I FSK 988/13 - Postanowienie

Data orzeczenia	2014-05-16	
Data wpływu	2013-05-10	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Dagmara Dominik-Ogińska
Danuta Oleś /sprawozdawca/
Małgorzata Niezgódka - Medek /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6110 Podatek od towarów i usług	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi kasacyjnej	
Sygn. powiązane	III SA/Gl 1558/12	
Skarżony organ	Dyrektor Izby Skarbowej	
Treść wyniku	Odrzucono skargę kasacyjną
Wystąpiono z sygnalizacją o poinformowaniu właściwych organów lub ich organów zwierzchnich o uchybieniach w toku postępowania administracyjnego	
Powołane przepisy	Dz.U. 2012 nr 0 poz 270; art. 174, art. 176, art. 180; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka–Medek, Sędzia NSA Danuta Oleś (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Dagmara Dominik–Ogińska, , Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej G. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 1558/12 w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 17 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od marca do grudnia 2006 r. postanawia: 1) odrzucić skargę kasacyjną, 2) zwrócić na rzecz G. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach kwotę 1.000 (jeden tysiąc) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.	
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1558/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 17 sierpnia 2012 r., wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Od powyższego wyroku G. K. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego wywiódł skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym sformalizowanym, co oznacza, że musi spełniać wszystkie warunki określone dla niej w poszczególnych przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."). Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest do zbadania jej dopuszczalności. Ustawa formułuje dla skargi kasacyjnej w art. 176 P.p.s.a. wymogi, które daje się ująć w dwie grupy, a więc te właściwe dla każdego pisma procesowego składanego przez stronę w postępowaniu sądowym oraz wymogi specyficzne i określające dane pismo procesowe jako skargę kasacyjną. Wymagania skargi kasacyjnej jak każdego innego pisma procesowego sformułowane zostały przede wszystkim w art. 46 § 1 pkt 1 – 5 P.p.s.a. Warunki dopuszczalności pisma sądowego określone w tym przepisie składają się na grupę warunków formalnych, których niezachowanie może zostać naprawione. Wadliwość skargi kasacyjnej w tym zakresie może zostać wyeliminowana na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., a dokonanie przez wnoszącego takie pismo koniecznych uzupełnień powoduje, iż skarga kasacyjna wywołuje skutki od dnia jej wniesienia (art. 49 § 3 P.p.s.a.). Inaczej rzecz wygląda gdy braki dotyczą elementów szczególnych zastrzeżonych tylko dla skargi kasacyjnej tzw. elementów konstrukcyjnych, nazywanych też materialnymi. W tej grupie warunków znajdują się: wskazanie zakresu zaskarżenia (w całości czy w części), przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, a także wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia ze wskazaniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Brak w skardze jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku, wymaganego przez art. 176 P.p.s.a., powoduje, że skarga ta jako pozbawiona jednego ze swych elementów konstrukcyjnych jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Tak rygorystyczna wykładnia wiąże się z wynikającym z art. 183 § 1 P.p.s.a. związaniem sądu kasacyjnego granicami skargi kasacyjnej, a granice te wyznaczają nie tylko sformułowane w ramach dopuszczalnych przepisem art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a. podstaw zarzuty, lecz również postawione na tej podstawie żądanie i jego zakres (postanowienie NSA z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt II FSK 784/14, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w rozpatrywanej sprawie skarga kasacyjna obarczona jest nieusuwalnymi brakami materialnymi. Brak jest bowiem wskazania zarówno zakresu zaskarżenia orzeczenia Sądu I instancji, jak również wniosku o zmianę bądź uchylenie zaskarżonego wyroku.

Wobec powyższego skarga kasacyjna w niniejszej sprawie nie spełnia wymogów stawianych przez art. 176 P.p.s.a., co uniemożliwia dokonanie jej merytorycznej oceny. Z tego względu na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

O zwrocie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.