Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 września 2016 r. sprawy ze skargi A B na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2015 r. na podstawie art. 61a § 1 w związku z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) dalej k.p.a. , w związku z wnioskiem [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r., Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...], odmawiającą [...] zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z lokalem usługowym na parterze, na działce nr ewid. [...], obręb [...], położnej przy ul. [...] w [...].

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że pismem z dnia 29 grudnia 2014 r., [...] zwrócił się do Wojewody [...] o "wyjaśnienie, czy decyzja Starosty [...] Nr [...] L.dz. [...] z dn. [...].02.2013 jest zgodna z obowiązującymi prawami i rozporządzeniami".

Następnie organ wojewódzki, działając w oparciu przepis art. 64 § 2 K.p.a., pismem z dnia 19 stycznia 2015 r., znak: [...] , wezwał [...] do sprecyzowania żądania zawartego w ww. piśmie z dnia 29 grudnia 2014 r., poprzez wskazanie decyzji administracyjnej oraz trybu w jakim wnioskodawca żąda jej weryfikacji (wznowienie postępowania - art. 145 § 1 K.p.a.; stwierdzenie nieważności decyzji - art. 156 § 1 K.p.a. lub inny).

W piśmie z dnia 5 lutego 2015 r., stanowiącym odpowiedź na ww. pismo z dnia 19 stycznia 2015 r., znak: [...] , [...] wskazał, że wnosi o "unieważnienie decyzji Nr [...] z dn. [...]05.2013 r., z powodu wydania bez właściwiej podstawy prawnej oraz z rażącym naruszeniem prawa".

Z akt sprawy wynika, że [...] jest współautorem projektu budowlanego spornej inwestycji, jak również, że reprezentował on inwestorkę - [...] w postępowaniu przed Starostą [...] w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, oraz w postępowaniu odwoławczym przed Wojewodą [...] . W piśmie z dnia 20 kwietnia 2015 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie GINB z dnia [...] kwietnia 2015 r., [...] wskazał, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r., Nr [...], znak: [...], złożył w imieniu własnym.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że [...] pomimo stworzonych ku temu możliwości nie wykazał i nie udokumentował interesu prawnego do udziału w przedmiotowym postępowaniu. Organ stwierdzając więc, że skoro [...]złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r., Nr [...] nie w swojej sprawie, to co do zasady obliguje to GINB do odmowy wszczęcia postępowania w ww. sprawie, gdyż żądanie wszczęcia zostało zgłoszone przez podmiot oczywiście nieuprawniony (por. wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 150/13).

Po rozpatrzeniu wniosku [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r., znak: [...], odmawiającym wszczęcia na wniosek [...] postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r., Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymał w mocy w/w postanowienie z dnia [...] maja 2015 r.

W uzasadnieniu tego postanowienia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie wskazał, że legitymacja procesowa do skutecznego kwestionowania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r., Nr [...] , znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...], z całą pewnością nie wynika z okoliczności, iż wnioskodawca - [...] jest współautorem projektu budowlanego spornej inwestycji, czy też z faktu reprezentowania inwestorki - [...] w postępowaniu w sprawie udzielania pozwolenia na budowę spornej inwestycji przed organem stopnia podstawowego i organem wojewódzkim. Tym samym stwierdzić należy, że Pan [...] złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...]z dnia [...] maja 2013 r., Nr [...], znak: [...] nie w swojej sprawie, co do zasady obliguje GINB do odmowy wszczęcia postępowania w ww. sprawie, gdyż żądanie wszczęcia zostało zgłoszone przez podmiot oczywiście nieuprawniony

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał na szereg wyroków sądów administracyjnych.

[...] zaskarżył postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. argumentując swoje żądania nieprawidłowym działaniem Starosty [...] oraz brakiem merytorycznej oceny ze strony organu odwoławczego czyli Wojewody [...] w sprawie odmowy [...] zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z lokalem usługowym na parterze, na działce nr ewid. [...], obręb [...] położnej przy ul. [...] w [...].

Zdaniem Skarżącego, powołującego się na art. 28 k.p.a., że "stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek", w pismach do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego starał się wyjaśnić swój interes prawny.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga, więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa.

Dokonując, w tak zakreślonych granicach, oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie narusza prawo.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] maja 2015 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r., Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...], odmawiającą [...] zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z lokalem usługowym na parterze, na działce nr ewid. [...], obręb [...], położnej przy ul. [...]w [...] .

Z akt sprawy wynika, że [...] jest współautorem projektu budowlanego spornej inwestycji, jak również, że reprezentował on inwestorkę - [...] w postępowaniu przed Starostą [...] w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, oraz w postępowaniu odwoławczym przed Wojewodą [...] . W piśmie z dnia 20 kwietnia 2015 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie GINB z dnia [...] kwietnia 2015 r., [...] wskazał, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r., Nr [...], znak: [...] złożył w imieniu własnym.

Swój interes wywodzi z tego, iż właśnie jako projektant i pełnomocnik inwestorki występował w tej sprawie.

W związku z powyższym Sąd stwierdza, że zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. 2016.290 j.t.) stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

Powyższy przepis Prawa budowlanego ma niewątpliwie charakter szczegółowy w stosunku do art. 28 k.p.a. z woli ustawodawcy, który postanowił, że nikt poza inwestorem oraz podmiotem mającym realizować dane pozwolenie we własnym imieniu nie może posiadać interesu prawnego w sprawie wydania wskazanej decyzji. Biorąc pod uwagę, że Skarżący występujący w sprawie we własnym imieniu, nie jest żadną z osób wymienioną w tym artykule, to oczywistym jest ,że to żądanie wszczęcia zostało zgłoszone przez podmiot oczywiście nieuprawniony (por. wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 150/13).

Kodeks postępowania administracyjnego przewidział w takim przypadku instytucję odmowy wszczęcia postępowania tj w sytuacji gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 K.p.a. , zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte – art. 61a K.p.a. Zgodnie z art. 61 a § 1 K.p.a. gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Zatem w przypadku złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji przez osobę niebędącą jednym z podmiotów, między którymi było dokonane przeniesienie tych pozwoleń organ po takim wstępnym ustaleniu, powinien wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania bowiem żądanie dotyczyło sprawy o przeniesienie pozwolenia na budowę na rzecz innego podmiotu w którym to przypadku nie ma zastosowania art. 28 K.p.a., określający strony w postępowaniu administracyjnym.

Mając powyższe na względzie stwierdzić więc trzeba, iż w przedmiotowej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie utrzymał w mocy odmowę wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności w/w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r., Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...]z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...],

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę jako bezzasadną należało oddalić.