Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę.

Zaskarżonym postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego orzeczenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez stronę postępowania – K. S. (dalej jako: "skarżąca").

Zarządzeniem z dnia 18 lipca 2019 r. wezwano skarżącą - na wskazany w skardze adres pełnomocnika do doręczeń - do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez: podpisanie skargi albo nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi w siedzibie sądu, złożenie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem dla uczestnika postępowania oraz podanie numeru PESEL strony skarżące. Odrębnym zarządzeniem z tego samego dnia wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwania została doręczona w dniu 26 lipca 2019 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu, braki formalne skargi nie zostały uzupełnione oraz nie uiszczono wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Wobec powyższego w niniejszej sprawie do skargi znajduje zastosowanie m.in. art. 46 § 1 pkt 4 i § 2 pkt 1 lit. b oraz art. 47 § 1 p.p.s.a., w których to przepisach ustawodawca wprowadził wymóg podpisania skargi przez skarżącego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, podania numeru PESEL strony skarżącej oraz złożenia odpisów pisma strony – w tym przypadku skargi – celem doręczenia ich stronom (uczestnikowi postępowania). W konsekwencji w sprawie został zastosowany art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (por. postanowienia NSA z dnia: 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt I GSK 577/14; z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt II GSK 1375/14; z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt I OSK 2106/14; z dnia 17 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1505/14).

Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, została skutecznie doręczona w dniu 26 lipca 2019 r. na wskazany przez skarżącą adres pełnomocnika do doręczeń. Tym samym termin na uzupełnienie braków formalnych skargi i uiszczenie wpisu, upłynął bezskutecznie w dniu 2 sierpnia 2019 r. Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, a wpis nie został uiszczony skargę należało odrzucić.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.