle doszło do wszczęcia postępowania podatkowego i doręczenia decyzji;

3. art. 144 § 1c pkt 1) w zw. z art. 145 §1 w zw. z art. 150 § 1 pkt 1) § 2 i § 3 w zw. 151 § 1, w zw. z art. 151a § 1 O.p. w zw. z art. 37 w zw. z art. 47 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. prawo pocztowe (dalej "Prawo Pocztowe") w zw. z § 17 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (dalej "Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji"), poprzez bezpodstawne uznanie przez DIAS i zaakceptowanie ustaleń Naczelnika, że doszło do skutecznego doręczenia Skarżącej postanowienia Naczelnika o wszczęciu postępowania podatkowego z urzędu, podczas, gdy koperta zawierająca to postanowienie została błędnie zaadresowana, tj. poprzez wskazanie, że adresatem zawartej w niej przesyłki jest "M. Sp. z o.o." podczas, gdy nazwa Skarżącej to "M. sp. z o.o.", a warunkiem skutecznego doręczenia korespondencji jest jej prawidłowe zaadresowanie, a w tym naniesienie na jej opakowaniu/kopercie informacji identyfikujących w sposób jednoznaczny m. in. adresata;

4. art. 165 § 1, § 2 i § 4 O.p. wyrażające się w uznaniu przez DIAS i zaakceptowanie ustaleń Naczelnika, że doszło do wszczęcia postępowania z urzędu, w którym "wydano" decyzję, podczas, gdy postanowienie o wszczęciu tego postępowania nie zostało doręczone Skarżącej, a więc nie doszło do wszczęcia postępowania i nie dopuszczalnym było wydaniem w nim decyzji, a więc i nie mógł zacząć biec termin na wniesienie odwołania od decyzji, a przede wszystkim Skarżąca nie mogła uchybić terminowi na wniesienia odwołania od decyzji;

5. art. 144 § 1c pkt 1) w zw. z art. 145 § 1 w zw. z art. 150 § 1 pkt 1) § 2 i § 3 w zw. 151 § 1, w zw. z art. 151 a § 1 O.p., poprzez bezpodstawne uznanie przez DIAS i zaakceptowanie ustaleń Naczelnika, że doszło do skutecznego doręczenia Skarżącej postanowienia Naczelnika o wszczęciu postępowania podatkowego z urzędu, zawiadomienia z art. 200 § 1 O.p., postanowienia o włączeniu materiału dowodowego, postanowienia o wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania podatkowego oraz decyzji, podczas, gdy korespondencja ta została skierowana na adres nie będący adresem lokalu jej siedziby i miejscem prowadzenia działalności przez Skarżącą;

W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "P.p.s.a"). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie sąd wyjaśnia, że zgodnie z treścią art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji nie naruszył prawa.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Powyższa kontrola dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonego aktu administracyjnego, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.).

Uwzględnienie skargi może nastąpić również poprzez stwierdzenie nieważności postanowienia - w wypadku ustalenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 ppsa). Rozstrzygnięcie sądu nie wymaga w tym wypadku wcześniejszego ustalenia, że ujawniona wada miała wpływ na wynik sprawy.

Jednakże, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 135 p.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przytoczone wyżej przepisy art. 134 i 135 p.p.s.a. dopuszczają zatem możliwość objęcia sądową kontrolą legalności nie tylko zaskarżonego aktu (postanowienia), ale również wszystkich innych aktów lub czynności, które zostały wydane w ramach tego samego stosunku administracyjnoprawnego, ponieważ użyty w obu tych przepisach termin "sprawa" występuje w znaczeniu materialnym, a nie procesowym. Granice tej bowiem sprawy administracyjnej wyznaczają zakres sądowej kontroli działalności administracji publicznej, o której stanowi art. 1 p.p.s.a., która to kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Przedmiotem kontroli sądu w niniejszym postępowaniu jest postanowienie DIAS, którym organ ten stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez stronę skarżącą od decyzji określającej wysokość podatku akcyzowego za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2019 r.

Tym samym Sąd obowiązany był ocenić prawidłowość zastosowania, w okolicznościach faktycznych sprawy, przepisu art. 228 § 1 pkt 2 O.p.

Zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 O.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Przepis ten odnosi się do wstępnego stadium postępowania odwoławczego, które toczy się już przed organem odwoławczym po przekazaniu mu odwołania wraz z aktami sprawy przez organ pierwszej instancji. W stadium wstępnym organ odwoławczy podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy złożone przez stronę odwołanie jest dopuszczalne, czy zostało wniesione w terminie oraz czy spełnia wymagania określone w art. 222 O.p.

Termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 223 § 2 pkt 1 O.p.). Jeżeli w trakcie badania wstępnego organ odwoławczy stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu do jego złożenia, wówczas wydaje postanowienie, w trybie art. 228 § 1 pkt 2 O.p., stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Aby przyjąć, że odwołanie zostało złożone po terminie, należy ustalić w jakiej dacie nastąpiło doręczenie decyzji stronie i czy doręczenie to spełnia warunki pozwalające uznać je za skuteczne. Jeżeli bowiem doręczenie nie może być uznane za dokonane ze skutkiem prawnym, to nie rozpoczyna się dla strony bieg terminu do złożenia odwołania. Termin do złożenia odwołania rozpoczyna swój bieg dopiero od dnia skutecznego doręczenia decyzji stronie. Ustalenie daty doręczenia decyzji jest zatem kwestią zasadniczą.

Decyzja ta została uznana za doręczoną z dniem 15 stycznia 2024 r., a czternastodniowy termin na złożenie odwołania upływał z dniem 29 stycznia 2024 r. Odwołanie wniesiono natomiast w dniu [...] sierpnia 2024 r.

Skarżący kwestionował okoliczności doręczenia decyzji N[...]UCS z [...] grudnia 2023 r., określającej Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do grudnia 2019 r. bowiem nie doszło do skutecznego wszczęcia postępowania podatkowego, w którym wydano ww. decyzję, a także nie doszło do skutecznego doręczenia ww. decyzji Skarżącej.

Procedurę doręczeń w postępowaniu podatkowym regulują przepisy rozdziału 5, znajdującego się w dziale IV Ordynacji podatkowej. Skarżąca jako spółka z o.o. jest osobą prawną i jako takiej, zgodnie z art. 151 § 1 O.p., pisma doręcza się jej w lokalu jej siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności osobie upoważnionej do odbioru korespondencji lub prokurentowi. Przepisy art. 146, art. 148 § 2 pkt 1 oraz art. 150 i art. 150a stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 151 O.p. osobom prawnym pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji, z odpowiednim stosowaniem przepisów art. 146, 148 § 2 pkt 1 i 3 i art. 150. Jak należy wywodzić z powyższej regulacji miejscem doręczania pism jednostkom organizacyjnym i osobom prawnym jest lokal ich siedziby lub miejsce wykonywania działalności. Miejsca te traktowane są równorzędnie co do skuteczności doręczenia, gdyż połączono je spójnikiem "lub" (alternatywa rozłączna). Można zatem dokonywać doręczenia w siedzibie adresata względnie w miejscu prowadzenia działalności. Art. 151 O.p. traktując o "lokalu siedziby", nawiązuje do konkretnego adresu, który nie tylko może, ale wręcz powinien wynikać z Krajowego Rejestru Sądowego, o ile określony podmiot podlega wpisowi do tego rejestru. W myśl zapisu art. 17 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 z późn. zm., dalej zwana: "ustawa o KRS"), domniemywa się, że dane wpisane do rejestru są prawdziwe. W związku z powyższym, organy podatkowe, dokonując wysyłki i doręczenia pism, są uprawnione do kierowania pism pod adresem wskazanym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Pamiętać także należy, że zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy o KRS nałożono na podmioty podlegające wpisowi do KRS obowiązek aktualizacji danych objętych zgłoszeniem do KRS. Ponadto skarżąca jako podatnik zobligowana była do aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym dla celów podatkowych, co wynika z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 166 z późn. zm.). Poza tym dane wpisane w KRS stanowią z mocy art. 14 ust. 3b ustawy o NIP podstawę wpisu do Centralnego Rejestru Podmiotów - Krajowej Ewidencji Podatników (CRP KEP).

Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego decyzję z [...] grudnia 2023 r., określającą spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2019 r., doręczył w dniu 15 stycznia 2024 r. (k. 1635c tom V akt admin.) na adres wskazany przez spółkę w KRS (adres ten został dopiero wykreślony z KRS z dniem 1 marca 2024 r.). Korespondencja zawierająca ww. decyzję została zwrócona do organu podatkowego w dniu 15 stycznia 2024 r. z adnotacją operatora pocztowego "nie podjął awizowanego pisma". Dane widniejące na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki i kopercie w ocenie organu podatkowego wyczerpują warunki doręczenia zastępczego wynikające z art. 150 O.p. (dwukrotne awizo, pozostawienie w urzędzie pocztowym na okres 14 dni, zawiadomienie adresata o awizowaniu). Brak było jakichkolwiek danych o np. wyprowadzeniu się spółki, czy też fikcyjności adresu. Biorąc powyższe pod uwagę, zostały spełnione wszystkie warunki do uznania, że decyzja N[...]UCS z [...] grudnia 2023 r. została prawidłowo doręczona w trybie art. 150 O.p.

W ocenie Sądu, siedzibę i adres spółki ustalać należy w oparciu o wpis w KRS (zob. wyrok NSA z dnia 27 lipca 2023 r. sygn. akt III FSK 2307/21, LEX nr 3588858).

W ocenie Sadu, na dzień doręczenia decyzji z [...] grudnia 2023 r. Spółka posiadała siedzibę i adres (ul. [...]), czego potwierdzeniem jest wpis do KRS (k. 1702, tom V akt admin.), i była zobowiązana kierować na ten adres wszelką korespondencję.

Nie jest zatem zasadny zarzut Strony, wedle którego DIAS bezpodstawne uznał, że doszło do skutecznego doręczenia Skarżącej postanowienia Naczelnika o wszczęciu postępowania podatkowego z urzędu, zawiadomienia z art. 200 § 1 O.p., postanowienia o włączeniu materiału dowodowego, postanowienia o wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania podatkowego oraz decyzji, podczas, gdy korespondencja ta została skierowana na adres nie będący adresem lokalu jej siedziby i miejscem prowadzenia działalności przez Skarżącą.

Nie sposób też zgodzić się z twierdzeniem, że o bezwzględnej wadliwości toczącego się postępowania wymiarowego miało decydować nieprawidłowe wskazanie na kopercie zawierającej postanowienia Naczelnika o wszczęciu postępowania podatkowego z urzędu nazwy Spółki tj. jest "M. Sp. z o.o." podczas, gdy nazwa Skarżącej to "M. sp. z o.o.". Skarżąca pomija okoliczność, że samo postanowienie o wszczęciu postępowania z dnia [...] sierpnia 2023 r. zawierało prawidłową nazwę Strony (k. 1609, tom V akt admin.), tożsame dane były umieszczone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej ww. postanowienie (k. 1610b, tom V akt admin.). Jedynie na kopercie zawierającej ww. postanowienie wskazano niepełne dane określające nazwę Strony, przy czym należy stwierdzić, że przesyłkę skierowano na prawidłowy adres Spółki ([...] , [...] W. ), a przesyłka była dwukrotnie awizowana i na skutek braku jej odbioru zwrócono do organu. W związku z powyższym nie sposób uznać zasadności zarzutu Strony w tej kwestii. Należy podkreślić, że w sprawie nie pojawiły się okoliczności skutkujące obowiązkiem poszukiwania przez organ podatkowy innego adresu siedziby spółki, ani korzystania z innych rozwiązań prawnych w zakresie dopuszczonych przepisami prawa form doręczeń pism osobom prawnym.

W myśl art. 36 pkt 6 ustawa o KRS spółki z ograniczoną odpowiedzialnością są podmiotami podlegającymi obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców. Stosownie do art. 38 pkt 1 lit. c ww. ustawy w dziale 1 rejestru przedsiębiorców zamieszcza się między innymi dane dotyczące siedziby i adresu spółki. Podmioty podlegające obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców są obowiązane zgłaszać dane wymienione w art. 38 pkt 1 i 2a-15, art. 39, art. 40 oraz art. 44, a także ich zmiany, niezależnie od obowiązków wynikających z odrębnych przepisów, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 41 k.c. siedzibą osoby prawnej, a zatem również spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jest skonkretyzowana miejscowość. W tym przypadku chodzi o miejscowość, a nie o dokładny adres, chyba że obowiązek taki wynika z przepisu szczególnego, np. zgodnie z art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy o KRS wpis w rejestrze powinien obejmować nie tylko wskazanie siedziby, ale również adresu (zob. P. Nazaruk (w:) Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany, red. J. Ciszewski, P. Nazaruk, LEX 2023, art. 41). W celach nie tylko informacyjnych siedzibę i adres spółki w sposób prawidłowy ustalić zatem należy w oparciu o wpis w KRS. Zgodnie natomiast z art. 17 ustawy o KRS, "domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe". W literaturze i orzecznictwie przyjmuje się, że zasada domniemania prawdziwości danych wpisanych do rejestru jest wiążąca zarówno w stosunkach pomiędzy podmiotem podlegającym wpisowi do rejestru a osobami trzecimi, jak i pomiędzy osobami trzecimi dokonującymi między sobą czynności na podstawie danych bez udziału podmiotu podlegającego wpisowi do rejestru (por. A. Michnik, Krajowy Rejestr Sądowy. Komentarz, LEX 2013; zob. również oraz wyroki NSA: z 4 grudnia 2018 r., II FSK 1685/18; z 14 września 2016 r., I FSK 352/15).

Z tego powodu nie są również zasadne zarzuty dotyczące braku skutecznego doręczenia zawiadomienia z art. 200 § 1 O.p. czy też postanowienia o włączeniu materiału dowodowego, postanowienia o wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania podatkowego, gdyż prawidłowo były kierowane na adres siedziby Spółki i uznane za doręczone w trybie art. 150 O.p. (k. k. 1614a, i 1616a, tom V akt admin.). Wobec porównania adresów widniejących na ww. zwrotnych potwierdzenieniach odbioru i w Krajowym Rejestrze Sądowym, twierdzenia powyższe uznać należy za gołosłowne i niezasadne.

Wracając do kwestii głównej, w rozpoznanej sprawie przesyłkę zawierającą opisaną na wstępie decyzje doręczono w lokalu siedziby spółki – adres na zwrotnym poświadczeniu odbioru jest tożsamy z ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Sąd nie ma również w tym kontekście wątpliwości odnośnie do poprawności ustaleń dotyczących doręczenia decyzji w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za okres od stycznia do grudnia 2019 r.

Wobec tego nie ma podstaw, by kwestionować poprawność doręczenia zastępczego decyzji (w trybie art. 150 O.p.), dokonanego na wskazany wyżej adres. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się prawidłowo opisana przesyłka wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru (k. 150). Tym samym ustalenie o bezskutecznym upływie terminu na wniesienie odwołania jawi się jako prawidłowe.

W związku z powyższym DIAS zgodnie z prawem stwierdził, że odwołanie od ww. decyzji zostało złożone z uchybieniem ustawowego terminu do wniesienia odwołania, określonego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p.

W konsekwencji podniesione w skardze wszelkie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, nie zasługiwały na uwzględnienie.

Reasumując stwierdzić należy, że przeprowadzona przez Sąd kontrola zgodności z prawem postanowienia DIAS z [...] listopada 2024 r., stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, nie wykazała jego wadliwości.

Skarga podlegała więc oddaleniu, zgodnie z art. 151 P.p.s.a.