drukuj    zapisz    Powrót do listy

6110 Podatek od towarów i usług, Prawo pomocy, Dyrektor Izby Skarbowej, Przyznano prawo pomocy w części, I SA/Łd 60/14 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2014-10-02, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Łd 60/14 - Postanowienie WSA w Łodzi

Data orzeczenia
2014-10-02  
Data wpływu
2014-01-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Magdalena Sieniuć /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
I FSK 144/15 - Wyrok NSA z 2016-07-01
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270 art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 2 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja

Dnia 2 października 2014 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za styczeń-grudzień 2010 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – D. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę wpisu od skargi i kwotę dotychczas uiszczonych kosztów sądowych.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 23 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę D. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za styczeń-grudzień 2010 roku.

Wobec treści wyroku skarżący wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, opłaconym w dniu 19 sierpnia 2014 roku opłatą kancelaryjną w wysokości 100 zł, a następnie wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo. Utrzymuje się z zasiłku chorobowego w kwocie 1.103,33 zł. Jest właścicielem mieszkania o pow. 57,4 m2, zakupionego w 2010 roku na kredyt, (miesięczna rata kredytu wynosi 747,17 euro). Ponadto wskazał, że jest zobowiązany do zapłaty alimentów na rzecz małoletniego syna w kwocie 700 zł miesięcznie.

Uzasadniając wniosek skarżący oświadczył, że z powodu obrażeń ciała, jakich doznał w wypadku samochodowym w dniu 9 października 2013 roku, i przejściu trzech operacji ortopedycznych, pozostaje niezdolny do pracy (zwolnienie lekarskie do dnia 26.09.2014 r.). Czeka go długa rehabilitacja. Od dnia wypadku jego dochody ograniczyły się do kwoty zasiłku chorobowego z ZUS. Obecnie stara się o świadczenie rehabilitacyjne. Jednocześnie z powodu niezdolności do pracy w 2013 roku z tytułu prowadzenia Kancelarii Adwokackiej poniósł stratę w wysokości -62.493,96 zł. Podobnie za okres od stycznia do lipca 2014 roku zanotował stratę w wysokości -34.648 zł. Do wniosku skarżący załączył dokumenty źródłowe potwierdzające powyższe okoliczności.

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.".

Stosownie do przepisu art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie fizycznej może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające do udzielenia prawa pomocy.

Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo. Utrzymuje się z zasiłku chorobowego w kwocie 1.103,33 zł i aktualnie stara się o świadczenie rehabilitacyjne. Jego majątek stanowi mieszkanie o pow. 57,4 m2, zakupione na kredyt w 2010 roku. Obciążenia skarżącego stanowią płatności z tytułu raty kredytowej w wysokości 747,17 euro oraz z tytułu alimentów na rzecz małoletniego syna w kwocie 700 zł miesięcznie. Aktualnie z uwagi na stan zdrowia skarżący pozostaje niezdolny do pracy (zwolnienie lekarskie do dnia 26.09.2014 r.). Z powodu niezdolności do pracy w 2013 roku z tytułu prowadzenia Kancelarii Adwokackiej skarżący poniósł stratę w wysokości -62.493,96 zł, zaś w okresie od stycznia do lipca 2014 roku zanotował stratę w wysokości -34.648 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Starszy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Kierując się zatem tymi ustaleniami Starszy referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę wpisu od skargi, objętą wcześniejszym zwolnieniem w drodze postanowienia z dnia 14 lutego 2014 roku, sygn. akt I SA/Łd 60/14, i ponad kwotę dotychczas uiszczonych przez skarżącego kosztów sądowych. Uiszczając bowiem opłatę kancelaryjną za odpis wyroku z uzasadnieniem skarżący dowiódł, że był w stanie ją ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

mko



Powered by SoftProdukt