Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędziowie WSA Dariusz Chaciński WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) Protokolant starszy referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2016 r. sprawy ze skargi J. D. i M. C. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 453/14 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz J. D. i M. C. solidarnie kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skarżący J. D. i M. C., reprezentowani przez D. R., pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi [...], w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 12 listopada 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 453/14, mocą którego Sąd uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] – w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Dodatkowo w skardze Strony wniosły o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania sądowego oraz orzeczenie na podstawie art. 154 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o przysługującym im uprawnieniu do odszkodowania za sporną nieruchomość. Skarżący w oparciu o powyższy przepis wskazali, że charakter niniejszej sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności stanu faktycznego i prawnego dają podstawę do orzekania przez Sąd o istnieniu po ich stronie uprawnienia w postaci odszkodowania na sporną nieruchomość. Ponadto w aktach sprawy znajduje się operat szacunkowy, określający w sposób prawidłowy wartość nieruchomości, stanowiącą jednocześnie wartość należnego im odszkodowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2015r. opracowany został operat szacunkowy spornej nieruchomości. Ze względu jednak na bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań oraz brak możliwości zabezpieczenia środków finansowych nie było możliwe zakończenie sprawy w terminie wskazanym w ww wyroku.

W wyniku analizy akt sprawy Sąd orzekający ustalił, że wyrokiem z dnia 12 listopada

2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 453/14, tutejszy Sąd nakazał organowi rozpoznanie wniosku odszkodowawczego Skarżących dotyczącego nieruchomości warszawskiej, położonej przy ul. [...] i wydanie decyzji w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Stwierdził ponadto, że bezczynność organu nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 12 listopada 2014 r., zostały zwrócone do organu w dniu [...] marca 2015 r.

Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, organ nie wydał w sprawie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia.

Wobec powyższego, pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r., Skarżący wezwali Prezydenta [...] do wykonania wyroku z dnia 12 listopada 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona w części.

Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej p.p.s.a), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z powołanego art. 154 § 1 p.p.s.a wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę.

Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności.

Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.

W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika bowiem, że wyrokiem z dnia 12 listopada 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 453/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał ten organ do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...], w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Pomimo uprawomocnienia się powyższego orzeczenia, Prezydent nie wydał w sprawie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Nie uczynił tego również do dnia wydania niniejszego wyroku.

Stosownie natomiast do art. 154 § 6 powołanej ustawy, grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2015 r. (MP z 2016 r. poz. 145), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło 3899,78 zł.

W przedstawionych okolicznościach sprawy, biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego wyrokiem z dnia 12 listopada 2014 r., terminu na jej załatwienie, Sąd uznał, że grzywna w wysokości [...] zł. jest adekwatną sankcją dla Prezydenta [...] za niewykonanie przedmiotowego wyroku.

Wskazać również należy, że w myśl przepisu art. 154 § 2 P.p.s.a. Sąd ma obowiązek orzec, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W ocenie Sądu bezczynność organu ma charakter rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem przemawia długość trwającego postępowania, niepodejmowanie czynności zmierzających do jego zakończenia oraz zignorowanie orzeczenia sądowego.

Jednocześnie oceniając zwłokę organu w świetle okoliczności faktycznych związanych z rozpoznawaniem przez Prezydenta [...] wielkiej liczby analogicznych spraw oraz znanych Sądowi przeszkód natury finansowej, Sąd ocenił, że czynią one znacznie utrudnionym dotrzymanie terminów ustawowych ich zakończenia. Jednakże powyższe nie wpływa na sam obowiązek respektowania przez organ obowiązujących przepisów.

Odnosząc się do wniosku Skarżących o orzeczenie na podstawie art. 154 § 2 p.p.s.a, o przysługującym im uprawnieniu do odszkodowania za sporną nieruchomość, wskazać należy, że zgodnie z art. 154 § 2 p.p.s.a Sąd może orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeśli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego.

Podkreślić należy, że w sprawach na niewykonanie wyroku wydanego w trybie art. 149 p.p.s.a, w którym sąd uwzględnił skargę na bezczynność organu, przepis art. 154 § 2 p.p.s.a, może być stosowany, ale jedynie w zakresie wynikającym z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a, czyli w sprawach dotyczących innych niż decyzje i postanowienia aktów i czynności z zakresu administracji publicznej (por. B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu, 2009 r., s. 408). W okolicznościach niniejszej sprawie przepis ten nie może mieć zatem zastosowania. Ponadto w doktrynie prezentowany jest pogląd, że przesłanka charakteru sprawy, o której mowa w art. 154 § 2 p.p.s.a, wyłącza orzekanie sądu administracyjnego w sprawach, w których "(...) chodzi o przyznanie określonych dóbr materialnych, które pozostają w wyłącznej dyspozycji organów administracji publicznej" (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Polskie postępowanie administracyjne. 2009 r. s.176).

Uwzględniając powyższe Sąd oddalił skargę w tym zakresie.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 154 § 1, § 2 i § 6, art. 151 oraz art. 200 i art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.