Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. sp. z o.o. sp.k. w P. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Katowicach z dnia 6 lipca 2023 r. nr KT.PPR-B.621.10.2022.19 w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 22 września 2023 r. skarżąca Spółka została wezwana do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która podpisała skargę (np. aktualny na dzień podpisania skargi wydruk z systemu KRS bądź oryginał odpisu z KRS-u lub oryginał pełnego odpisu z KRS-u), a nadto do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłkę zawierającą wezwania skutecznie doręczono stronie skarżącej

9 października 2023 r. W zakreślonym terminie, który upływał 16 października

2023 r. skarżąca Spółka uiściła wpis sądowy oraz nadesłała pismo z 13 października 2023 r. wraz z potwierdzeniem uiszczenia wpisu. Wśród załączników do pisma wymieniono także odpis pełny KRS skarżącej Spółki oraz komplementariusza, jednakże z notatki służbowej sporządzonej przez kierownika Biura Podawczego tut. Sądu wynika, że dokumenty te nie zostały dołączone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 p.p.s.a. oraz art. 47 tej ustawy. Jeżeli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Przy czym, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.

W niniejszej sprawie stroną postępowania jest osoba prawna, co oznacza, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. może ona dokonywać czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w jej imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Dokumentem takim może być w szczególności aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczone w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny skargi. Nieuzupełnienie natomiast w terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie pomimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanych obowiązków, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Pomimo bowiem wymienienia odpisów KRS wśród listy załączników do pisma z 13 października 2023 r. dokumentów tych nie dołączono.

Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.