Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 6 sierpnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2026 roku nr SKO.4121.57.2026 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania postanawia: odrzucić skargę.

Postanowieniem z 28 kwietnia 2026 r. nr SKO.4121.57.2026, na podstawie art. 63 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.1691, dalej: "k.p.a.") oraz art. 147 ust. 2 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 3), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi pozostawiło bez rozpoznania odwołanie Ł. C. z 16 kwietnia 2026 r. od decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 18 marca 2026 r. znak: DOM-SOK-VII.5430.6.518.2025 o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy.

Ł. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższe postanowienie, podnosząc zarzuty naruszenia art. 8 § 1, art. 9, art. 15, art. 63 § 1 oraz art. 64 § 2 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wniosło o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 pkt 1 – 5a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Ponadto na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wymienione w punktach 1 – 5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi orzekające o pozostawieniu bez rozpoznania – na podstawie art. 63 § 1 k.p.a. – podania (odwołania) skarżącego. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii aktów lub czynności mogących być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego wymienionych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. W szczególności nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie lub rozstrzygającym sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.).

Podkreślić należy, że stronie przysługuje wyłącznie taki środek prawny zaskarżenia, który został wyraźnie przewidziany przez ustawodawcę. Postanowienie o pozostawieniu podania (odwołania) bez rozpoznania wydane na podstawie art. 63 § 1 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu w trybie przewidzianym przepisami prawa. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje bowiem środka zaskarżenia tego rodzaju rozstrzygnięcia. Pozostawienie podania bez rozpoznania wywołuje wyłącznie skutki procesowe, przy czym nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty.

Wyjaśnienia wymaga również, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że pozostawienie podania bez rozpoznania nie wymaga wydania ani decyzji administracyjnej, ani postanowienia, gdyż jest to czynność materialno-techniczna, o której należy zawiadomić pisemnie wnoszącego podanie z podaniem przyczyn pozostawienia podania bez rozpoznania (por. P. M. Przybysz [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2024; A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2024). Pozostawienie podania bez rozpoznania może być kwestionowane w drodze skargi na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (por. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 września 2013 r. sygn. I OPS 2/13, opubik. ONSAiWSA 2014/1/2). Tym samym środkiem ochrony strony przed niezasadnym pozostawieniem odwołania bez rozpoznania jest możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu.

Uwzględniając powyższe uznać należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. Tym samym skarga ta jest niedopuszczalna i stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.

R.T-M.