P.B., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2020 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń funduszu alimentacyjnego.
W piśmie z dnia [...] stycznia 2021 r. (data wpływu do Sądu – 28 stycznia 2021 r. – k. 23 akt sprawy) skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego wskazał, że wolą strony skarżącej jest spłata należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego osobom uprawnionym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie skarżący P.B., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, cofnął skargę, a Sąd nie znalazł okoliczności, które mogłyby uzasadniać uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
