Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Asesor WSA Agnieszka Dauter-Kozłowska Protokolant st. sekr. sąd. Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2026 r. sprawy ze skargi T. G. na uchwałę Krajowej Rady Rzeczników Patentowych z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę aplikantów 1. uchyla zaskarżoną uchwałę; 2. zasądza od Krajowej Rady Rzeczników Patentowych na rzecz skarżącego T. G. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżoną Uchwałą z dnia [...] lutego 2025 na podstawie w art. 19 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy o rzecznikach patentowych (Dz.U.2024.749, t. j.). Krajowa Rada Rzeczników Patentowych odmówiła wpisu T. G. na listę aplikantów .

W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wyjaśnił, że T. G. przystąpił do egzaminu konkursowego na aplikację rzeczniowską. Uchwałą nr [...] z dnia [...].10.2024 r. Komisja Egzaminacyjna stwierdziła pozytywny wynik egzaminu konkursowego. W dniu 16.12.2024 r. do Krajowej Rady Rzeczników Patentowych wpłynęło pismo spółki W. Sp. p. zatytułowane "Pismo interwencyjne". W piśmie przedstawiono informacje dotyczące zachowań T. G. podejmowanych przed przystąpieniem do egzaminu konkursowego, które w ocenie wnioskodawców mogą rzutować na decyzję dotyczącą wpisu T. G. na listę aplikantów. Do pisma zostały załączone dokumenty oraz filmy dokumentujące opisane w piśmie działania T. G.. Sprawa była przedmiotem obrad Krajowej Rady Rzeczników Patentowych na posiedzeniu w dniu [...].01.2025 r. a następnie w dniu [...].02 2025 r., podczas którego podjęto uchwałę

Organ podkreślił, że dokumentacja (w szczególności filmowa) załączona do pisma z dnia 16.12.2024 r. była w przeważającej części Krajowej Radzie Rzeczników Patentowych znana. W trakcie posiedzenia Krajowej Rady odbytego w dniach [...] stycznia 2023 r. Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, po zapoznaniu się z aktami postępowania dyscyplinarnego [...]. uchwałą nr [...] z dnia [...].01.2023 r. odmówiła wpisu na listę aplikantów M. P. . W materiałach wyżej wskazanego postępowania zawarte były dokumenty w tym filmy załączone do pisma z dnia 16.12.2024 r. Krajowa Rada Rzeczników Patentowych przeanalizowała dokumenty załączone do pisma z dnia 16.12.2024 r. pod kątem przesłanek z art. 29 ust. 1 ustawy o rzecznikach patentowych. W myśl tego przepisu na listę aplikantów może być wpisana osoba, która uzyskała pozytywną ocenę z egzaminu konkursowego, spełnia warunki określone w art. 19 ust. 1 pkt 1-4. złoży oświadczenie o pokryciu kosztów aplikacji oraz oświadczenie, iż nie występują w stosunku do niej okoliczności, o których mowa w art. 23a ust. 1. Natomiast zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 3 tej ustawy na listę rzeczników patentowych może być wpisany, kto jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu rzecznika patentowego. Krajowa Rada Rzeczników Patentowych doszła do przekonania, że T. G. nie posiada przymiotu nieskazitelnego charakteru, ani też nie gwarantuje właściwego wykonywania zawodu rzecznika patentowego. T. G. podejmował, bowiem działania, nielicujące z prestiżem zawodu rzecznika patentowego. T. G., mąż A. G. byt czynnie zaangażowany w spór zaistniały pomiędzy byłymi wspólniczkami kancelarii W. Sp. p. - A. G. i J. D., co zasadniczo można tłumaczyć więzią małżeńską oraz potrzebą wsparcia małżonki. Jednakże w ramach tego zaangażowania, T. G. podejmował działania nieuczciwe, niegodne a nawet niezgodne z przepisami prawa. W ocenie Krajowej Rady Rzeczników Patentowych te działania były nakierowane na bezprawne przejęcie klientów spółki W. Sp. p., z której wystąpiły A. G. i J. D.. Działania te były podejmowane mimo trwających postępowań sądowych w przedmiocie uregulowania stosunków pomiędzy byłymi wspólnikami a spółką. Przede wszystkim T. G. w dniu [...].10.2018 r. zarejestrował na własną rzecz domeny internetowe [...] oraz [...], które następnie przeniósł na J.D.. Opisane w piśmie z dnia 16.12.2024 r. (poparte stosownymi dowodami działania), które następnie były podejmowane z wykorzystaniem tych domen miały na cetu przejęcie kontroli nad domeną i korespondencją spółki W. Sp. p. Abstrahując od tego czy i jaką wiedzę posiadał T. G. na temat działań J. D. podejmowanych po nabyciu domen, to sam fakt rejestracji domen wykorzystujących element fantazyjny firmy spółki W. Sp. p. oraz zarejestrowane znaki towarowe [...] oraz [...] świadczy o działaniu nieuczciwym oraz niezgodnym z prawem. Jak wynika z dokumentów załączonych do pisma, T. G. w dniu rejestracji domen był pracownikiem spółki W. Sp. p., zatem był świadomy, że rejestrując wyżej wskazane domeny wkracza w prawa wyłączne swojego pracodawcy. Rejestracja domen zawierających element firmy kancelarii W. Sp. p. oraz jej zarejestrowane znaki towarowe nie była, w ocenie Krajowej Rady, niczym uzasadniona jak tylko chęcią przejęcia klientów lub zaszkodzenia pracodawcy.

Nadto T. G. czynnie uczestniczył w zdarzeniu w dniu 20.08.2018 r. polegającym na bezprawnym wejściu do biura spółki W. Sp. w W.w celu przejęcia danych tej spółki oraz bezprawnym przetrzymywaniu pracowników biura w sali konferencyjnej. T. G. w dniu 19.08.2019 r. zawarł umowę o świadczenie usług ochrony osób z S. S.A. Z umowy wynika, że Zleceniobiorca (S. S.A.) zobowiązuje się do ochrony osób wskazanych przez Zleceniodawcę ([...]), tj. A. G. i J. D., ich życia zdrowia I nietykalności cielesnej. W umowie wskazano, że usługa będzie realizowana w dniu 20.08.2019 r. przy [...]. Z załączonych do pisma nagrań wynika, że T. G. w dniu 20.08.2019 r. przebywał w biurze spółki W. przy ul. [...] w W. nie będąc już pracownikiem spółki w towarzystwie wynajętych przez siebie ochroniarzy, żony A. G., J. D. oraz M. P. , wówczas aplikanta rzecznikowskiego. Z pism A. S. l B. D. złożonych w sprawie dyscyplinarnej [...] wynika, że w trakcie tego zdarzenia obecni byli pracownicy biura A.S. (rzecznik patentowy), W. M. I P. Ż.. Pracownicy zostali zgromadzeni w sali konferencyjnej. T. G. stał przy drzwiach sali konferencyjnej i nagrywał zajście. Ochroniarze stali przy drzwiach do serwerowni naprzeciwko drzwi do sali konferencyjnej. A. G. czytała postanowienie Sądu. Z załączonego do filmu nagrania wynika, że w tym czasie M. P. przeszukiwał biuro, w tym zawartość biurek i półek, oglądał dokumenty, które mogły być objęte tajemnicą zawodową oraz tajemnicą przedsiębiorstwa i pomieszczenie serwerowni, a także rejestrował treść dokumentów. Dodatkowo w tym czasie J. D. pod kierownictwem M. P. przegrywała dane, w tym dane zgromadzone w folderze rzecznika patentowego R. W. . T. G. również widoczny jest na nagraniu jak wchodzi do pomieszczenia, w którym J. D. przegrywa dane (00:11:58) oraz rozmawia z M. P. na temat postępów w przegrywaniu danych (00:15:36). Jak wskazano wyżej zgodnie z art. 29 ust. 1 w zw. art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy o rzecznikach patentowych na listę aplikantów może być wpisany, kto Jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu rzecznika patentowego.

Jak wynika z art. 17 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej oraz art. 7 ust 1 ustawy o rzecznikach patentowych Polska Izba Rzeczników Patentowych reprezentuje jej członków i sprawuje pieczę nad należytym wykonywaniem zawodu rzecznika patentowego w granicach interesu publicznego oraz dla jego ochrony. Do elementów pieczy samorządu rzeczników patentowych nad należytym wykonywaniem zawodu można zaliczyć wpływ samorządu na ocenę kandydatów na aplikantów rzeczniowskich wynikający z art. 19 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy o rzecznikach patentowych. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 07.05.2002 r., sygn. SK 20/00. wskazał, że stawianie osobom kandydującym do wykonywania zawodów zaufania publicznego wysokich wymagań, nie tylko fachowych, ale także w zakresie nieskazitelnego charakteru oraz w zakresie dawania przez nie rękojmi należytego wykonywania zawodu, uzasadnione jest charakterem tych zawodów. Mianowicie, osobom wykonującym zawody zaufania publicznego powierzane są zadania o szczególnym charakterze lub szczególnej doniosłości z punktu widzenia zadań państwa, troski o realizację interesu publicznego czy gwarancji wolności i praw jednostki. Wymogi dotyczące charakteru osoby, która będzie miała wykonywać zawód zaufania publicznego czy też rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu przez tę osobę, maję zagwarantować odpowiedni poziom zawodowy i moralny członków danej grupy zawodowej i przez to zapewnić odpowiednią realizację zadań przypisanych danemu zawodowi. Przyjęte jest bowiem, że dążąc do zapewnienia wysokiej jakości świadczeń, wymaga się od pewnych grup zawodowych nie tylko wysokich kwalifikacji zawodowych, ale także np. nieskazitelności charakteru i rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu. Pojęcie rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu zostało zdefiniowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego i NSA jako zespół cech osobistych charakteru i zachowań składających się na wizerunek osoby zaufania publicznego, na której nie ciążą żadne zarzuty podważające jej wiarygodność. Pojęcie "rękojmi" to uroczyste poręczenie, zagwarantowanie, zapewnienie, że z racji posiadanych cech zawód zaufania publicznego będzie wykonywany prawidłowo. Składają się na nią cechy charakteru i dotychczasowe zachowanie osoby pragnącej zostać aplikantem (w niniejszej sprawie rzecznikowskim), a w przyszłości wykonywać zawód rzecznika patentowego. O nieskazitelności charakteru z kolei świadczą takie przymioty osobiste jak: uczciwość w życiu prywatnym I zawodowym, uczynność, pracowitość, poczucie odpowiedzialności za własne słowa i czyny, stanowczość, odwaga cywilna, samokrytycyzm, umiejętność zgodnego współżycia z otoczeniem. Wyrażenie ustawowe "dotychczasowe zachowanie" oznacza zaś postępowanie osoby ubiegającej się o wpis na listę aplikantów do czasu wpisania na tę listę i to takie zachowanie, postępowanie, odpowiadające ocenom moralnym i etycznym, gwarantujące właściwe wykonywanie zawodu, do którego aplikuje kandydat. O posiadaniu wyżej wymienionych przymiotów może świadczyć postępowanie i zachowanie danej osoby zarówno w sferze zawodowej, jak i prywatnej, również w dłuższym okresie czasu i do oceny tej są uprawnione organy właściwe w sprawie (wyrok Wojewódzkiego Sądu w Warszawie z dnia 19.06.2018 r. VI SA/Wa 489/18). W świetle zgromadzonego materiału dowodowego Krajowa Rada Rzeczników Patentowych doszła do przekonania, że T. G. nie jest nieskazitelnego charakteru i nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu rzecznika patentowego. Krajowa Rada Rzeczników Patentowych oceniła, bowiem wcześniejsze zachowanie I działania T. G. (zarówno zarejestrowanie domen [...] oraz [...] jak i udział w zajściu w dniu 20.08.2019 r.) jako podważające jego wiarygodność jako przyszłego rzecznika patentowego. W ocenie Krajowej Rady Rzeczników Patentowych T. G. działał z pełną świadomością, iż wkraczając w dniu 20.08,2019 r. na teren biura spółki W. Sp. p. działa w sposób nielegalny, wbrew zasadom moralnym i przepisom prawa. Akcja miała na celu przejęcie danych spółki, do czego, jak wynika z nagrania, faktycznie doszło. Operacja została wcześniej zaplanowana, o czym świadczy zawarcie umowy z dnia 19.08.2019 r. o świadczenie usług ochrony osób. W umowie wskazano datę zajścia jako datę, w której mają być podejmowane działania związano z ochronę osób. Zapis tej umowy, w której zleceniobiorca zobowiązuje się do ochrony życia, zdrowia i nietykalności cielesnej A. G. i J. D. prowadzi do wniosku, że T. G. dopuszczał nawet możliwość siłowego przejęcia danych spółki W. Sp. p. , bo tylko w takiej sytuacji możliwe jest zagrożenie życia, zdrowia lub nietykalności cielesnej wymagające interwencji ochroniarzy. Nawet jeśli powyższy wniosek jest za daleko idący, to sam fakt wynajęcia ochrony świadczy o tym. że zdarzenie, które miało miejsce w dniu 20.08.2019 r, zostało starannie zaplanowane a T. G. u czestniczył zarówno w przygotowaniach jak i na miejscu zdarzenia. Obecność ochroniarzy miała, co najmniej zastraszyć pracowników kancelarii, uniemożliwić im swobodne przemieszczanie się po biurze I podjęcie działań udaremniających zagarniecie danych należących do spółki. Wprawdzie według relacji A. S.i B. D. to głównie A. G. uniemożliwiała pracownikom opuszczenie sali konferencyjnej, jednak T. G. stał przy wejściu do sali konferencyjnej w towarzystwie ochroniarzy, utrudniał P. Ż. swobodne opuszczenie biura oraz utrudniał wejście do biura pełnomocnikowi spółki P. M.. T. G. miał świadomość celu całego zajścia (zagarnięcie danych spółki) albowiem w trakcie działań podejmowanych przez J.D. i M. P. dopytywał o postęp w zgrywaniu danych. Ponadto z zeznań P. Ż. (informatyka) złożonych w postępowaniu dyscyplinarnym [...] wynika, że A. G. zażądała haseł i dostępu od administratora IT, a kiedy P. Ż. odmówił, T. G. wywierał na T. Ż. nacisk słowny i groził konsekwencjami prawnymi niewykonania polecenia. Jak wynika z oświadczenia innego pracownika spółki W. Sp. p. - P. M., również jej groził konsekwencjami prawnymi nieprzekazania danych finansowych spółki A G. I J. D.. T. G. miał wiedzę, że podejmowane przez M. P. i J.D. działania są nielegalne, o czym świadczy fakt wynajęcia ochroniarzy. Gdyby działania podejmowane w dniu 20.08.2029 r. przez M. P. i J.D. byty legitymizowane postanowieniem sądu, jak wskazywała w trakcie zajścia A. G., to nie byłoby konieczności izolowania pracowników biura w sali konferencyjnej oraz korzystania z usług ochroniarskich. Działań podejmowanych w dniu [...].08.2019 r. w biurze kancelarii rzeczniowskiej W. Sp. p. nie można usprawiedliwić egzekucją postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 07.08.2019 r. Postanowieniem tym sąd udzielił J. D. i A G. zabezpieczenia roszczeń w ten sposób, że nałożył na obowiązanych W. Sp. p. Sp. p., A. G., A. R., A. Ś. , A. W. i R. W. na czas trwania procesu obowiązek udzielenia uprawnionym pełnego dostępu do informacji, ksiąg i dokumentów spółki, pełnego dostępu do dokumentacji księgowej, pełnego dostępu do dokumentacji pomocniczej. Pomijając fakt, że postanowieniem z dnia 19.08.2019 r. Sąd wstrzymał wykonanie wskazanego wyżej postanowienia, to T. G. powinien wiedzieć, że egzekucja orzeczeń sądowych, w tym postanowień w przedmiocie zabezpieczenia roszczeń nie odbywa się poprzez samopomoc, a dokonywana jest przez uprawnione do tego organy (sąd i komornika). Ponadto jak wynika z nagrania dokumentującego przebieg zajścia, celem podjętych działań było doprowadzenie do skopiowania danych z folderu "[...]" należącego do R. W. . Czynności tych nie można uznać za zmierzające do egzekucji wskazanego wyżej postanowienia.

Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 02.09.2015 r., sygn. akt 11 GSK 1840/14, przez rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu zaufania publicznego należy rozumieć, oprócz wiedzy zweryfikowanej w przewidziany prawem sposób, taki zespół cech charakteru i zachowań w sferze zawodowej i prywatnej składających się na wizerunek osoby, na której nie ciążą żadne zarzuty podważające jej wiarygodność. Tylko taka osoba może wykonywać zawód zaufania publicznego. Wykonywanie zawodu zaufania publicznego określane jest, bowiem dodatkowo normami etyki zawodowej oraz szczególną treścią ślubowania Rota ślubowania rzecznika patentowego ma następujące brzmienie: "Ślubuję uroczyście wykonywać zawód rzecznika patentowego sumiennie i zgodnie z prawem Rzeczypospolitej Polskiej, zachowywać tajemnicę zawodową, postępować godnie i uczciwie, kierując się zasadami etyki rzecznika patentowego".

Analogiczna jest treść ślubowania aplikanta rzecznikowskiego. W ocenie Krajowej Rady zachowanie T. G. polegające na planowaniu i uczestniczeniu w zdarzeniu, w trakcie którego doszło do przeszukiwaniu biura kancelarii rzecznikowskiej i rejestrowania treści dokumentów, które mogły być objęte tajemnicą zawodową i tajemnicą przedsiębiorstwa nie było ani godne ani uczciwe, a w konsekwencji podważające wiarygodność oraz nieskazitelny charakter T. G.. Podjętych przez T. G. działań nie można usprawiedliwić lojalnością małżeńską, albowiem lojalność nie może stać ponad prawem. Zachowanie T. G. należy również skonfrontować z Zasadami Etyki Zawodowej Rzeczników Patentowych. Wprawdzie w trakcie podejmowania działań będących przedmiotem oceny Krajowej Rady T. G.nie był ani rzecznikiem patentowym ani aplikantem, to jednak przekroczenie norm zawartych w Zasadach Etyki może świadczyć o uchybieniu godności zawodu rzecznika patentowego i utracie przymiotu nieskazitelnego charakteru.

Zgodnie z § 5 ust. 1 Zasad Etyki rzecznik patentowy zachowuje dobre stosunki koleżeńskie z innymi członkami Izby. Tymczasem T. G. będąc pracownikiem spółki W. wiedział, że A.S jest rzecznikiem patentowym. Mimo tego wywierał na nią presję psychiczną poprzez wprowadzenie do kancelarii ochroniarzy oraz blokowanie wyjścia z sali konferencyjnej. Ponadto w myśl § 5 ust. 5 rzecznik patentowy stosuje zasady uczciwej konkurencji w prowadzonej przez siebie działalności, w szczególności nie może sprzedawać swoich usług poniżej kosztów świadczenia w celu eliminacji z rynku innych rzeczników patentowych, w tym w celu pozbawienia ich zatrudnienia. Z całą pewnością nie jest zgodne z zasadami uczciwej konkurencji rejestrowanie na własną rzecz domen zawierającego element firmy pracodawcy oraz zarejestrowane znaki towarowe ani przygotowanie i uczestniczenie w czynnościach zmierzających do przejęcia danych kancelarii rzeczniowskiej, a w konsekwencji do przejęcia klientów spółki.

W świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Krajowa Rada Rzeczników Patentowych stanęła na stanowisku opartym na orzecznictwie sądów administracyjnych, że nawet jednorazowe zachowanie kandydata na aplikanta może podważyć wiarygodność oraz nieskazitelny charakter osoby, od której tych cech wymaga ustawa. Dawanie rękojmi sprawowania funkcji aplikanta obejmuje szeroki zakres zachowań w sferze prywatnej i zawodowej i nie jest związany wyłącznie z okolicznością skazania za popełnienie czynu zabronionego.

Krajowa Rada Rzeczników Patentowych odnotowała fakt, że działania podejmowane przez T. G. miały miejsce w roku 2018 oraz 2019, jednakże w ocenie Krajowej Rady są one takiej wagi, że upływ czasu nie sprawił, że T. G. odzyskał cechę nieskazitelnego charakteru. Czyny T. G. jako fakt są nieodwracalne a upływ czasu nie może tworzyć fikcji, że zdarzenia, w których on uczestniczył nie miały miejsca. Postępowanie T. G. świadczy, w ocenie Krajowej Rady Rzeczników Patentowych, o istotnych skazach Jego charakteru, który utracił przymiot nieskazitelności. Na decyzji o odmowie T. G. wpisu na listę aplikantów rzeczniowskich zaważyła przewaga interesu publicznego nad interesem prywatnym T. G.. Krajowa Rada Rzeczników Patentowych rozważyła wszystkie okoliczności sprawy i dokonała oceny dotychczasowych zachowań i działań T. G. mając na uwadze wymóg posiadania przez rzecznika patentowego takich przymiotów osobistych jak uczciwość oraz poszanowanie dla norm moralnych, społecznych I prawnych oraz zasad współżycia społecznego. Krajowa Rada Rzeczników Patentowych wyżej opisane zachowania i działania T. G. zaliczyła do okoliczności stanowiących przeszkodę do wpisu na listę aplikantów rzecznikowskich.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. G.wniósł o:

1) Stwierdzenie nieważności zaskarżonej Uchwały w całości na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.; ewentualnie, w razie nieuwzględnienia powyższego wniosku o:

2) Uchylenie zaskarżonej Uchwały w całości na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ppkt a w zw. z art. 146 § 1 i 2 p.p.s.a.

3) zasądzenie kosztów postępowania.

Ponadto skarżący wniósł o:

1. Przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu na zasadzie art. 106 § 3 p.p.s.a., co nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, a jest niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, tj. dowodu z:

a. postanowienia prokuratora Prokuratury Rejonowej W. sygn. [...] o umorzeniu śledztwa z dnia 28 kwietnia 2020 roku na fakt braku bezprawności i na fakt prawidłowości działania Skarżącego przy rejestracji domen internetowych, oraz na fakt przeniesienia domen na rzecz tejże kancelarii;

b. umowy cesji praw do domen internetowych z dnia 23 października 2018 roku na fakt braku bezprawności i na fakt prawidłowości działania Skarżącego przy rejestracji domen internetowych, oraz na fakt przeniesienia domen na rzecz tejże kancelarii;

c. postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 4 marca 2019 roku sygn. akt: [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o udzielenie zabezpieczenia na fakt prawidłowości działania Skarżącego przy rejestracji domen internetowych, oraz na fakt przeniesienia domen na rzecz tejże kancelarii;

d. postanowienia prokuratora Prokuratury Rejonowej W. o umorzeniu dochodzenia w sprawie m.in. naruszenia w dniu 14 grudnia 2018 r. w Warszawie przy [...] czynności narządu ciała A. G. na okres przekraczający 7 dni sygn. [...] - na fakt naruszenia zdrowia A. G. przy próbie wejścia do lokalu Spółki W. w grudniu 2018 roku;

e. protokołu nr [...] z posiedzenia Krajowej Rady Rzeczników Patentowych z dnia [...] stycznia 2025 roku - na fakt przebiegu posiedzenia (przedstawiono kopię, oryginał posiada Organ); protokołu nr [...] z posiedzenia Krajowej Rady Rzeczników Patentowych z dnia 17 lutego 2025 roku - na fakt przebiegu posiedzenia (przedstawiono kopię, oryginał posiada Organ);

f. Postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. z 17 września 2021 r. (sygn. akt [...]) - na fakt braku bezprawności działania Skarżącego przy wejściu do lokalu Spółki W.w W.20 sierpnia 2019 roku; g. Pismo A. G.i J. D.do Spółki W.z 13 sierpnia 2019 roku - na fakt uprzedniego zawiadomienia Spółki W.o wizycie w biurze Spółki W. w celu uzyskania dostępu do dokumentacji spółki zgodnie z postanowieniem Sądu Okręgowego we W. - na fakt zapowiedzi i wskazania celu oraz podstawy prawnej wizyty w biurze warszawskim Spółki W. w dniu 20 sierpnia 2019 r.

Nadto skarżący wniósł o zobowiązanie Krajowej Rady Rzeczników Patentowych do przedstawienia oryginałów protokołów:(i) protokołu nr [...] z posiedzenia Krajowej Rady Rzeczników Patentowych z dnia [...] stycznia 2025 roku (jako dowód na fakt przebiegu posiedzenia) (przedstawiono kopię, oryginał posiada Organ), oraz

(ii) protokołu nr [...] z posiedzenia Krajowej Rady Rzeczników Patentowych z dnia 17 lutego 2025 roku (jako dowód na fakt przebiegu posiedzenia) (przedstawiono kopię, oryginał posiada Organ), a także uwierzytelnionych odpisów aktów wewnętrznych samorządu rzeczników patentowych w postaci (iii) Statutu Polskiej Izby Rzeczników Patentowych, oraz (iv) Regulaminu Działania Krajowej Rady Rzeczników Patentowych.

Skarżący podniósł zarzut naruszenia

I. prawa procesowego, tj. art 24 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. art. 27 § 1 k.p.a, art. 7 k.p.a., oraz przepisów prawa materialnego, tj. art. 32 Konstytucji RP, art. 41 ust. 1 i 2 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zasada dobrej administracji) - poprzez dopuszczenie do udziału w podejmowaniu i głosowaniu nad zaskarżoną Uchwałą członka Krajowej Rady P. A. mimo zaistnienia podstaw do jego wyłączenia - jako że pozostawał on w konflikcie między interesem prywatnym a publicznym jako członek Krajowej Rady i jednocześnie, od 2019 roku, pracownik kancelarii patentowej W.która to kancelaria, lub jej partnerzy, przełożeni P. A. w miejscu pracy, byli zainteresowani wynikiem sprawy i doprowadzili swymi aktywnymi działaniami do wydania zaskarżonej Uchwały; zważywszy ponadto na fakt, że jednocześnie od głosowania nad zaskarżoną Uchwałą wyłączono dwóch innych członków Rady Krajowej: A. G. oraz K. K,, będące odpowiednio partnerem i pracownikiem tej samej kancelarii patentowej; co za tym idzie udział P. A. w wydaniu zaskarżonego aktu stanowi naruszenie bezstronności oraz przypadek nierównego traktowania Skarżącego w stosunku do innych kandydatów, oraz przypadek pozbawienia prawa do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy, co skutkuje tym, że zaskarżona Uchwala została uchwalona z rażącym naruszeniem prawa i dotknięta jest wadą nieważności o jakiej mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.,

II przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej i wybiórczej oceny materiału dowodowego, poprzez:

a. utajnienie obrad Krajowej Rady w sprawie podjęcia zaskarżonej Uchwały, co skutkuje niemożnością odtworzenia przebiegu procesu oceny dowodów; nie wiadomo, jakie czynności podjęła Krajowa Rada w postępowaniu dowodowym, przy czym brak jest również możliwości oceny, czy dochowano zasad prawidłowej oceny dowodów;

b. korzystanie w postępowaniu dowodowym z czynności podmiotu trzeciego, tj. Spółki W., podmiotu prywatnego, ściśle zainteresowanego wynikiem sprawy, pozostającego w ostrym konflikcie z żoną Skarżącego; pozyskanie całości materiału dowodowego (w postaci tzw. pisma interwencyjnego przesłanego Krajowej Radzie przez spółkę W. oraz załączonych do niego dokumentach i nagraniach, i zaniechanie własnych działań Krajowej Rady zmierzających do przeprowadzenia zgodnego z przepisami procedury administracyjnej postępowania dowodowego, co doprowadziło de facto do przeprowadzenia postępowania dowodowego nie przez Organ, a przez prywatny podmiot zainteresowany wynikiem sprawy - co stanowi także poważne naruszenie zasady praworządności (art. 6 k.p.a.);

c. niezebranie i brak analizy w sposób wystarczający materiału dowodowego świadczącego o postawie Skarżącego oraz motywach i szczegółach jego działań, w szczególności poprzez zaniechanie oceny (i) postanowienia prokuratora Prokuratury Rejonowej W. sygn. [...] o umorzeniu śledztwa z dnia 28 kwietnia 2020 roku prowadzonego w sprawie w części tożsamej, jak to formułuje Krajowa Rada w uzasadnieniu zaskarżonej Uchwały, to jest w przedmiocie rzekomego wykorzystania znaków towarów kancelarii W. , poprzez zaniechanie oceny (ii) umowy cesji praw do domen internetowych z dnia 23 października 2018 roku, a także poprzez zaniechanie oceny (iii) postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 4 marca 2019 roku sygn. akt: [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o udzielenie zabezpieczenia w postaci nakazania A G., J. D. oraz T. G. zaniechania używania oznaczenia "[...]" w nazwie domeny internetowej, (iv) postanowienia prokuratora Prokuratury Rejonowej W. o umorzeniu dochodzenia w sprawie m.in. naruszenia w dniu 14 grudnia 2018 r. w W. przy [...] czynności narządu ciała A. G.na okres przekraczający 7 dni sygn. [...], oraz (v) postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. z 17 września 2021 r. (sygn. akt [...]), w którym oddalono zażalenie na postanowienie Prokuratury Rejonowej W. o umorzeniu dochodzenia w sprawie usunięcia w dniu 20 sierpnia 2019 roku w W.przy ul. [...]z biura Spółki W.- [...] bliżej nieokreślonej dokumentacji i in. czynów;

d. błędną ocenę materiału dowodowego i pominięcie okoliczności, że zarejestrowanie domeny na dane Skarżącego odbyło się jedynie z przyczyn technicznych, miało charakter tymczasowy, miało miejsce na polecenie osób reprezentujących Spółkę W., w celu zapewnienia posiadania przez tę Spółkę własnej domeny odnoszącej się do jej oddziału warszawskiego, z uwagi na powstałe ówcześnie problemy z korespondencją (nieuprawnione usuwanie wiadomości e-mail), przy czym jednocześnie zlecające to działanie J. D. oraz A. G. miały prawo do samodzielnego reprezentowania Spółki, a zatem były uprawnione do wydania Skarżącemu polecenia zarejestrowania domen, które nie były prywatnymi domenami Skarżącego, bowiem miał on już w chwili rejestracji zamiar przeniesienia ich na spółkę W., co też i uczynił już następnego dnia po zarejestrowaniu, nie używając domeny do żadnych działań indywidualnych; pominięto więc zasadniczą okoliczność, że działanie Skarżącego odbyło się za zgodą Spółki, na jej zlecenie, służyło interesowi Spółki, i nie było działaniem na jej szkodę;

e. błędną ocenę materiału dowodowego polegającą na uznaniu, że Skarżący podczas zdarzenia z dnia 20 sierpnia 2018 roku rzekomo podejmował działania nieuczciwe i niezgodne z przepisami prawa, w celu przejęcia danych Spółki W., a zawarcie umowy o świadczenie usług ochrony osób wprowadzi do wniosku, że Skarżący dopuszczał możliwość siłowego przejęcia danych Spółki W., podczas gdy Skarżący zaangażowany był w przytoczonym zdarzeniu przede wszystkim jako mąż A. G., w związku z łączącą ich relacją i potrzebą wsparcia, a także obrony zarówno przed przemocą psychiczną jak i fizyczną, a samo zdarzenie nie obejmowało żadnych działań nielegalnych, stanowiąc działanie prawne podjęte zgodnie z postanowieniem Sądu Okręgowego we Wrocławiu;

f. błędną i dowolną ocenę materiału dowodowego polegającą na uznaniu, że Skarżący przed zdarzeniem z dnia 20 sierpnia 2018 roku zawarł umowę z agencją ochrony o świadczenie usług ochrony osobistej w celu użycia przemocy przez Skarżącego w stosunku do pracowników Spółki W., podczas gdy umowę tę Skarżący zawarł w celu ochrony osób swojej żony oraz jej wspólniczki J. D., zagrożonych takim działaniem ze strony Spółki W., mając na względzie zdarzenie w tym samym lokalu mające miejsce w dniu 14 grudnia 2018 roku;

g. ocenę materiału dowodowego w sposób sprzeczny z zasadami logiki lub doświadczenia życiowego poprzez skupienie się wyłącznie na aspektach negatywnych, nie uwzględniając pozytywnych przesłanek dotyczących rękojmi wykonywania zawodu, takich jak kompetencje zawodowe Skarżącego, jego wieloletnie doświadczenie w pracy, także i w kancelariach patentowych, wiedzę, kompetencje, a także wykształcenie (ukończone wyższe studia techniczne, stopień naukowy doktora i ukończone studia MBA);

h. pominięcie okoliczności świadczących na korzyść Skarżącego, a to takich, że Skarżący zdał egzamin konkursowy na aplikację z jednym z najlepszych wyników, oraz że Skarżący posiada rozległe długoletnie doświadczenie w pracy kancelarii patentowej, co świadczy o zaangażowaniu oraz stanowi silną przesłankę, że jako rzecznik patentowy dzięki swojej rozległej wiedzy i wysokim kompetencjom będzie godnie reprezentować samorząd, i. dokonanie oceny zachowania Skarżącego pod kątem zaostrzonych standardów ocen zachowań osób pełniących funkcje społeczne jako naganne, podczas gdy zachowania Skarżącego nie wyczerpywały znamion czynu zabronionego, nie były niezgodne z przepisami prawa, były wprost dopuszczone i w części nakazane przez sąd, a ponadto w zdarzeniach przytoczonych w uzasadnieniu wydanej Uchwały przez Krajową Radę Skarżący występował w roli pobocznej, uczestnicząc w nich wyłącznie w roli męża bezpośrednio zainteresowanej tymi zdarzeniami A. G., ze względu na więzi osobiste i osobistą uzasadnioną wcześniejszymi zdarzeniami obawę o jej dobro i bezpieczeństwo, które to okoliczności powinny być uznane za wyłączające działanie w warunkach naruszenia norm społecznych, a tym bardziej prawnych.

a w konsekwencji błędne przyjęcie, że Skarżący nie posiada nieskazitelnego charakteru i nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania obowiązków aplikanta rzecznika patentowego,- co ponadto, ze względu na masowość i wagę naruszeń, łącznie skutkuje tym, że zaskarżona Uchwała została uchwalona z rażącym naruszeniem prawa i dotknięta jest wadą nieważności o jakiej mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

2. art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez

a) brak przedstawienia motywów (uzasadnienia) utajnienia jawnych obrad organu w części dotyczącej zaskarżonej Uchwały,

b) niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji faktów i dowodów, na których Krajowa Rada oparła swoje rozstrzygnięcie, koncentrując się wyłącznie na tzw. piśmie interwencyjnym złożonym przez Spółkę W. oraz załączonych do niego dokumentach i nagraniu dokumentującym, oraz subiektywnej opinii ukształtowanej po wysłuchaniu jedynie jednej ze stron, co miało miejsce w trakcie utajnionych obrad Krajowej Rady;

3. art. 10 § 1 k.p.a. poprzez nieinformowanie Skarżącego o przebiegu postępowania, w szczególności niezawiadomienie Skarżącego o zakończeniu zbierania materiału dowodowego i możliwości złożenia swojego stanowiska, w tym także brak wskazania co do okoliczności znanych Krajowej Radzie z urzędu, przez co pozbawiono Skarżącego uprawnienia do zwrócenia uwagi na potrzebę przeprowadzenia dodatkowych dowodów, co pozwoliłoby obiektywnie ocenić okoliczności zdarzeń opisanych w zaskarżonej Uchwale, udział w nich Skarżącego oraz motywy jego działania, co skutkowało oparciem zaskarżonego rozstrzygnięcia na materiale dowodowym niepełnym, dobranym wybiórczo i staraniami podmiotu trzeciego, oraz co skutkowało błędnym ustaleniem, że Skarżący nie posiada nieskazitelnego charakteru i nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania obowiązków aplikanta rzecznika patentowego;

4. § 54 i § 106 Statutu Polskiej Izby Rzeczników Patentowych oraz pkt 2) Regulaminu Działania Krajowej Rady Rzeczników Patentowych w zw. z art. 45, art. 46a ustawy o rzecznikach patentowych oraz 6 k.p.a., poprzez podjęcie Uchwały na posiedzeniu Krajowej Rady w dniu 17 lutego 2024 roku, które odbyło się poza ustalonym harmonogramem posiedzeń Krajowej Rady, co stanowi działanie wbrew przepisom prawa. Statutowi oraz Regulaminowi posiedzeń Krajowej Rady, oraz stwarza ryzyko, że nie wszyscy członkowie Rady zostali prawidłowo i zgodnie z prawem zawiadomieni o jego porządku;

5. art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 8 ust. 1 k.p.a., § 55 ust. 5 Statutu, poprzez nieuprawnione i dokonane bez wskazania przyczyny i bez formalnego uzasadnienia utajnienie obrad Krajowej Rady, oraz zaproszenie do udziału w posiedzeniu Krajowej Rady ściśle skonfliktowanego z żoną Skarżącego rzecznika patentowego R. W. oraz jego pełnomocnika adw. D. M. którzy z oczywistych względów nie mieli interesu, aby przedstawić sprawę Skarżącego obiektywnie, co naruszyło zasadę rzetelnego i bezstronnego rozpatrzenia sprawy, pozbawiło Skarżącego prawa do wypowiedzenia się, a ponadto przebieg obrad z udziałem osób bezpośrednio zainteresowanych w wyniku sprawy był utajniony, stąd nie sposób ustalić, jaki wpływ mieli oni wydanie zaskarżonej Uchwały, jednak z treści uzasadnienia zaskarżonej Uchwały wynika, że wydana została za ich sprawą;

6. § 52 Regulaminu oraz 6 k.p.a. w zw. z art. 45, art. 46a ustawy o rzecznikach patentowych poprzez nietransparentne i nierzetelne przeprowadzenie głosowania nad zaskarżoną Uchwałą, w czego wyniku następnie podczas głosowania stwierdzono, że spośród 15 obecnych osób - członków Krajowej Rady dwie zostały wyłączone, jednak zgodnie z protokołem liczba głosujących wyniosła 14, a nie 13, co przeczy arytmetyce oraz powoduje powstanie nieusuwalnych (wobec tajności głosowania oraz tajności obrad) wątpliwości co do prawdziwego wyniku głosowania; przy jednoczesnym braku sporządzenia protokołu ustalenia wyniku głosowania, czego wymaga Regulamin;

7. § 19 Regulaminu poprzez brak wskazania na liście osób uczestniczących w posiedzeniu Krajowej Rady w dniu 17 lutego 2025 roku, a nie będących członkami Krajowej Rady, mimo że w protokole posiedzenia, po utajnieniu obrad, pojawiła się adnotacja o opuszczeniu posiedzenia przez takie osoby, co oznacza, że nie zaprotokołowano dokładnej listy uczestników posiedzenia w dniu 17 lutego 2025 roku, i co powoduje nieusuwalne wątpliwości co do składu obecnych na posiedzeniu organu w czasie podjęcia decyzji o utajnieniu obrad.- co także i w tym przypadku, ze względu na masowość i wagę wymienionych wyżej naruszeń, skutkuje tym, że zaskarżona Uchwala została uchwalona z rażącym naruszeniem prawa i dotknięta jest wadą nieważności, o jakiej mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

III Przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.;

1. art. 2 oraz art. 61 ust. 2 Konstytucji RP, art. 6 k.p.a., § 54 ust. 1 Statutu, § 12 ust. 2 Regulaminu a także art. 11 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 roku, poprzez nieuprawnione i nieuzasadnione utajnienie obrad organu samorządu zawodowego rzeczników patentowych związanych z podjęciem zaskarżonej Uchwały, co skutkowało rażącym naruszeniem zasady jawności działania organów samorządu zawodowego pełniących funkcje publiczne, co stoi także w sprzeczności z art. 56a ust. 2 ustawy o rzecznikach patentowych z dnia 11 kwietnia 2001 roku,

2. art. 18 ust. 1 pkt 6 oraz art. 19 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy o rzecznikach patentowych poprzez błędną, nazbyt restrykcyjną wykładnię pojęcia "nieskazitelności charakteru" wyrażającą się w uznaniu, że odległe w czasie (prawie 6 lat temu) przejawy konfliktu z udziałem współmałżonka Skarżącego mogą świadczyć o braku nieskazitelności charakteru Skarżącego oraz braku rękojmi prawidłowego wykonywania przez niego zawodu rzecznika patentowego, podczas gdy przesłankę nieskazitelności należy odnieść przede wszystkim do całokształtu działalności prywatnej oraz zawodowej Skarżącego, która daje u Skarżącego rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu, czego Krajowa Rada nie zbadała, koncentrując się na udziale Skarżącego w zdarzeniach o charakterze konfliktu, i bezkrytycznie przyjmując za zgodne z prawdą twierdzenia strony trzeciej

W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął i szczegółowo uzasadnił podniesione zarzuty.

W odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasową argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona uchwała została wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie.

Poza sporem jest, że Krajowa Rada Rzeczników Patentowych nie jest organem administracji państwowej, jest to naczelny organ samorządu zawodowego rzeczników patentowych. Reprezentuje środowisko zawodowe i wykonuje zadania samorządu. Do uchwał Krajowej Rady Rzeczników Patentowych nie stosuje się przepisów kpa jeżeli mają one charakter wewnętrzny (korporacyjny) i podejmowane są w ramach działania samorządu zawodowego.

Wyjątek stanowi natomiast wydanie decyzji administracyjnej w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej. Wówczas bowiem organ samorządu posiada kompetencję do działania jako organ administracji.

Niniejsza sprawa dotyczy odmowy wpisu na listę aplikantów rzecznikowskich, jest to więc rozstrzygnięcie władcze, w sprawie indywidualnej i wywołuje skutki w sferze prawa publicznego. Tym samym postępowanie ma charakter administracyjny podlega więc kpa i kontroli sądowoadministracyjnej.

Zgodnie z art. 38 ustawy o rzecznikach patentowych postępowanie w sprawach wpisu na listę aplikantów rzeczniowskich jest jednoinstancyjne, tzn. że na uchwałę o odmowie wpisu na listę aplikantów oraz o skreśleniu z listy służy skarga bezpośrednio do sądu administracyjnego. Należy podkreślić, że jednoinstancyjność postępowania w sprawie odmowy wpisu na listę aplikantów rzecznikowskich nakłada na organy samorządu zawodowego obowiązek szczególnej staranności o to, by podejmowane przezeń uchwały odpowiadały prawu.

Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu jest zawarta w art. 10 kpa zgodnie z którym

§ 1 Organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

§ 2. Organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną.

§ 3. Organ administracji publicznej obowiązany jest utrwalić w aktach sprawy, w drodze adnotacji, przyczyny odstąpienia od zasady określonej w § 1.

Prawo czynnego udziału strony w postępowaniu obejmuje prawo do podejmowania czynności procesowych mających wpływ na ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy administracyjnej. W zakresie prawa do czynnego udziału w postępowaniu strona może realizować wiele uprawnień procesowych określonych wyraźnie przepisami Kodeksu (np. art. 78 § 1, art. 79), natomiast w zakresie prawa do obrony ma uprawnienie do wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (por. art. 81). Obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu obejmuje fazę wszczęcia postępowania, fazę postępowania wyjaśniającego, fazę między zakończeniem postępowania wyjaśniającego a wydaniem decyzji oraz fazę wydawania decyzji. Postępowanie wyjaśniające jest tym stadium postępowania administracyjnego, w którym zasada czynnego udziału stron w postępowaniu powinna być najpełniej realizowana. Na tym etapie postępowania strona ma prawo inicjatywy dowodowej, prawo do zawiadomienia o czynnościach postępowania dowodowego oraz czynnego udziału w tych czynnościach (polegającego w szczególności na zadawaniu pytań świadkom, biegłym i innym stronom, składaniu wyjaśnień, żądań, propozycji i zarzutów). W kolejnej fazie postępowania strona ma prawo wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Istotną gwarancją tego prawa jest regulacja art. 81 k.p.a., który stanowi, że okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2. Naruszenie zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu stanowi wadę procesową (naruszenie przepisów prawa procesowego), która może stanowić podstawę uchylenia decyzji, jeśli naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych a w następstwie realizację przysługujących jej praw i nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach tego postępowania. Naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. ocenić należy z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy. (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1490/11, z dnia 26 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 842/11, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 790/17).

Tak więc organ administracji prowadzący postępowanie powinien powiadomić o wszczęciu postępowania wszystkie podmioty, które są stroną w sprawie (art. 61 § 4), a następnie umożliwić im aktywne uczestnictwo w postępowaniu, tj. m.in. umożliwić im dostęp do akt sprawy (art. 73 i 74) oraz zgłaszanie dowodów (art. 78), zawiadamiać o terminie i miejscu przeprowadzania dowodów (art. 79 § 1), umożliwić wypowiadanie się na temat zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji (art. 81).

Z kolei obowiązek zapoznania strony z wynikami postępowania wyjaśniającego, jeżeli ma spełnić swą rolę, pociąga za sobą dalszy obowiązek organów administracji, jakim jest konieczność wzięcia pod rozwagę wypowiedzi strony i ustosunkowanie się do tych wypowiedzi. Takie ustosunkowanie się jest szczególnie potrzebne wówczas, gdy dla poparcia swych wypowiedzi strona powołuje określone dowody.

Obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest pouczenie strony o prawie do zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia; organ ma także obowiązek wstrzymać się od wydania decyzji do czasu złożenia tego oświadczenia w wyznaczonym terminie (wyrok WSA w Krakowie z 14.12.2007 r., II SA/Kr 569/07, LEX nr 479288). Brak w aktach sprawy końcowego oświadczenia strony oraz dowodu, że organ prowadzący postępowanie pouczył stronę o przysługującym jej prawie, uzasadnia wniosek, że organ prowadzący postępowanie naruszył obowiązek ustalony w art. 10 § 1 (wyrok WSA w Warszawie z 10.04.2007 r., IV SA/Wa 411/07, LEX nr 337775). Zawarte w treści art. 10 § 1 k.p.a. sformułowanie "przed wydaniem decyzji" jednoznacznie wskazuje, że chodzi tu o ten moment postępowania, w którym organ administracji publicznej, po zakończeniu postępowania dowodowego, przechodzi do fazy podjęcia rozstrzygnięcia.. Możliwość wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji jest więc dla strony niejako ostatnią szansą na przedstawienie i uzasadnienie swojego stanowiska.

Zaniechanie zawiadomienia strony o zgromadzeniu materiału dowodowego, możliwości zapoznania się z nim oraz możliwości składania wniosków (w tym wniosków dowodowych) należy oceniać z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy. W jednoinstancyjnym postępowaniu musi być szczególnie respektowane zachowanie zasad postępowania administracyjnego, określonych w k.p.a., co dotyczy m.in. zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, określonej treścią przepisu art. 10 § 1 k.p.a.

Odnosząc te uwagi do przedmiotowej sprawy wskazać należy, że organ orzekający naruszył zasadę czynnego udziału skarżącego w postępowaniu. Krajowa Rada prowadząc postępowanie nie zawiadomiła skarżącego o toczącym się postępowaniu, nie umożliwiła mu zapoznania się z zarzutami i dowodami, jak również wypowiedzenia się w sprawie. Tym samym winno być poza sporem, że o prowadzeniu postępowania skarżący nie wiedział. O podjęciu Uchwały dowiedział dopiero po jej doręczeniu.

W konsekwencji w realiach kontrolowanej sprawy zaskarżona uchwała została wydana z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Niewątpliwie bowiem prawo do zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się oraz zgłoszenia żądań ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie.

Biorąc pod uwagę konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego Sąd nie odniósł się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze uznając, iż zajmowanie stanowiska odnośnie trafności rozstrzygnięcia jest przedwczesne. Rozpoznając ponownie sprawę organ rozważy wskazaną wyżej ocenę, przeprowadzi postępowanie administracyjne stosownie do zasad ogólnych zawartych w kpa.

Mając wszystkie powyższe względy na uwadze Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji orzeczenia. Rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów postępowania w oparciu o art. 200 i nast. p.p.s.a.

-----------------------

20