Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa WSA Maciej Kobak /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. sprawy ze skargi W. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego omowy udzielenia informacji publicznej -skargę oddala-

Przedmiotem skargi W. I. (dalej w skrócie: "skarżący"), jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej w skrócie: "SKO") z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] (dalej w skrócie: "Starosta") z dnia [...] maja 2018 r. o umorzeniu postępowania w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Kwestionowana decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.

Skarżący w piśmie, które wpłynęło do Starostwa Powiatowego w [...] w dniu 14 lutego 2018 r. zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej, w zakresie:

1) wskazania wszystkich operatów ewidencyjno-geodezyjnych (technicznych, podziałowych, itp.) sporządzonych w ramach toczących się przed Starostą postępowań administracyjnych w latach 2010 - 2018, ze wskazaniem wszelkich istotnych danych pozwalających na identyfikację tych operatów, oraz ich autorów;

2) wskazania kosztów (w tym wynagrodzeń autorów operatów) poniesionych przez Starostę, związanych z przygotowaniem poszczególnych operatów,

- dotyczących nieruchomości stanowiących własność skarżącego, tj. działek ew. nr: 270/1, 270/5, 271/5, 271/7, 271/8, 271/9, 278/1, 1592, 1593/2, 1593/3, 1590/1, 1590/2, 1591/1, 1591/2 , 1737, 1545/1, 1545/2, 1595, 1543, 2592/1, 1594/1, 1604/1, 1539/2,1661,1662, 306/27, 306/41, 1536/12, 1596/2, 1596/3, 1594/2,1604/2,1596/1, 1593/4, 1536/11, 1536/3, 1533/14, 1533/3, 1538/2, 1609, 1620,1621/1,1621/2,1657.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że Starosta prowadził w latach 2010 - 2018 się liczne postępowania administracyjne dotyczące ww. nieruchomości skarżącego. Na użytek tych postępowań sporządzono wiele operatów geodezyjnych. Z uwagi na fakt, że postępowania administracyjne dotyczące nieruchomości skarżącego cały czas się toczą, zdaniem skarżącego zachodzi bezwzględna potrzeba ustalenia ilości i rodzajów sporządzonych operatów, z których wiele nadal jest powoływanych w toku trwających postępowań. Skarżący chce również zapoznać się z kosztami opracowania tych operatów, ponieważ mimo ich sporządzenia, w dalszym ciągu przygotowywane są kolejne, co wiąże się z wydatkowaniem środków publicznych, bez realnej perspektywy prawidłowego zakończenia toczących się postępowań.

Starosta uznając, że zakres wnioskowanej informacji obejmuje obowiązek jej przetworzenia, pismem z dnia 20 lutego 2018 r. wezwał skarżącego do wykazania w jakim zakresie występuje szczególna istotność dla interesu publicznego.

W odpowiedzi w piśmie z dnia 26 lutego 2018 r. skarżący podniósł, że żądana informacja nie ma charakteru informacji przetworzonej, lecz jest informacją prostą, nie wymagającą wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] Starosta odmówił udostępnienia informacji publicznej w żądanym zakresie.

W uzasadnieniu decyzji Starosta stwierdził, że zakres wnioskowanej informacji obejmuje obowiązek jej przetworzenia o jakim mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - dalej w skrócie: "u.d.i.p."). Wymaga bowiem przeprowadzenia analizy rejestru prac geodezyjnych oraz dokumentacji księgowo-finansowej, a także sporządzenia odpowiednich zestawień zawierających żądane dane. Starosta stwierdził, że nie posiada możliwości uzyskania tych danych bezpośrednio, a w celu udostępnienia wnioskowanych danych konieczne jest przeprowadzenie analizy posiadanego zasobu dokumentów i wyboru tylko tych dokumentów, które spełniają określone we wniosku kryteria. Natomiast skarżący nie udowodnił, że udostępnienie żądanej informacji jest związane ze szczególnie istotnym interesem publicznym.

Po rozpoznaniu odwołania skarżącego, SKO decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W uzasadnieniu decyzji SKO stwierdziło, że informacje odnośnie kosztów sporządzenia operatów stanowią niewątpliwie informację publiczną, do udzielenia której mają zastosowanie przepisy u.d.i.p., bowiem dotyczą one wydatkowania środków publicznych i wniosek ten powinien zostać rozpatrzony przez Starostę.

Natomiast wnioskowane dokumenty w postaci operatów ewidencyjno-geodezyjnych dotyczą postępowań administracyjnych, w których wnioskodawca jest, czy też był, stroną postępowania. SKO wskazało, że zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, iż żądanie realizacji określonych wniosków w sprawach indywidualnych nie może zostać uznane za żądanie udzielenia informacji publicznej na podstawie u.d.i.p. Nie może zatem strona danego postępowania administracyjnego żądać informacji o sposobie i przebiegu takiego postępowania w ramach u.d.i.p. Dostęp do akt postępowania administracyjnego, dla stron tego postępowania, reguluje wprost przepis art. 73 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. - dalej w skrócie: "k.p.a.") i w tym zakresie z mocy art. 1 ust. 2 u.d.i.p., wyłączone jest stosowanie przepisów tej ustawy. Oznacza to, że brak było podstaw do nie tylko do odmowy udostępnienia informacji odnośnie wskazania operatów geodezyjnych dotyczących postępowań w których stroną był skarżący, lecz jakiegokolwiek rozpatrywania tego żądania w trybie u.d.i.p.

Po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego od powyższej decyzji, wyrokiem z dnia 22 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Rz 572/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wyroku WSA wyjaśnił, że SKO w żaden sposób nie odniosło się do podanej przez Starostę podstawy odmowy udzielenia skarżącemu żądanej informacji, w szczególności nie oceniło, czy istotnie, mając na uwadze potrzebę przeprowadzenia analizy rejestru prac geodezyjnych, dokumentacji księgowo-finansowej, sporządzenia zestawień z żądanymi danymi, mają one charakter informacji przetworzonej. Nie wiadomo więc z jakich powodów decyzja Starosty została uchylona w tym zakresie. Umknęło też SKO, że skarżący domagał się udostępnienia żądanych informacji w trybie u.d.i.p. Jeśli zaś SKO odwołując się do doktryny i orzecznictwa stwierdziło, że strona konkretnych postępowań administracyjnych nie może żądać informacji o sposobie i przebiegu postępowań w ramach w/w ustawy, bowiem służą jej określone uprawnienia wynikające z przepisów m.in. k.p.a.), to powinno wydać stosowne do takiej konkluzji orzeczenie. Skarżący bowiem wyraźnie domagał się udzielenia określonych informacji w oparciu w przepisy u.d.i.p. a nie składał wniosku w konkretnych sprawach administracyjnych w oparciu o przepisy k.p.a. Ponadto Sąd zauważył, że zasady dostępu do danych zawartych w operacie ewidencyjnym regulują przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm.).

W piśmie z dnia 28 maja 2018 r. Starosta poinformował skarżącego, ile wyniosły koszty sporządzenia operatów przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numerami ewidencyjnym: [...]w dniu [...] grudnia 2010 r., [...] w dniu [...] listopada 2012 r., [...] w dniu [...] maja 2016 r., [...] w dniu [...] stycznia 2018 r., [...] w dniu [...] marca 2018 r. oraz [...] w dniu [...] maja 2018 r.

Następnie decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Starosta umorzył postępowanie administracyjne dotyczące udostępnienia informacji publicznej w zakresie wskazania wszystkich sporządzonych w ramach toczących się postępowań administracyjnych w latach 2010-2018 przed Starostą [...] operatów geodezyjnych, ze wskazaniem wszelkich istotnych danych pozwalających na identyfikację sporządzonych operatów oraz ich autorów.

W uzasadnieniu decyzji Starosta wskazał, że pismem z dnia 28 maja 2018 r. przesłano skarżącemu informacje w zakresie kosztów (w tym wynagrodzeń uzyskanych przez autorów operatów) związanych z przygotowaniem poszczególnych operatów dotyczących nieruchomości wymienionych we wniosku, w związku z czym prowadzenie postępowania stało się bezprzedmiotowe. Natomiast bezprzedmiotowość postępowania skutkuje wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania.

W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 64a p.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez rozstrzygnięcie sprawy przekazanej do ponownego rozpoznania decyzją organu II instancji, pomimo, że decyzja ta została wcześniej zaskarżona sprzeciwem, co może skutkować – w razie uwzględnienia sprzeciwu – zmianą rozstrzygnięcia organu II instancji z kasatoryjnego na reformatoryjne, i tym samym kolizją decyzji wydanych w tym samym czasie, w tej samej sprawie, przez organy różnych instancji,

- art. 1 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1-4 u.d.i.p., poprzez błędne przyjęcie, że skoro skarżącemu przysługuje dostęp do akt postępowań administracyjnych w trybie art. 73 k.p.a., to nie ma podstaw do rozpatrywania jego wniosku w trybie u.d.i.p., podczas gdy reguły prowadzenia postępowań administracyjnych w sprawach geodezyjno-kartograficznych, czy też klasyfikacji gleboznawczych zasadniczo różnią się od typowych spraw administracyjnych, do których odnosi się przepis art. 73 k.p.a., a zasady dostępu do operatów sporządzanych w toku postępowań tego rodzaju nie zostały odpowiednio uregulowane w ustawach szczególnych, co nakazuje stosować przepisy u.d.i.p.

Po rozpoznaniu odwołania skarżącego, decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] SKO utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji SKO ponownie wskazało, że dostęp do akt postępowania administracyjnego, dla stron tego postępowania, reguluje wprost przepis art. 73 k.p.a. Dlatego też w tym zakresie, wbrew twierdzeniom skarżącego, z mocy art. 1 ust. 2 u.d.i.p., wyłączone jest stosowanie przepisów tej ustawy.

SKO podkreśliło, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 22 czerwca 2018r. sygn. akt II SA/Rz 572/18 uchylił uprzednią decyzję SKO i decyzję Starosty z dnia [...] marca 2018 r., niemniej jednak Starosta wykonał zalecenia zawarte w decyzji SKO, bowiem pismem z dnia 28 maja 2018 r. udzielił informacji odnośnie poniesionych kosztów sporządzenia operatów technicznych opracowanych w latach 2010-2018 w związku z prowadzeniem postępowań administracyjnych dotyczących działek skarżącego. Oznacza to, iż żądanie udostępnienia informacji publicznej zostało spełnione. W związku z udostępnieniem informacji publicznej, nie było w zasadzie potrzeby wydawania dodatkowej decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania. Jednakże, wobec wydania takiej decyzji SKO uznało, iż nie ma procesowych podstaw prawnych, ze względu na jej charakter tj. umorzenie postępowania, do zanegowania prawidłowości tego aktu. Nie zmienia on bowiem w żadnym stopniu sytuacji procesowej skarżącego.

W ustawowym terminie skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia, jak również decyzji ją poprzedzającej, a także zasądzenia od organu na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 107 § 1 i § 3 w zw. z art. 8, 9 i 11 k.p.a. poprzez zaniechanie ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji do zarzutów i argumentów skarżącego podniesionych w odwołaniu z dnia 14 czerwca 2018 r., co stanowi naruszenie reguł sporządzania uzasadnienia decyzji administracyjnej, a także obowiązku należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego oraz obowiązku wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy;

2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1-4 u.d.i.p. w zw. z art. 61 ust. 1 i ust. 3 Konstytucji RP, poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na błędnym przyjęciu, że nie przysługuje mu prawo do uzyskania wnioskowanej informacji publicznej w trybie przepisów u.d.i.p., gdyż rzekomo ma on możliwość uzyskania tych informacji w trybie przepisu art. 73 k.p.a., podczas, gdy przepis ten nie ma zastosowania do informacji wytworzonych na podstawie przepisów Ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz na podstawie przepisów wykonawczych do niej;

3) naruszenie przepisu art. 64a p.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie sprawy przekazanej do ponownego rozpoznania decyzją SKO z dnia [...] kwietnia 2018 r., znak [...], pomimo, że decyzja ta została zaskarżona sprzeciwem, a następnie została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 22 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 572/18, co skutkowało niedopuszczalnością dalszego procedowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął treść zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1-4 u.d.i.p. w zw. z art. 61 ust. 1 i ust. 3 Konstytucji RP. W szczególności podniósł, że sprawy dotyczące modernizacji ewidencji gruntów, czy też zmian klasyfikacji gleboznawczej nie są typowymi sprawami administracyjnymi, w których strony powiadamia się w trybie art. 10 k.p.a., oraz dla których prowadzi się tradycyjne rozumiane akta sprawy, do których dostęp mają strony w trybie art. 73 k.p.a. W efekcie skarżący nie był często w ogóle świadomy tego, że toczyły się postępowania dotyczące jego nieruchomości, a o zmianach dotyczących tych nieruchomości dowiadywał się po fakcie lub wcale, a przy tym nie był w stanie uzyskać do wglądu sporządzonych operatów na podstawie art. 73 k.p.a., albowiem ten przepis nie znajduje zastosowanie do dokumentów składanych do zasobu geodezyjno - kartograficznego.

Wobec powyższego skarżący podniósł, że w niniejszej sprawie przepisami szczególnymi względem u.d.i.p. nie są przepisy k.p.a., lecz co najwyżej przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisy aktów wykonawczych do tejże ustawy. Przepisy te nie zawierają jednak kompleksowej regulacji dotyczącej zasad udostępnienia informacji na temat sporządzanych operatów, wobec czego w tym zakresie uzupełniająco należy stosować przepisy u.d.i.p.

W ocenie skarżącego, działania organów obu instancji nie tylko naruszają przepisy prawa wskazane w zarzutach niniejszej skargi, ale również są sprzeczne z wartościami, które legły u podstawy uchwalenia u.d.i.p., w szczególności z zasadami jawności i życia publicznego i transparentności działań władzy publicznej.

Natomiast uzasadniając zarzut naruszenia art. 64a p.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. skarżący wskazał, że SKO nie wypowiedziało się w kwestii dopuszczalności prowadzenia postępowania przez Starostę w sytuacji, gdy podstawa do takiego procedowania, jaką była decyzja SKO z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...], została wyeliminowana z porządku prawnego, ani nie odniosło się do podnoszonej przez skarżącego konieczności zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Przedmiotem skargi jest decyzja w przedmiocie umorzenia postępowania

w sprawie o udzielenie informacji publicznej. Przypomnieć trzeba, że skarżący

w piśmie, które wpłynęło do Starostwa Powiatowego w [...] w dniu 14 lutego 2018 r. zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej, w zakresie:

1) wskazania wszystkich operatów ewidencyjno-geodezyjnych (technicznych, podziałowych, itp.) sporządzonych w ramach toczących się przed Starostą postępowań administracyjnych w latach 2010 - 2018, ze wskazaniem wszelkich istotnych danych pozwalających na identyfikację tych operatów, oraz ich autorów;

2) wskazania kosztów (w tym wynagrodzeń autorów operatów) poniesionych przez Starostę, związanych z przygotowaniem poszczególnych operatów,

- dotyczących nieruchomości stanowiących własność skarżącego,

a wskazanych z numerów ewidencyjnych w przedmiotowym piśmie.

Zaskarżona decyzji dotyczy umorzenia postępowania w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wyłącznie w zakresie obejmującym pkt 1 wniosku. Kwestia udzielania skarżącemu informacji w zakresie pkt 2 wniosku pozostaje poza badaniem Sądu – w piśmie z dnia 28 maja 2018 r. starosta poinformował skarżącego, ile wyniosły koszty sporządzenia operatów przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numerami ewidencyjnym: [...] w dniu [...] grudnia 2010 r., [...] w dniu [...] listopada 2012 r., [...] w dniu [...] maja 2016 r., [...] w dniu [...] stycznia 2018 r., [...] w dniu [...] marca 2018 r. oraz [...] w dniu [...] maja 2018 r. Ocena kompletności tych informacji, jak również prawdziwości, czy rzetelności, nie może podlegać kontroli sądu w tym postępowaniu, albowiem zaskarżona skargą decyzja dotyczyła wyłącznie pkt 1 wniosku skarżącego.

Przechodząc do kwestii merytorycznych należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że w myśl art. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie (ust. 1). Jednak przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi (ust. 2). Oznacza to, że pewne rodzaje informacji publicznej mogą być ujawnione tylko w specjalnym trybie, bądź na odmiennych zasadach. Informacje publiczne dzieli się na dwie kategorie: podlegające udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w omawianej ustawie oraz takie, które podlegają udostępnieniu na zasadach i w trybie przewidzianym w ustawach szczególnych (por. M.Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s.27). Tak więc ograniczenie udostępnienia informacji na podstawie art. 1 ustęp 2 u.d.i.p. nie oznacza, że nie stanowi ona informacji publicznej, ale że została ona wyłączona

z kategorii informacji podlegających ujawnieniu w tym trybie.

Na gruncie orzecznictwa sądowo-administracyjnego nie budzi wątpliwości, że informacje o zasobach organów geodezyjno-kartograficznych są informacjami

o sprawach publicznych (por. wyrok NSA z 1 października 2010 r., I OSK 1193/2010, LexisNexis nr 2401749), również informacje zawarte w operacie ewidencyjnym mają charakter informacji publicznych (por. wyrok WSA w Warszawie z 29 sierpnia 2012 r., VIII SAB/Wa 23/2012, niepubl.; wyrok WSA w Warszawie z 13 stycznia 2012 r., II SAB/Wa 353/2011, LexisNexis nr 3952853; wyrok WSA w Gdańsku z 7 stycznia 2013 r., II SAB/Gd 101/2012, niepubl.). Informacje te jednak podlegają udostępnieniu na podstawie przepisów ustawy - prawo geodezyjne i kartograficzne, która jest regulacją szczególną w rozumieniu art. 1 ust. 2 u.d.i.p. Wykładnia celowościowa

i funkcjonalna tego przepisu prowadzi do wniosku, że jeżeli obowiązują odmienne regulacje dotyczące zasad i trybu ich udzielania, to będą one miały pierwszeństwo przed ustawą o dostępie do informacji publicznej (por. wyrok WSA w Warszawie z 20 kwietnia 2006 r., II SA/Wa 2227/2005, Lex nr 220927; wyrok NSA z 20 marca 2012 r., I OSK 2451/2011, LexisNexis nr 3907869).

Stosownie do postanowień art. 24 ust. 2 u.p.g.i.k. informacje zawarte

w operacie ewidencyjnym są jawne. Po myśli art. 24 ust. 3 u.p.g.i.k. starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym – między innymi - w formie kopii dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych operatu ewidencyjnego. Dokumenty te stanowią część operatu ewidencyjnego (ewidencji) – art. 24 ust. 1 pkt 2 u.p.g.i.k. Operaty – jak je nazwał skarżący – "ewidencyjno-geodezyjne" – stanowią materialny substrat prac geodezyjnych, o jakich mowa w art. 2 pkt 1 u.p.g.i.k.

i zawsze przekazywane są do operatu ewidencyjnego (ewidencji) celem ujawnienia wynikających z nich danych. Stąd też dostęp do tych operatów normowany jest

art. 24 ust. 2 i 3 u.p.g.i.k. Rację przeto miały organy, przyjmując iż żądana przez skarżącego informacja publiczna podlega udostępnieniu w trybie innym niż regulowany przepisami u.d.i.p. i z tego względu postępowanie podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Sąd zauważa, iż w takim układzie procesowym należało również rozważyć poinformowanie skarżącego o powyższych okolicznościach zwykłym pismem, bez konieczności wydawania decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania, niemniej jednak uwzględnianie skargi wyłącznie z tej przyczyny Sąd uznaje za niecelowe, albowiem w żaden sposób uchybienie to nie narusza interesu prawnego skarżącego.

Niezależnie od powyższego należy odnotować, że skarżący, jako strona postępowań administracyjnych, w ramach których sporządzono operaty, ma do nich dostęp w trybie art. 73 K.p.a., tak w toku tych postępowań, jak i już po ich zakończeniu.

W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 64a p.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez rozstrzygnięcie sprawy przekazanej do ponownego rozpoznania decyzją SKO z dnia [...] kwietnia 2018 r., znak [...], pomimo, że decyzja ta została zaskarżona sprzeciwem, a następnie została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 22 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 572/18, należy odnotować, że przedmiotowym wyrokiem Sąd uchylił decyzje organów obu instancji.

Na dzień wydania decyzji przez organ I instancji – t.j. 30 maja 2018 roku

w obrocie prawnym pozostawała decyzja kasacyjna SKO z dnia [...] kwietnia 2018 roku, którą uchylono poprzednią decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2018 r. Wyrok Sądu z 22 czerwca 2018 roku, eliminował z obrotu prawnego decyzję SKO

z [...] kwietnia 2018 roku oraz decyzję pierwszo-instancyjną z [...] marca 2018 roku. Nie można wobec tego przyjąć, że na dzień wydania decyzji z dnia 30 maja 2018 roku, w obrocie prawnym funkcjonowała decyzja z [...] marca 2018 roku. Sąd przyznaje, że organ I instancji powinien był poczekać z wydaniem ponownego rozstrzygnięcia do zakończenia się sprawy o sygn. akt II SA/Rz 572/18, niemniej jednak – in casu – nie przełożyło się to na wadliwość tak decyzji zaskarżonej, jak

i decyzji ją poprzedzającej.